من که میدونم.

همه‌ی گفتنی‌های دنیا رو گفتن، بیا بشین میخوام نگاهت‌ کنم‌.

از حضیضِ شب تا سدره‌المنتهایِ صبح، هیچ خبری نیست، بخواب.

جنگ ایران و آمریکا مثل بازیِ فجرسپاسی و رئال‌مادرید بود اما نهایتا خدا برتر و فجرسپاسی پیروزِ بازیه‌.

هم زهری، هم پادزهر‌.

چه میدونم؟ آدمی، آه و دمی‌.

الان که نه، وقتی بزرگ شدی میفهمی "مامان بابا خیلی خوبن سهیل"

فرمانِ قلب بردن، درسم‌ نمی‌گذارد‌.

خیلی واضحه، حالا یا نمیفهمی یا نونت‌ توی نفهمیدنه‌.

زیاد حرف زدم، فردا یادم بیار کم‌حرف و جذاب به نظر برسم.

فکر کن، اون لباسی که گم کردی رو توی کمد بقیه ببینی، چه حسی پیدا میکنی؟ منم وقتی چیزایی که توی بدترین شرایطم اینجا مینویسم رو یه جای دیگه میبینم فکر میکنم آدم‌ها از غم و اندوه و مشکلاتم‌ هم سرقت میکنن‌. ناراحتم میکنید.