🏔️🌿 طَوایف کَندوله 🌿🏔️ 📜 روایتی از تیره‌ها، محله‌ها و پیشینهٔ تاریخی کندوله 🌳 اهالی این ناحیه، وابستگان طایفهٔ کندوله، کلاً از راه باغداری امرار معاش می‌کنند؛ مردمانی سخت‌کوش و پرتلاش هستند و به اقتضای شغل باغداری، از ابتدای تشکیل میادین تره‌بار، اکثر به امر بارفروشی در میدان بار کرمانشاه اشتغال ورزیده‌اند. 🏡 طایفهٔ کندوله به تیره‌های متعدد تقسیم می‌شوند و در محل سکونت خود، سه محلهٔ اصلی را تشکیل می‌دهند: 🔺 محلهٔ بالا — مِییله چُورین ⚪ محلهٔ وسط — سِمايله 🔻 محلهٔ پایین — مِییله وارین و تخته‌قاپو هستند. 🔺🏔️ مِییله چُورین تیره‌های محلهٔ بالا ① تیرهٔ باقره — «میرزا رجب‌خان» ② تیرهٔ رضاویس — «میرزاخان» ③ تیرهٔ جهان‌ویس — «کدخدا الله‌مراد» ④ تیرهٔ چراغه — «کدخدا کاکی» ⑤ تیرهٔ شهبازبک — «کامبارک» ⑥ تیرهٔ زنگله — «جانعلی» ⑦ تیرهٔ حسینعلی و وکیل‌باشی ⑧ تیرهٔ کا صیدیم — «محمدولی» ⑨ تیرهٔ داروغه — «شاکرم» ⑩ تیرهٔ مشهدی حسین — «ملک مهرخان» ⚪🌿 سِمايله تیره‌های محلهٔ وسط ① تیرهٔ شامبیاتی — «محمدعلی‌خان کندوله‌ای» ② تیرهٔ غلامعلی — «میرزا سبزعلی» ③ تیرهٔ ملا صالح ④ تیرهٔ صوفی محمدحسین ⑤ تیرهٔ مخموله (محموده) ⑥ تیرهٔ شرف‌الملک ⑦ تیرهٔ استاد اسماعیل ⑧ تیرهٔ استاد قاسم ⑨ تیرهٔ دوم (گیوه‌کش‌ها) ⑩ تیرهٔ مؤمنه 🔻🌳 مِییله وارین تیره‌های محلهٔ پایین ① تیرهٔ مامه حسینعلی ② تیرهٔ بابا ③ تیرهٔ آخوندها ④ تیرهٔ علی سلیمه ⑤ تیرهٔ کاکا ⑥ تیرهٔ باوکه ⑦ تیرهٔ خره‌کلی ⑧ تیرهٔ جماعت سیاه ⑨ تیرهٔ عراقی‌ها ⑩ تیرهٔ دراویش ⑪ تیرهٔ ملازمان ⑫ تیرهٔ محمد کرمانی ⑬ تیرهٔ فرهاد کندوله 📜🌿 روایت تیرهٔ فرهاد کندوله تیرهٔ فرهاد کندوله خود را از احفاد شیخ مصطفی تخته می‌دانند. بر اساس روایت آنان: فرهاد، نیای این تیره، فرزند گشتاسب، فرزند کیخسروبیگ، فرزند شیخ مصطفی، صاحب مسجد تخته، بوده است. 🏔️ بنا بر این روایت، آنان در اواخر دورهٔ صفویه از تخته و توری‌ور به کندوله کوچیده‌اند و سپس به دو تیرهٔ: 🔹 مخموله 🔹 فرهاد منقسم شده‌اند. 🏔️🌳 کندوله؛ فراتر از یک طایفه کندوله تنها مجموعه‌ای از تیره‌های هم‌نام و هم‌نسب نبوده است؛ بلکه مجموعه‌ای از گروه‌های گوناگون بوده که در گذر زمان، با همزیستی، همبستگی، دفاع مشترک و پیوندهای اجتماعی، هویت واحدی پیدا کرده‌اند. 🌿 تیره‌ها متفاوت، اما سرنوشت مشترک؛ 🏔️ ریشه‌ها گوناگون، اما کندوله یکی کانال کندوله در پیام رسان های ایتا ، روبیکا و بله🔻 @kandoolah

🖤 رسم همدلی در مراسم ختم؛ وقتی همه برای یک نفر کنار هم می‌ایستند 🤍 مراسم ختم در دهستان کندوله حال‌وهوای دیگری دارد؛ اینجا غم، آدم‌ها را به هم نزدیک‌تر می‌کند و دل‌ها، فارغ از محله و طایفه و جایگاه، یک‌رنگ می‌شوند. 🖤🤍 در دهستان کندوله، وقتی عزیزی از میان مردم می‌رود، همه احساس می‌کنند بخشی از خودشان را از دست داده‌اند. مردم از هر محله و هر طایفه، در یک حرکت هماهنگ و خودجوش، هر کدام گوشه‌ای از کار را می‌گیرند؛ انگار وظایف از پیش تقسیم شده است… یکی پیگیر پذیرایی است، دیگری هماهنگ‌کننده، یکی در مسجد مشغول خدمت است و دیگری راهی آرامستان می‌شود. سمت‌ها کنار می‌روند و فقط انسانیت می‌ماند. از کودک و نوجوان گرفته تا جوان و بزرگ‌تر، هرکس به اندازه توانش سهمی در این همراهی دارد. 🤝🏻🌿 البته همه این نظم و هماهنگی، در سایه مدیریت و زحمت عزیزانی است که شرایط برگزاری یک مراسم آبرومندانه را فراهم می‌کنند و با دلسوزی، امور را از ابتدا تا پایان به بهترین شکل هماهنگ و مدیریت می‌کنند. 🌹 🪦 قبرکَنی؛ رسم قدیمیِ همدلی یکی از زیباترین جلوه‌های این همدلی، قبرکنی است. مردانی از پیر و جوان، کار و زندگی را تعطیل می‌کنند و به پاس سال‌ها هم‌نشینی، هم‌محلی بودن، خویشاوندی و برادری، راهی آرامستان می‌شوند تا در آماده کردن مزار عزیز از دست‌رفته مشارکت کنند. رسمی قدیمی و قابل احترام نیز در این هنگام وجود دارد؛ هنگام حرکت به سمت آرامستان، بیل را روی شانه حمل نمی‌کنند، بلکه دست را به کمر بیل می‌گیرند و همراه دیگران حرکت می‌کنند؛ رسمی ساده، اما پر از احترام و معنا. 🌿 پس از آماده شدن مزار، با احترام به درِ منزل متوفی می‌روند و پیکر عزیزی را که پیش‌تر غسل و کفن شده است، برای آخرین سفر به سمت آرامستان تشییع می‌کنند. 🖤 گاهی نیز اگر عزیزی در خارج از روستا دار فانی را وداع گفته باشد و قرار باشد در کندوله به خاک سپرده شود، قبرکنی از پیش در روستا انجام می‌شود و پس از رسیدن پیکر از شهر، مراسم تشییع و خاکسپاری با شکوه و آداب خاص خود در روستا برگزار می‌شود. 🕊️ وداع آخر پس از وداع خانواده و نزدیکان با میت، طبق رسم دیرینه، مراسم خاکسپاری توسط آقایان انجام می‌شود و بانوان در آن حضور پیدا نمی‌کنند. پس از پایان خاکسپاری، حاضران به منزل متوفی یا مسجد بازمی‌گردند و مراسم ختم با حضور اقوام، دوستان و اهالی برگزار می‌شود؛ با مرثیه‌سرایی، یاد عزیز از دست‌رفته گرامی داشته می‌شود و دل‌های داغدار در کنار یکدیگر آرام می‌گیرند. 🖤🕯️ 🍪 هرکس گوشه‌ای از کار را بر عهده دارد در مراسم ختم کندوله، باز هم همان فرهنگ زیبای همدلی خودش را نشان می‌دهد. عده‌ای مسئول پذیرایی از مهمانان هستند؛ با سینی‌هایی از بژی سنتی کندوله، خرما و شیرینی‌های مرسوم مراسم ختم. 🍪🌴 عده‌ای دیگر شربت و آب خنک میان مهمانان توزیع می‌کنند. 🥤💧 و چه زیباست وقتی می‌بینیم کودکان و نوجوانان نیز در این فرهنگ سهیم‌اند؛ دستکش به دست، کیسه‌های زباله را حمل می‌کنند و بطری‌های آب، لیوان‌های یک‌بارمصرف و دستمال‌های کاغذی را از داخل مسجد یا محل برگزاری مراسم جمع‌آوری می‌کنند. 👦🏻👧🏻🧤🗑️ این تنها یک کار ساده نیست؛ آموزش مسئولیت‌پذیری، نظم، احترام به جمع و فرهنگ همکاری از همان کودکی است. 🌱 و پشت همه این‌ها، مدیریت و سازماندهی دلسوزانه عزیزانی قرار دارد که بی‌هیاهو تلاش می‌کنند مراسم با نظم، احترام و آبرومندی برگزار شود. 🤍 ✍🏻 سعید امیری

🍚 «شوشام»؛ سفره‌ای برای قدردانی از دیگر رسم‌های زیبای دهستان کندوله، دعوت از عزیزانی است که برای قبرکنی احترام گذاشته و در این کار شرکت کرده‌اند. پس از پایان کار، این افراد برای شام، که در میان مردم به «شوشام» معروف است، دعوت می‌شوند. 🍚🤍 اگر مراسم صبح برگزار شده باشد، معمولاً اقوامی که از شهر برای شرکت در مراسم آمده‌اند نیز برای ناهار پذیرایی می‌شوند؛ اما اگر مراسم در زمان دیگری برگزار شود، همان شوشامِ قبرکن‌ها رسم معمول است. رسم دعوت ناهار پس از خاکسپاری نیز بنا بر نظر جمعی و بزرگان، سال‌هاست که کنار گذاشته شده تا ضمن حفظ اصل مهمان‌نوازی، از زحمت و هزینه‌های اضافی برای خانواده داغدار کاسته شود. 🤍 دهستان کندوله؛ روایت یک فرهنگ زنده شاید این‌ها در ظاهر فقط چند رسم ساده باشند؛ اما پشت هرکدام، تاریخی از همدلی، احترام، اخوت و هم‌دیاری نهفته است. در روزهای سخت، کسی تنها نمی‌ماند. اینجا اگر خانه‌ای عزادار شود، دل تمام روستا عزادار است. اگر دستی برای کندن قبر به زمین می‌رود، دست‌های دیگری کنارش قرار می‌گیرند. اگر سفره‌ای برای مهمان پهن می‌شود، ده‌ها نفر برای برپا ماندنش تلاش می‌کنند. و اگر کودکی با یک کیسه زباله در مسجد قدم می‌زند، در حقیقت دارد بخشی از فرهنگ زیبای سرزمینش را یاد می‌گیرد. 🌱 این فرهنگ، این همیت، این یکدلی و این مردم، ستودنی‌اند. ❤️ دهستان کندوله فقط چند روستا نیست؛ روایت مردمانی است که هنوز در غم و شادی، کنار هم می‌ایستند و رسم هم‌دیاری را زنده نگه می‌دارند. و چه زیباست که در روزگاری که آدم‌ها هر روز از هم دورتر می‌شوند، هنوز جایی هست که دل‌ها یک‌رنگ است و «همسایه»، «هم‌محله‌ای» و «هم‌دیار» بودن، معنای واقعی خودش را دارد. 🤍🌿 🕊️ یاد همه رفتگان روستا گرامی و روحشان شاد 🌹 و دست و دل همه خدمتگزاران این فرهنگ زیبا، گرم و پرمهر باد. ✍🏻 سعید امیری

🌤️✨ صبح بخیر کندوله‌ای‌های عزیز ✨🌤️ 🌱 اولین روز هفته‌ست؛ یه شروع تازه، یه فرصت تازه، برای ساختن روزهایی قشنگ‌تر 🤍 ☕️ با یه فنجون حال خوب شروع کنیم 😊 با لبخند ادامه بدیم 💪 و با انرژی بریم سراغ یه هفته‌ی پُر از اتفاق‌های خوب 🌸 امیدواریم این هفته براتون پر از آرامش 🕊️ خبرهای خوش 💌 دلِ خوش 💚 و کلی موفقیت باشه ✨ 🌿 هفته‌تون پُر از خیر و برکت، دلتون شاد و لبتون خندون 🌿 کانال کندوله در پیام رسان های ایتا ، روبیکا و بله🔻 @kandoolah