بعضی‌وقتا‌هیچ‌چیز‌اونجور‌که‌باید‌پیش‌بره ، پیش‌نمیره (: بعضی‌وقتا‌ذوقِ‌جلوجلو‌ تبدیل‌میشه‌به‌یه‌غم‌عمیق‌و‌ناممکن ... غمی‌که‌هیچ‌مرهمی‌جز‌ نمِ‌اشکای‌ تلخ‌انتظار نداره غمی‌که‌التيامش‌درده .. ولی‌چه‌باید‌کرد؟ چه‌میشد‌کرد‌جز‌صبر‌بر چیزی‌که‌خدا مقدر‌کرده‌ ... ناشکر‌نیستیم‌ ، ولی‌سخت‌پیش‌میره و‌همه‌چیز‌دردناکه‌این‌روزا .. ولی[الحمدلله(((:]

شما‌مقتدامی‌ابوفاضل... منم‌مثل‌شما‌تو‌صحرای‌محشر‌زندگی تنها‌موندم‌هیچ‌کس‌نیست‌‌دستمو‌بگیره و‌بلندم‌کنه ... منم‌مثل‌شما‌هرکی‌از‌راه‌رسیده‌یه‌لگد‌ زده‌و‌رفته ... ولی‌شما‌مگه‌رو‌ناموست‌حساس‌نبودی؟(: دیگه‌مارو‌از‌تبار‌خودت‌حساب‌نمیکنی‌اقا؟ دیگه‌رو‌ما‌غیرت‌نداری؟(: چرا‌کاری‌نمیکنی... دارم‌دق‌میکنما‌ حواست‌هست؟

_