⚠توییت جدید ترامپ: تبریک به جهان، زمان صلح فرا رسیده است! 💠 مولایمان حضرت على علیه السلام فرمودند: ✅ ولکن الحذر کل الحذر من عدوک بعد صلحه فان العدو قارب لیتغفل فخذ بالحزم و اتهم فى ذلک حسن الظن. ⬅️ و از دشمنت بعد از آن که از در صلح و آشتى درآمد سخت بترس, زیرا او چه بسا به وسیله صلح نزدیک مى‌شود تا از شیوه‌ی غافلگیرى استفاده کند، پس احتیاط و دقت را پیشه کن و در چنین مواردى زود باور و خوش گمان مباش. 📚 نهج البلاغه (سید رضی): فرازی از نامه ۵۳ اَللّهُمَ عَجّلْ لِوَلیّک الفَرَج... @justhadis110

✳️ زیارت عاشورا: مناسب است انسان در ماه محرم و صفر ملتزم به خواندن زيارت عاشورا باشد... 👈👈 زيرا همه چيز در اين زيارت هست؛ هم دنيا و هم آخرت.  🔷 عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله علیه: ⬅️ [کيفيت خواندن زيارت عاشورا نزد علما (بنا به استنباط آنان از روايت آن) مختلف نقل شده است. **بهترين کيفيت آن چنين است:** الف) اشاره به سمت کربلا نموده، سه بار تکبير بگويد. ب) سلام مختصری به آن حضرت بدهد و مثلاً بگويد: اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَبا عَبْدِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يَا ابْنَ رَسُولِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يَابْنَ اَميرِ الْمُؤمِنينَ وَ ابْنَ سَيِّدِ الْوَصِيّينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يَابْنَ فاطِمَةَ الْزَهراءِ سَيِدَةِ نِساءِ الْعالَمينَ، اَلسَّلامُ عَلَيْکَ وَ رَحْمَةُ اللّهِ وَ بَرَکاتُهُ. ج) سپس قاتلين آن حضرت را لعن نموده و مثلاً بگويد: لَعَنَ اللّهُ اُمَّةً ظَلَمَتْکَ، وَ لَعَنَ اللّهُ اُمَّةً قَتَلَتْکَ، وَ لَعَنَ اللّهُ اُمَّةً سَمِعَتْ بِذلِکَ فَرَضِيَتْ بِه. د) بعد از آن دو رکعت نماز برای همين زيارت مختصر بخواند و در پايان آن سه تکبير بگويد. ه) آن‌گاه مشغول خواندن متن زيارت عاشورا شود به اين ترتيب:] ✅ اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يا اَباعَبْدِ اللّهِ، اَلسَّلامُ عَلَيْکَ يَابْنَ رَسُولِ اللّهِ... آن‌گاه در پایان زیارت و بعد از ذکر در سجده، دو رکعت نماز زيارت به‌جا آورد، سپس دعای علقمه را بخواند. 🔷 ایشان در ادامه می‌فرمایند: [دعای علقمه جزء زيارت عاشورا نيست ولی اگر کسی زيارت عاشورا را برای حاجتی می‌خواند، آن‌را ترک نکند. چون مداومت بر زيارت عاشورا به نحو مفصل، ممکن است خسته کننده باشد، می‌توان لعن و سلام آن را مختصراً به نحوی که در روايت امام هادی عليه السلام نقل شده، خواند] (صاحب شفاء الصدور می‌نويسد: مؤلف کتاب «الصدف المشحون» از عالم جليل محمد بن حسن طوسی از علمای قرن سيزدهم و او از عالم محقق شيخ حسن بن عصفور بحرانی از آباء محدثين خويش روايت کند که: 💠 حضرت هادی عليه السلام چنين فرمودند: ⬅️ کسی که لعن زيارت عاشورا را يک مرتبه بخواند، سپس ۹۹ مرتبه بگويد: «اَللّهُمَّ الْعَنْهُم جَميعًا» مانند کسی است که صد مرتبه لعن مفصّل را گفته باشد.  و کسی که يک مرتبه سلام مشهور را بخواند، سپس ۹۹ مرتبه بگويد: «اَلسَّلامُ عَلَي الْحُسيْنِ و عَلي عَلِي بْنِ الْحُسيْنِ و عَلي اَوْلادِ الْحُسيْنِ و عَلي اَصْحابِ الْحُسيْنِ» مثل کسی است که صد مرتبه از اول سلام تا آخر را گفته باشد). 🔷 ایشان در پایان با تأکید بیان می‌دارند: ⬅️ [مناسب است انسان در ماه محرم و صفر ملتزم به خواندن زيارت عاشورا باشد، بلکه اگر در طول سال هر روز هم خوانده شود توفيق بزرگی است.  👈👈 زيرا همه چيز در اين زيارت هست؛ هم دنيا و هم آخرت.  چون اصل دين، امام حسين عليه السلام است و حقيقت دين در زيارت عاشوراست و اين خواست خداوند است که مردم به وسيله‌ی امام حسين عليه السلام به طرف او بروند.  امام حسين عليه السلام مظهر اسمِ «اللّه» هستند و اگر کسی خدا را می‌خواهد، بايد سراغ امام حسين عليه السلام برود.  لذا افراد قليلی موفق به اين عمل می‌شوند و هر کسی توفيق خواندن آن را پيدا نمی‌کند.  در اهميت آن همين بس که خود حضرت صادق عليه السلام نيز آن را می‌خوانده‌اند] @justhadis110

✳️ ما هرگز در توجه، مراقبت و مراعات شما هیچ کوتاهی و غفلتی نمی‌کنیم... که اگر جز این بود... دشمنان شما را به گونه‌ای در هم می‌کوبیدند که اثری از شما باقی نماند... 💠 فرازهایی بسیار تأمل‌برانگیز از توقیع حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنا لتراب مقدمه الفداه خطاب به شیخ مفید رحمت الله علیه: ✅ ...إِنَّا نُحِيطُ عِلْماً بِأَنْبَائِكُمْ وَ لاَ يَعْزُبُ عَنَّا شَيْءٌ مِنْ أَخْبَارِكُمْ... إِنَّا غَيْرُ مُهْمِلِينَ لِمُرَاعَاتِكُمْ وَ لاَ نَاسِينَ لِذِكْرِكُمْ وَ لَوْ لاَ ذَلِكَ لَنَزَلَ بِكُمُ اَللَّأْوَاءُ وَ اِصْطَلَمَكُمُ اَلْأَعْدَاءُ فَاتَّقُوا اَللَّهَ جَلَّ جَلاَلُهُ وَ ظَاهِرُونَا عَلَی‌ اِنْتِيَاشِكُمْ مِنْ فِتْنَةٍ قَدْ أَنَافَتْ عَلَيْكُمْ... فَلْيَعْمَلْ كُلُّ اِمْرِئٍ مِنْكُمْ بِمَا يَقْرُبُ بِهِ مِنْ مَحَبَّتِنَا وَ يَتَجَنَّبُ مَا يُدْنِيهِ مِنْ كَرَاهَتِنَا وَ سَخَطِنَا فَإِنَّ أَمْرَنَا بَغْتَةٌ فُجَاءَةٌ... ⬅️ ما به همه‌ی رخدادهای مهمی که در نهان و آشکار برای شما واقع می‌شود و احوال و شرایط شما احاطه‌ی کامل داریم و هیچ خبر خرد و کلانی درباره‌ی شما نیست که از ما پنهان باشد... ما هرگز در توجه، مراقبت و مراعات شما هیچ کوتاهی و غفلتی نمی‌کنیم و همواره از سر محبت، شما را در خاطر داریم که اگر جز این بود سختی‌های عظیم، گسترده‌ و فراگیری بر شما فرود می‌آمد و دشمنان شما را در هم می‌کوبیدند و از بین می‌بردند. پس با رعایت تقوای الهی، ما را یاری کنید در اینکه شما را از فتنه‌ای که به شما هجوم آورده نجات دهیم... پس هر یک از شما باید بکوشد تا آنچه او را به محبت ما نزدیک می‌سازد عمل نماید، و از آنچه ما نمی‌پسندیم و موجب خشم ما است دوری گزیند. چرا که امر (فرج و ظهور) ما ناگهانی و غیرمنتظره و بهت‌آور فرا می‌رسد... 📚 احتجاج (طبرسی): ج۲، ص۴۹۵ پ.ن: و البته حواسمان هست که در عین اعتماد و اطمینان و آرامش قلبی به هدایت و مراقبت امام زمان ارواحنا فداه، وظیفه‌ی شرعی و عقلی ماست که در حد توان، آماده، هوشیار و مسئول و ثابت‌قدم و مطیع رهبر معظّم انقلاب باشیم، به حکم صریح آیات و روایات که می‌فرمایند: وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ...(انفال:۶۰) و هر آنچه توان دارید از نیرو در برابر دشمن آماده کنید... إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا...(فصلت:۳۰) و گسانی که گفتند خدا پروردگار ماست سپس استقامت کردند... مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: مَنْ نَامَ عَنْ نُصْرَةِ وَلِيِّهِ انْتَبَهَ بِوَطْأَةِ عَدُوِّهِ (غرر الحکم (تمیمی آمدی): ص۶۳۰ کسی که در هنگام یاری ولیّ خود بخوابد، با لگد دشمن بیدار خواهد شد. @justhadis110

پ.ن۲: برای اینکه مفاهیم این جملات هر چه دقیق‌تر مشخص شود، چند نکته در باب معنی دقیق برخی کلماتی که حضرت حجت ارواحنا فداه در این مرقومه به کار بردند تقدیم می‌شود: 1⃣ فرق نبأ با خبر در عربی که هر دو در جمله‌ی نخست به کار رفته: نبأ در زبان عربی به خبر مهم، سنگین و باارزشی گفته می‌شود که پیامدهای عمیقی و عظیمی دارد که جنبه‌های باطنی و مخفی هم دارد معمولاً. خبر اما عام‌تر است و شامل همه امور جزئی و کلان و مهم و غیر مهم می‌شود. 2⃣ مهمل یعنی رها شده، فراموش‌ شده، مورد غفلت و بی‌توجهی واقع شده 3⃣ مراعات در عربی یعنی: مراقبت، توجه، نگهبانی و رعایت 4⃣ اَللَّأْوَاءُ یعنی گرفتاری‌ها و سختی‌ها و مشکلات بسیار شدید و سخت و طاقت‌فرسا و عمیق و گسترده و فراگیر که می‌تواند زندگی را از اساس مختل نماید‌. 5⃣ اِصْطَلَمَكُمُ نابودی شدید، در هم کوبیدن و تخریب به شکلی که چیزی باقی نماند. 6⃣ اِنْتِيَاش یعنی خارج کردن و نجات دادن و رها ساختن از مخمصه و گرفتاری و فتنه و امثال آن. 7⃣ أَنَافَتْ یعنی هجوم آوردن و یا نزدیک شدن و یا فرارسیدن یک خطر و فتنه و امثال آن. 8⃣ و در نهایت تفاوت بَغْتَةٌ فُجَاءَةٌ: قبل از اینکه بخواهم تفاوت این دو را توضیح دهم لازم است نکته‌ی بسیار ظریف و در عین حال بسیار عمیقی را به نقل از عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله علیه نقل کنم؛ ایشان می‌فرمودند: "امامان ما، فصیح‌ترین و حکیم‌ترین انسان‌های تاریخ هستند و هجو و زیاده‌گویی در کلامشان راه ندارد!" حال با توجه به این نکته‌ی بسیار مهم ببینیم بَغْتَةٌ و فُجَاءَةٌ چه تفاوتی با هم دارند که امام علیه السلام در وصف چگونگی امر ظهور و فرجشا هر دو را به کار بردند: فجاءة یعنی رخ دادن امری بدون نشانه‌ی قبلی به شکلی ناگهانی که مخاطب اصلاً انتظارش رو نداره اما در بغتة تأکید بر شدت غافلگیری هست، یعنی مخاطب از شدت غافلگیری و عظمت خود آنچه واقع می‌شود، مبهوت و حیران می‌گردد. با یک مثال بخواهم عرض کنم: ممکن است درب نسوز قابلمه در یک دمای کم، ناگهان تَرَک بخورد! خوب این تَرَک بر اثر دمای کم، برای درب نسوز (اصطلاحاً پیرکس) یک امری هست که فجاءة رخ می‌ده، بدون هیچ پیش‌آگهی و مقدمه و کاملاً ناگهانی و غیر منتظره، اما مخاطب دچار بهت و حیرانی نمی‌شود. اما اگر در عرض مثلاً یک هفته، ایالات متحده آمریکا دچار تجزیه و فروپاشی شود، اینجا مخاطب دچار بهت و حیرت می‌شود و عرب برایش اینجا کلمه بغتة رو به کار می‌برد، ولو که نشانه‌هایی از میل برخی ایالت‌ها به جدایی از دولت مرکزی دیده بشه؛ ولی تحققش در آن بازه‌ی بسیار کوتاه برای این تحول بسیار عظیم بغتة و ناگهانی و بهت‌آور است. اینجا اما حضرت فرمودند، امر فرجشان هم فجاءة است و هم بغتة يعنی هم از منظر اکثر مردم، بی‌مقدمه و غیرقابل پیش‌بینی است و هم آن قدر تحول عظیمی به دنبال دارد که مردم را شدیداً دچار بهت و حیرت می‌کند. @justhadis110

✳️ ما هرگز در توجه، مراقبت و مراعات شما هیچ کوتاهی و غفلتی نمی‌کنیم... که اگر جز این بود... دشمنان شما را به گونه‌ای در هم می‌کوبیدند که اثری از شما باقی نماند... 💠 فرازهایی بسیار تأمل‌برانگیز از توقیع حضرت بقیة الله الاعظم ارواحنا فداه خطاب به شیخ مفید: ✅ ...إنا نحيط علما بأنبائكم ولا يعزب عنا شيء من أخباركم... إنا غير مهملين لمراعاتكم ولا ناسين لذكركم ولولا ذلك لنزل بكم اللأواء و اصطلمكم الأعداء فاتقوا الله جل جلاله وظاهرونا على انتياشكم من فتنة قد أنافت عليكم... فليعمل كل امرئ منكم بما يقرب به من محبتنا ويتجنب ما يدنيه من كراهتنا وسخطنا فإن أمرنا بغتة فجاءة... ⬅️ ما به همه‌ی رخدادهای مهمی که در نهان و آشکار برای شما واقع می‌شود و احوال و شرایط شما احاطه‌ی کامل داریم و هیچ خبر خرد و کلانی درباره‌ی شما نیست که از ما پنهان باشد... ما هرگز در توجه، مراقبت و مراعات شما هیچ کوتاهی و غفلتی نمی‌کنیم و همواره از سر محبت، شما را در خاطر داریم که اگر جز این بود سختی‌های عظیم، گسترده‌ و فراگیری بر شما فرود می‌آمد و دشمنان شما را در هم می‌کوبیدند و از بین می‌بردند. پس با رعایت تقوای الهی، ما را یاری کنید در اینکه شما را از فتنه‌ای که به شما هجوم آورده نجات دهیم... پس هر یک از شما باید بکوشد تا آنچه او را به محبت ما نزدیک می‌سازد عمل نماید، و از آنچه ما نمی‌پسندیم و موجب خشم ما است دوری گزیند. چرا که امر (فرج و ظهور) ما ناگهانی و غیرمنتظره و بهت‌آور فرا می‌رسد... 📚 احتجاج (طبرسی): ج۲، ص۴۹۵ پ.ن۱: و البته حواسمان هست که در عین اعتماد و اطمینان و آرامش قلبی به هدایت و مراقبت امام زمان ارواحنا فداه، وظیفه‌ی شرعی و عقلی ماست که در حد توان، آماده، هوشیار و مسئول و ثابت‌قدم و مطیع رهبر معظّم انقلاب حفظه الله باشیم، به حکم صریح آیات و روایات که می‌فرمایند: وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ...(انفال:۶۰) و هر آنچه توان دارید از نیرو در برابر دشمن آماده کنید... إِنَّ الَّذينَ قالُوا رَبُّنَا اللهُ ثُمَّ اسْتَقامُوا...(فصلت:۳۰) و کسانی که گفتند خدا پروردگار ماست سپس استقامت کردند... مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: مَنْ نَامَ عَنْ نُصْرَةِ وَلِيِّهِ انْتَبَهَ بِوَطْأَةِ عَدُوِّهِ (غرر الحکم (تمیمی آمدی): ص۶۳۰ کسی که در هنگام یاری ولیّ خود بخوابد، با لگد دشمن بیدار خواهد شد. پ.ن۲: برای اینکه مفاهیم این جملات از توقیع چه دقیق‌تر مشخص شود، چند نکته در باب معنی دقیق برخی کلماتی که حضرت در این مرقومه به کار بردند تقدیم می‌شود: 1⃣ مراعات در عربی یعنی: مراقبت، توجه، نگهبانی و رعایت 2⃣ اَللَّأْوَاءُ یعنی گرفتاری‌ها و سختی‌ها و مشکلات بسیار شدید و سخت و طاقت‌فرسا و عمیق و گسترده و فراگیر که می‌تواند زندگی را از اساس مختل نماید‌. 3⃣ اِصْطَلَمَكُمُ یعنی نابودی شدید، در هم کوبیدن و تخریب به شکلی که چیزی باقی نماند. 4⃣ و در نهایت تفاوت بَغْتَةٌ و فُجَاءَةٌ: قبل از اینکه بخواهم تفاوت این دو را توضیح دهم لازم است نکته‌ی بسیار ظریف و در عین حال بسیار عمیقی را به نقل از عالم ربّانی آیت الله سید حسین یعقوبی قائنی رضوان الله علیه نقل کنم؛ ایشان می‌فرمودند: "امامان ما، فصیح‌ترین و حکیم‌ترین انسان‌های تاریخ هستند و هجو و زیاده‌گویی در کلامشان راه ندارد!" حال با توجه به این نکته‌ی بسیار مهم ببینیم بَغْتَةٌ و فُجَاءَةٌ چه تفاوتی با هم دارند که امام علیه السلام در وصف چگونگی امر ظهور و فرجشا هر دو را به کار بردند: فجاءة یعنی رخ دادن امری بدون نشانه‌ی قبلی به شکلی ناگهانی که مخاطب اصلاً انتظارش رو نداره اما در بغتة تأکید بر شدت غافلگیری هست، یعنی مخاطب از شدت غافلگیری و عظمت خود آنچه واقع می‌شود، مبهوت و حیران می‌گردد. با یک مثال بخواهم عرض کنم: ممکن است درب نسوز قابلمه در یک دمای کم، ناگهان تَرَک بخورد! خوب این تَرَک بر اثر دمای کم، برای درب نسوز (اصطلاحاً پیرکس) یک امری هست که فجاءة رخ می‌ده، بدون هیچ پیش‌آگهی و مقدمه و کاملاً ناگهانی و غیر منتظره، اما مخاطب دچار بهت و حیرانی نمی‌شود. اما اگر در عرض مثلاً یک هفته، ایالات متحده آمریکا دچار تجزیه و فروپاشی شود، اینجا مخاطب دچار بهت و حیرت می‌شود و عرب برایش اینجا کلمه بغتة رو به کار می‌برد، ولو که نشانه‌هایی از میل برخی ایالت‌ها به جدایی از دولت مرکزی دیده بشه؛ ولی تحققش در آن بازه‌ی بسیار کوتاه برای این تحول بسیار عظیم بغتة و ناگهانی و بهت‌آور است. اینجا اما حضرت فرمودند، امر فرجشان هم فجاءة است و هم بغتة يعنی هم از منظر اکثر مردم، بی‌مقدمه و غیرقابل پیش‌بینی است و هم آن قدر تحول عظیمی به دنبال دارد که مردم را شدیداً دچار بهت و حیرت می‌کند. @justhadis110

✳️ اندکی از مستندات متعدد رجحان پوشیدن لباس سیاه در عزای حضرات معصومین صلوات الله علیهم اجمعین: ✅ ...و لما توفي علي علیه السلام، خرج عبد الله بن العباس بن عبد المطلب إلى الناس فقال: إن أمير المؤمنين علیه السلام توفي و قد ترك خلفا فإن أحببتم خرج إليكم ...فبكى الناس و قالوا: ...يخرج إلينا فخرج الحسن علیه السلام فخطبهم فقال: أيها الناس اتقوا الله فإنا أمراؤكم و أولياؤكم و إنا أهل البيت الذين قال الله تعالى فينا إنما يريد الله ليذهب عنكم الرجس أهل البيت و يطهركم تطهيرا (احزاب:۳۳) فبايعه الناس. و كان خرج إليهم و عليه ثياب سود. ⬅️ مدائنی روایت کرده است: وقتی علی (علیه السلام) از دنیا رفت، عبدالله بن عباس بن عبدالمطلب نزد مردم آمد و گفت: «امیرالمؤمنین (علیه السلام) از دنیا رفته است و جانشینی از خود باقی گذاشته است. اگر مایل باشید، او نزد شما حاضر شود... مردم گریستند و گفتند: «...بیاید نزد ما.» پس حسن (علیه السلام) نزد آنان آمد و برایشان خطبه خواند و فرمود: «ای مردم، از خدا پروا کنید، زیرا ما فرمانروایان و اولیای شما هستیم، و ما اهل‌بیتی هستیم که خداوند در شأن ما فرموده است: «همانا خدا می‌خواهد پلیدی را از شما اهل‌بیت دور کند و شما را پاکیزه گرداند، پاکیزه‌ داشتنی. (احزاب:۳۳)» سپس مردم با او بیعت کردند. او (امام حسن مجتبی علیه السلام) در حالی نزد آنان آمد که جامه‌های سیاه بر تن داشت. 📚 شرح نهج البلاغة (ابن ابي الحديد): ج۱۶، ص۲۲ 📍علامه مامقانی: این فعل امام معصوم علیه السلام که حجت خدا هستند، نشان دهنده‌ی این است که به این حالت در آمدن رجحان دارد و به عنوان عمل دينی حساب می‌شود. این که امام علیه السلام در حال عادی لباس سیاه نمی‌پوشیدند ولی در این ایام بعد از شهادت پدر بزرگوارشان سیاه پوشیدند، به وضوح نشان می‌دهد رجحانی در آن است. 🔹 پس از رسوا شدن یزید با افشاگری‌های امام سجاد علیه السلام در دمشق، و فضایی که در دمشق در حمایت اهل بیت پیامبر علیه یزید شکل‌گرفت، او تغییر رویه داد و در صبح روزی که روز قبلش اعتراض‌های مردم به یزید ملعون به اوج خود رسید: ✅ فلمّا أصبح يعني يزيد لعنه الله استدعى بحرم رسول الله صلی الله علیه و آله فقال لهن أيكما أحب إليكن المقام عندي أو الرجوع إلى المدينة و لكم الجائزة السنية قالوا نحب أولا أن ننوح على الحسين قال افعلوا ما بدا لكم ثم أخلين لهن الحجر و البيوت في دمشق و لم تبق هاشمية و لا قرشية إلا و لبست السواد على الحسين و ندبوه على ما نقل سبعة أيام... ⬅️ چون صبح شد — یعنی یزید لعنه‌الله — اهل حرم رسول خدا (صلی الله علیه و آله) را فرا خواند و به آنان گفت: “برای شما کدام بهتر است: اقامت نزد من یا بازگشت به مدینه؟ و در هر صورت، هدایایی گران‌بها برایتان خواهد بود. ”گفتند: “ابتدا دوست داریم برای حسین (علیه السلام) نوحه‌سرایی کنیم (چون تا قبل از آن عزاداری بر شهدای کربلا برای کاروان اسرا ممنوع بود و با برخورد خشن مأموران حکومت یزید ملعون مواجه می‌شد). آن ملعون گفت: “هر آنچه می‌خواهید، انجام دهید.” سپس برای آنان اتاق‌ها و خانه‌هایی در دمشق خالی شد، و هیچ زن هاشمی یا قریشی نماند مگر اینکه جامه‌ی سیاه بر تن کرد و برای حسین (علیه السلام) نوحه‌سرایی نمودند، چنان‌که گفته شده، این نوحه‌سرایی هفت روز ادامه یافت...» 📚 بحار الأنوار (علامه مجلسی): ج۴۵، ص۱۹۶ - مستدرك الوسائل (میرزا حسین نوری): ج۳، ص۳۲۷ 📍 علامه مامقانی: این فعل در مقابل امام سجاد علیه السلام انجام شده است و تقریر امام علیه السلام (و عدم نهی ایشان) دال بر مطلوبیت این کار است، چرا که اگر در این مورد پوشیدن لباس سیاه مشکل داشت (و مکروه بود) امام علیه السلام به ایشان تذکر می‌دادند. 🔹 همچنین در منابع معتبر نقل شده است که: ✅ لما قتل الحسين بن علي علیه السلام لبسن نساء بني هاشم السواد و المسوح و كن لا يشكين من حر و لا برد و كان علي بن الحسين علیهما السلام يعمل لهن الطعام للمأتم. ⬅️ هنگامی که امام حسین علیه السلام به شهادت رسید، زنان بنی‌هاشم لباس‌های سیاه و خشن پشمین بر تن کردند و از سرما و گرما هم شکایتی نمی‌کردند. و در این ایام و احوال، امام سجاد علیه السلام برای این زنان عزادار بنی‌هاشم غذا تهیه می‌کردند. 📚 المحاسن (برقی): ج۲، ص۴۲۰ - وسائل الشیعة (شیخ حر عاملی): ج۳، ص۲۳۸ 📍 علامه مامقامی: اینکه حضرت علیه السلام نه تنها نسبت به سیاه‌‌پوشی زنان بنی‌هاشم سکوت کردند، بلکه غذا برای عزاداری آن‌ها با این هیئت و وضعیت نیز تهیه می‌کرده‌اند و آن‌ها را برای استمرار این کارشان یاری می‌کردند، نشان دهنده اين است که نه تنها این کار مکروه نيست، بلکه مطلوبیت دارد. 📍 مستندات، بسیار بیش از این‌هاست که به ذکر همین اندک کفایت می‌شود که در خانه اگر کسی هست، یک حرف بس است... @justhadis110

✳️ صابر بودن و شاکی نبودن از تقدیرهایی که خلاف میل انسان است و صابر و ذاکر بودن در مصیبت‌ها، از عوامل جلب رحمت الهی است؛ و جلب رحمت الهی عامل حفظ شدن انسان در برابر فشار وسوسه‌های نفس اماره.‌.. ❇️ وَ ما أُبَرِّئُ نَفْسي إِنَّ النَّفْسَ لَأَمَّارَةٌ بِالسُّوءِ إِلاَّ ما رَحِمَ رَبِّي (یوسف:۵۳) من خودم را تبرئه نمى‌كنم، كه نفس [سركش] بسيار به بدی‌ها امر مى‌كند؛ مگر آنچه را پروردگارم رحم كند. ❇️ ❇️ الَّذينَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصيبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَيْهِ راجِعُونَ [بقره:۱۵۶] [همان] كسانى كه هر‌گاه مصيبتى به ايشان مى‌رسد، مى‌گويند: «ما از آنِ خداييم؛ ‌و به‌سوى او بازمى‌گرديم». أُولئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَ رَحْمَةٌ وَ أُولئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ [بقره:۱۵۷] آنها كسانى هستند كه الطاف و رحمت خدا شامل حالشان شده؛ و آنانند هدايت‌يافتگان. ❇️ 💠 حضرت امام محمد باقر علیه السلام: ✅ مَا مِنْ عَبْدٍ یُصَابُ بِمُصِیبَهًٍْ فَیَسْتَرْجِعُ عِنْدَ ذِکْرِهِ الْمُصِیبَهًَْ وَ یَصْبِرُ حِینَ تَفْجَأُهُ إِلَّا غَفَرَ اللَّهُ لَهُ مَا تَقَدَّمَ مِنْ ذَنْبِهِ وَ کُلَّمَا ذَکَرَ مُصِیبَتَهُ فَاسْتَرْجَعَ عِنْدَ ذِکْرِ الْمُصِیبَهًِْ غَفَرَ اللَّهُ لَهُ کُلَّ ذَنْبٍ اکْتَسَبَ فِیمَا بَیْنَهُمَا. ⬅️ هر مؤمنی که عزیز خود را از دست بدهد ولی صبور و شکیبا باشد و به یاد عزیز از دست‌رفته‌اش بگوید: إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ خداوند، گناهان گذشته او را می‌آمرزد؛ و هرگاه که یاد مصیبتی بیفتد و استرجاع کند، خداوند تمام گناهانی را که او در این فاصله مرتکب شده می‌بخشد. 📚 الکافی (ثقة الاسلام کلینی): ج۳، ص۲۲۴ 💠 حضرت امام محمد باقر علیه السلام: ✅ قَالَ رَسُولُ اللهِ (صلی الله علیه و آله) قَالَ اللَّهُ عَزَّوَجَلَّ: إِنِّی جَعَلْتُ الدُّنْیَا بَیْنَ عِبَادِی قَرْضاً فَمَنْ أَقْرَضَنِی مِنْهَا قَرْضاً أَعْطَیْتُهُ بِکُلِّ وَاحِدَهًٍْ عَشْراً إِلَی سَبْعِمِائَهًِْ ضِعْفٍ وَ مَا شِئْتُ مِنْ ذَلِکَ وَ مَنْ لَمْ یُقْرِضْنِی مِنْهَا قَرْضاً فَأَخَذْتُ مِنْهُ شَیْئاً قَسْراً فَصَبَرَ أَعْطَیْتُهُ ثَلَاثَ خِصَالٍ لَوْ أَعْطَیْتُ وَاحِدَهًًْ مِنْهُنَّ مَلَائِکَتِی لَرَضُوا بِهَا مِنِّی. قَالَ: ثُمَّ تَلَا أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام) قَوْلَ اللَّهِ عَزَّوَجَلَّ: الَّذِینَ إِذا أَصابَتْهُمْ مُصِیبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ أُولئِکَ عَلَیْهِمْ صَلَواتٌ مِنْ رَبِّهِمْ فَهَذِهِ وَاحِدَهًٌْ مِنْ ثَلَاثِ خِصَالٍ وَ رَحْمَهًٌْ اثْنَتَانِ وَ أُولئِکَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ ثَلَاثٌ ثُمَّ قَالَ أَبُوعَبْدِاللَّهِ (علیه السلام): هَذَا لِمَنْ أَخَذَ اللَّهُ مِنْهُ شَیْئاً قَسْراً. ⬅️ پیامبر صلی الله علیه و آله فرمود: خداوند عزّوجلّ فرمود: «من دنیا را در میان بندگانم به عنوان قرض قرار دادم؛ پس هرکس که از آن چیزی به من به وام دهد، به هر یک [از آن] ده تا هفتصد برابر و هر میزان از آن که بخواهم، به او می‌بخشم و کسی که از آن، به من قرض نداده، امّا اگر من چیزی را خلاف میل او از او بگیرم ولی او صبر پیشه کند، به او سه خصلت می‌بخشم، که اگر یکی از آن‌ها را به فرشتگانم می‌دادم، به [موجب] آن از من راضی می‌شدند». سپس امام (علیه السلام) این فرموده‌ی خداوند متعال را تلاوت نمود که می‌فرماید: إِذا أَصابَتْهُمْ مُصیبَةٌ قالُوا إِنَّا لِلهِ وَ إِنَّا إِلَیْهِ راجِعُونَ آن‌ها کسانی خواهند صلوات و مواهب خدا بر ایشان است و این صلوات خدا بر ایشان یکی از این سه خصلت است. و اینکه رحمت نصیب آنان است، خصلت دوّم است و اینکه هدایت‌شده‌اند، خصلت سوّم است. امام صادق (علیه السلام) فرمود: «این ثواب برای کسی است که خداوند از او چیزی بر خلاف میلش بازستاند و او در مقابل صبر پیشه کند (و شکایت نکند)». 📚 الکافی (ثقة الاسلام کلینی): ج۲، ص۹۲ @justhadsi110

❇️ وَ يَوْمَ... حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً (کهف:۴۷) و روزى را [به خاطر بياور] كه... احدى از ايشان را فروگذار نخواهيم كرد. ❇️ 💠 حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: ✅ عَنْ حَمَّادٍ عَنْ‌أَبِی‌عَبْدِاللَّهِ علیه السلام قَالَ مَا یَقُولُ النَّاسُ فِی هَذِهِ الْآیَهًِْ: [وَ یَوْمَ نَحْشُرُ مِنْ کُلِّ أُمَّةٍ فَوْجاً (نمل:۸۳)] قُلْتُ: یَقُولُونَ إِنَّهَا فِی الْقِیَامَهًِْ قَالَ: لَیْسَ کَمَا یَقُولُونَ إِنَّ ذَلِکَ فِی الرَّجْعَهًِْ؛ أَ یَحْشُرُ اللَّهُ یَوْمَ الْقِیَامَهًِْ مِنْ کُلِّ أُمَّهًٍْ فَوْجاً وَ یَدَعُ الْبَاقِینَ؟ إِنَّمَا آیَهًُْ الْقِیَامَهًِْ قَوْلُهُ [وَ حَشَرْناهُمْ فَلَمْ نُغادِرْ مِنْهُمْ أَحَداً (کهف:۴۷)] ...کُلُّ قَرْیَهًٍْ أَهْلَکَ اللَّهُ أَهْلَهَا بِالْعَذَابِ لَا یَرْجِعُونَ فِی الرَّجْعَهًِْ فَأَمَّا إِلَی الْقِیَامَهًِْ فَیَرْجِعُونَ وَ مَنْ مَحَضَ الْإِیمَانَ مَحْضاً وَ غَیْرُهُمْ مِمَّنْ لَمْ یَهْلِکُوا بِالْعَذَابِ وَ مَحَضُوا الْکُفْرَ مَحْضاً یَرْجِعُونَ. ⬅️ حمّاد نقل می‌کند: امام صادق (علیه السلام) فرمود: مردم درباره‌ی این آیه چه می‌گویند؟: [(به خاطر آور) روزی را که ما از هر امّتی، گروهی را محشور می‌کنیم (نمل:۸۳)] گفتم: می‌گویند: «این حشر در قیامت اتفاق می‌افتد»! فرمود: «چنین نیست! این آیه درباره رجعت است؛ آیا خدا روز قیامت فقط گروهی از هر امتی را محشور می‌کند و باقی را رها می‌سازد؟! آیه‌ی مربوط به قیامت این آیه است: [و روزى را [به خاطر بياور] كه... احدى از ايشان را فروگذار نخواهيم كرد (کهف:۴۷)]». و هر قریه‌ای که خدا اهل آن را با عذاب نابود کرده باشد، در رجعت برنمی‌گردند، ولی در قیامت باز می‌گردند و تنها کسانی که مؤمن خالص باشند و یا کافر محض باشند و با عذاب نیز هلاک نشده باشند رجعت خواهند کرد». 📚 تفسیر قمی: ج۱، ص۲۴ @justhadis110

💠 حضرت امام جعفر صادق علیه السلام: ✅ لَمَّا كَانَ مِنْ أَمْرِ اَلْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ مَا كَانَ، ضَجَّتِ اَلْمَلاَئِكَةُ إِلَی‌ اَللَّهِ (تَعَالَی‌) وَ قَالَتْ: يَا رَبِّ يُفْعَلُ هَذَا بِالْحُسَيْنِ صَفِيِّكَ وَ اِبْنِ نَبِيِّكَ! قَالَ: فَأَقَامَ اَللَّهُ لَهُمْ ظِلَّ اَلْقَائِمِ (عَلَيْهِ اَلسَّلاَمُ) وَ قَالَ: بِهَذَا أَنْتَقِمُ لَهُ مِنْ ظَالِمِيهِ. ⬅️ چون عصر عاشورا آن‌چه باید از ماجرای حسین بن علی پیش آید، پیش آمد؛ فرشتگان بانگ به گریه بلند کردند و گفتند: پروردگارا! این حسین پسر برگزیده‌ی تو و پسر دختر پیغمبر توست... خدای سایه‌ی قائم را به آن‌ها نمود و گفت: به این انتقام می‌کشم خون او را‌... 📚 امالی (شیخ طوسی): ص۴۱۸ - نفس المهموم (شیخ عباس قمی): ص۴۴۳ @justhadis110

💠 مولی امیرالمؤمنین علی علیه السلام: ✅ عُمِّرَتِ‏ الْبُلْدَانُ‏ بِحُبِ‏ الْأَوْطَان‏‌. ⬅️ شهرها با حب وطن آباد می‌شوند. 📚 تحف العقول (ابن شعبه حرّانی): ص۲۰۷ 🎥 لحظه‌ای که رهبر معظّم انقلاب حفظه الله، به حاج محمود کریمی گفتند: ای ایران بخوان! ای ایران خدایی!! @justhadis110

💠 امام حسین عليه‌السلام در عصر عاشورا رو به سوى آن قوم كرده به راست و چپ نگريستند و هيچ‌يك از اصحاب و ياران خود را نديدند، مگر آن بر خاك افتادگانى را كه پيشانى به خاك ساييده و مرگ صدايشان را بريده بود. پس صدا زدند: ⬅️ اى مسلم بن عقيل! اى هانى بن عروه! اى حبيب بن مظاهر! اى زهير بن قين! ...اى مسلم بن عوسجه! اى داود بن طرمّاح! اى حرّ رياحى! اى على بن الحسين! شما اى دلاور مردان پايدار و اى سواران عرصه پيكار! چرا شما را صدا مى‏‌كنم و پاسخم نمى‏‌دهيد و فرا مى‏‌خوانم و از من نمى‏‌شنويد؟! آيا شما خوابيد كه به بيدارى‏‌تان اميدوار باشم يا محبّتتان از امام خود برگشته كه به يارى‏‌اش نمى‏‌شتابيد؟! اينك اين (كودكان و) بانوان پيامبرند كه از فقدان شما (در هراس افتاده) ناتوان گشته‏‌اند. اى بزرگواران غيور! از خواب خود برخيزيد و اين سركشان پست را از حرم پيامبر صلّى‌اللّه‌عليه‌و‌آله برانيد! ولى (افسوس!) به خدا سوگند مرگ شما را به خاك افكنده و روزگار دغل‏ با شما بى‏‌وفايى كرده است وگرنه شما از پاسخ دعوت من كوتاهى نمى‏‌كرديد و از يارى من ناپيدا نمى‏‌شديد. هان! اينك ما از فقدان شما داغداريم و به شما مى‏‌پيونديم كه ما از آن خداييم و به سوى او بازمی‌گردیم. و در روايت ديگرى آمده است كه: (در روز عاشورا) چون كار بر حسين عليه السّلام سخت شد و تنهاى تنها ماند، به خيمه‏‌هاى برادرانش نگريست و آنها را خالى ديد، به خيمه‏‌هاى فرزندان عقيل نگاه كرد و آنها را خالى ديد، به خيمه‏‌هاى اصحاب نگاه كرد و كسى را نديد و فراوان مى‏‌فرمود: لا حول و لا قوّة الّا باللّه العلىّ العظيم. سپس به خيمه‏‌هاى بانوان رفت و پس از آن به خيمه‌ی فرزندش زين العابدين عليه‌السّلام آمده او را ديد كه بر روى پوست خشنى افتاده و زينب عليها‌السّلام از او پرستارى مى‏‌كند. زين العابدين عليه‌السّلام چون امام عليه‌السّلام را ديد خواست برخيزد، نتوانست. به عمّه خود گفت: [عمّه‌جان] مرا به خود تكيه ده، اين فرزند رسول خدا است كه آمده! زينب عليها‌السّلام پشت او نشسته او را به خود تكيه داد. امام عليه‌السّلام از حال او جويا شد و او خدا را سپاس گفت. سپس عرض كرد: پدر جان! امروز با اين منافقان چه كردى؟ فرمود: فرزندم! شيطان بر ايشان چيره گشته و خدا را از يادشان برده است. جنگ ميان ما و آنان چنان شعله‏‌ور شد كه زمين از خون ما و ايشان به جوش آمد» زين العابدين عليه السّلام عرض كرد: پدر جان! عمويم عبّاس كجاست؟ ديده‏‌هاى زينب عليها‌السّلام اشكبار شد و به برادرش نگريست تا چه پاسخ مى‏‌دهد، زيرا او زين العابدين عليه‌السلام را از شهادت عمويش عباس سلام‌الله‌علیه آگاه نكرده بود تا مبادا بيمارى‏‌اش سخت‏‌تر شود. امام فرمود: فرزندم! عمويت كشته شد و كنار فرات دستانش را بريدند. علىّ بن الحسين عليهماالسلام چنان گريست كه بيهوش شد‌. چون به هوش آمد از يكايك عموها و عموزادگانش مى‏‌پرسيد و امام عليه السّلام مى‏‌فرمود: شهيد شد پرسيد: برادرم على، حبيب بن مظاهر، مسلم بن عوسجه و زهير بن قين چه شدند؟ فرمود: فرزندم! بدان كه در خيمه‏‌ها مرد زنده‏‌اى جز من و تو نمانده است. همه آنان كه مى‏‌پرسى اينك كشته بر روى خاك‏‌اند. امام سجّاد عليه السّلام سخت گريست. سپس به عمّه خود زينب عليها السّلام فرمود: شمشير و عصايى به من ده. امام عليه السّلام فرمود: «براى چه مى‏‌خواهى»؟! عرض كرد: تا بر عصا تكيه كنم و با شمشير از حريم فرزند رسول خدا صلّى‌اللّه‌عليه‌و‌آله، پاسداری کنم، كه ديگر خيرى در زندگى دنيا نيست. امام عليه‌السلام او را بازداشته به سينه چسبانيد و فرمود: فرزندم! تو پاك‏ترين ذريّه و برترين عترت منى، تو جانشين من بر اين كودكان و بانوانى، ايشان غريب و تنهايند كه خوارى و يتيمى و شماتت دشمنان و حوادث تلخ روزگار آنان را فرا گرفته است، هرگاه فريادشان بلند شد آرامشان كن، هرگاه به هراس افتادند مونسشان باش و با (مهربانى و) سخنان نرم خود خاطرشان را آسوده ساز، زيرا آنان غير از تو مرد ديگرى ندارند تا به او انس گيرند و غم و غصه‏‌هايشان را به او گويند. بگذار ايشان تو را ببويند و تو آنان را ببويى و آنان بر تو بگريند و تو بر آنان بگريى. سپس دست او را گرفته و با صداى بلند فرمود: «اى زينب! امّ كلثوم! سكينه! رقيّه! فاطمه! سخنم را بشنويد و بدانيد كه فرزندم على جانشين من بر شماست و او امام مفترض‌الطّاعه است. سپس به دخترش سکینه خاتون فرمود: فرزندم! از من به شيعيانم سلام برسان و بگو: پدرم غريبانه به شهادت رسيد، بر او سوگوارى و گريه كنيد. ✅ ...يا بنيّ اعلم انّه ليس في الخيام رجل حيّ إلّا أنا و أنت، و أمّا هؤلاء الّذين تسأل عنهم فكلّهم صرعى على وجه الثّرى... 📚 فرهنگ جامع سخنان امام حسين علیه‌السلام (نشر پژوهشگاه باقرالعلوم): ص۵۳۹تا۵۴۲ @justhadis110