الان که نه، وقتی بزرگ شدی میفهمی "مامان بابا خیلی خوبن سهیل"

فرمانِ قلب بردن، درسم‌ نمی‌گذارد‌.

خیلی واضحه، حالا یا نمیفهمی یا نونت‌ توی نفهمیدنه‌.

زیاد حرف زدم، فردا یادم بیار کم‌حرف و جذاب به نظر برسم.

فکر کن، اون لباسی که گم کردی رو توی کمد بقیه ببینی، چه حسی پیدا میکنی؟ منم وقتی چیزایی که توی بدترین شرایطم اینجا مینویسم رو یه جای دیگه میبینم فکر میکنم آدم‌ها از غم و اندوه و مشکلاتم‌ هم سرقت میکنن‌. ناراحتم میکنید.

وقتی تنت به اندازه‌ی غمت جا نداره و دست میبری سمت کلمه‌ها، کراهت زندگی‌ت رو تحمیل میکنی به وقار جمله‌ها، گمون میکنی قرار گرفتی و آروم شدی، میبینی چند قدم اون‌ورتر یه نفر هیچ عبایی نداره از اینکه با اندوه و کلمه‌های تو، کاسبی کنه‌.

من تو رو به دندون کشیدم‌.

تا چشم کار میکنه تنهاییه‌.

فقط چند قدم با عدم فاصله دارم‌.

هر یک دانش‌آموز ایرانی، یک پورشه‌ی بدون ترمز‌.