کاسبان وحدت! در میان انبوه پلاکاردهایی که حرف دل همه بود، پلاکاردی با عنوان کاسبان وحدت توجهم را جلب کرد! کاسبان وحدت؟ این نوع نوشته‌ها بدعت نیست؟ آنهم به‌رغم تأکیدات رهبری بر انسجام ملی که جدیدترینش به مناسبت دومین سالگرد شهادت شهید رئیسی در ۳۰ اردیبهشت گفته شد. با این نوع ادبیات هر فضیلتی را می‌شود خراب کرد! مثلا: اگر از عدالت اجتماعی گفته شود، یک‌عده بگویند: کاسبان عدالت! یا اگر دروغ‌گویی جامعه را تهدید کند، و عده‌ای در مقابلش بایستند، جمعی بگویند: کاسبان صداقت! یا مردم اگر به‌حق بر رعایت حجاب و عفاف تأکید نمایند، پلاکارد بنویسند: کاسبان عفاف و حجاب! در هرحال همه ما بویژه انقلابی‌ها در استخدام کلمات و تهیه و تنظیم شعار باید کمی بیشتر دقت کنیم. این نوع ابتذال در شعارنویسی جامعه را به سوی نوعی بی‌اخلاقی پنهان سوق می‌دهد. (۳ خرداد/۲) #محمد_صدرا_مازنی @karanne | کانال کرانه

💎 امام محمد باقر علیه السلام: هیچ فضیلتی مانند جهاد در راه خدا نیست و هیچ جهادی مانند مبارزه با هوای نفس نیست. لاَ فَضِيلَةَ كَالْجِهَادِ، وَلاَ جِهَادَ كَمُجَاهَدَةِ الْهَوَی‌. (تحف العقول، ص۲۸۴) @karanne | کانال کرانه

توافق یا جنگ؟ رفت و آمدهای مقامات سیاسی به‌ویژه سفر عاصم منیر فرمانده ارتش پاکستان، به‌گونه‌ای است که انگار از هر زمان دیگری به توافق نزدیک‌تریم. بااین حال دشمنی داریم دروغگو، حلیه گر و زیاده خواه! یاد هشتم دیماه می‌افتم که نوشته بودم: بوی توافق میاد و نهم دیماه ناجوانمردانه مورد هجوم دشمن صهیونی- آمریکایی قرار گرفتیم. رهبر عزیزمان ترور شد! فرماندهان ما به‌شهادت رسیدند، شجره طیبه ویران شد و دختران و پسرانش به خاک و خون کشیده شدند. ببینیم چه می‌شود؛ طعم شهادت و طعم پیروزی برای ما یکی است. جنگ بشود، یا توافق، فرقی نمی‌کند. (۳ خرداد/۳) #محمد_صدرا_مازنی @karanne | کانال کرانه

ممد نبوی ببینی شهر آزاد گشته... #سوم_خرداد #آزادی_خرمشهر #کویتی‌پور #فرمانده_جهان‌آرا #صادق_فلاحپور 🔹تقدیم به صادق فلاحپور و برادران شهیدش، قهرمانان خطه کوچک‌خان در مقاومت خرمشهر در برابر اشغال. #رادیو_اقالیم 🐓 🎙@raduoaghalim @raduoaghalim @karanne | کانال کرانه

صلوات خاصه امام محمد باقر علیه السلام: اَللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى مُحَمَّدِ بْنِ عَلِيٍّ بَاقِرِ الْعِلْمِ وَ إِمَامِ الْهُدَى وَ قَائِدِ أَهْلِ التَّقْوَى وَ الْمُنْتَجَبِ مِنْ عِبَادِك َ‌اللَّهُمَّ وَ كَمَا جَعَلْتَهُ عَلَماً لِعِبَادِك َوَ مَنَاراً لِبِلاَدِكَ وَ مُسْتَوْدَعاً لِحِكْمَتِك َ‌وَ مُتَرْجِماً لِوَحْيِكَ وَ أَمَرْتَ بِطَاعَتِهِ وَ حَذَّرْتَ مِنْ مَعْصِيَتِهِ‌ فَصَلِّ عَلَيْهِ يَا رَبِّ أَفْضَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِنْ ذُرِّيَّةِ أَنْبِيَائِكَ وَ أَصْفِيَائِكَ وَ رُسُلِكَ وَ أُمَنَائِكَ يَا رَبَّ الْعَالَمِينَ‌ @karanne | کانال کرانه

چهارم تیرماه سال ۱۴۰۵ چهل و چهارمین سالگرد شهادت حجت‌الاسلام مهدی مازنی است که در عملیات آزادسازی خرمشهر به شهادت رسید. فرازی از وصیت‌نامه‌اش را تقدیم می‌کنم. «ولا تحسبن الذین قتلوا فی سبیل الله امواتاً بل احیاء عند ربهم یرزقون» بار خدایا تو شاهد باش که سرباز مهدیت، بخاطر تو و در راه تو به ندای حسین زمان لبیک گفتم، خدایا تو شاهد باشد اینکه من در این راه، قدم نهاده‌ام برای یاری حسین زمان است. خدایا تو را به حق خون سرخ ۷۲ تن شهدا صدر اسلام، قسمت می‌دهیم، که در این راه، که قدم نهاده‌ام، ما را به راه راست هدایت بفرما و پیروزی توأم با شهادت را نصیبمان فرا. در صورت شهادت به آرزوی خودم که آرزوی هر فرد مسلمان است، رسیده‌ام. شهادت آنقدر ارزش دارد که امام چهارم (ع) در وسایل الشیعه می‌فرمایند که: «ما من قطره احب الی الله عزوجل، من قطره دم فی سبیل الله». آری، حال که می‌بایست ما بمیریم، چه مردنی از این بهتر. امام علی ابن ابیطالب در نهج البلاغه می‌فرمایند: لَنَا حَقٌّ، فَإِنْ أُعْطِينَاهُ، وَ إِلَّا رَكِبْنَا أَعْجَازَ الْإِبِلِ وَ إِنْ طَالَ السُّرَى، آری ما را حقی است، اگر دارند، پس چه بهتر و الا ما حقمان را می‌گیریم، چه در این راه، راه‌های طولانی و درازی را بپیمائیم. و چه در سرمای سخت زمستان غرب کشور باشد و چه گرمای سخت و سوزان تابستان جنوب باشد. خوب، راه حق گرفتاری دارد و این حق از ماست که حتماً باید از کلیه ابر قدرت‌ها بگیریم.‌ خواهرم با حفظ حجاب اسلامی، زینب‌گونه باشید و فرزندانتان را چنان تربیت کنید که در آینده بتوانید انتقام گیرندگان خون من و هزاران شهید دیگر باشند و همچون زینب (س)، پیام رساننده‌ی خون سرخ شهیدان باشند. برادرانم محمد و صالح درسهایتان را بخوانید و خود را مجهز کنید برای فتح فلسطین عزیز، تا آخرین نفس، راهمان را که همان راه اسلام و امام است، ادامه دهید. @karanne | کانال کرانه

🌱 «یک دقیقه آموزش نویسندگی» – مینیمال‌نویسی گاهی بهترین حرف، همانی‌ست که گفته نمی‌شود. این همان دنیای مینیمال‌نویسی‌ست؛ جایی که متن، با کمترین کلمات، بیشترین اثر را می‌گذارد. مینیمال‌نویسی یعنی چه؟ مینیمال‌نویسی یعنی اقتصاد در روایت؛ نوشتنی که در آن: - جزئیاتِ اضافه قیچی می‌شوند، - توصیف‌های کش‌دار کنار می‌روند، - توضیحاتِ مستقیم احساس و انگیزه حذف می‌شوند، و فقط هسته‌ی اصلی موقعیت روی کاغذ می‌ماند. تو فقط گوشه‌ای از رفتار یا صحنه را نشان می‌دهی، و بقیه‌ی تصویر را می‌سپاری به ذهن خواننده. اینجا «سکوتِ متن» به اندازه‌ی «کلامِ متن» کار می‌کند. 📒🖊 سه اصل مینیمال‌نویسی 1. کاهشِ کلام - جمله‌های کوتاه - واژه‌های دقیق - بدون حاشیه‌ی تفسیری 2. حذفِ توضیحات - به جای اینکه احساس را توضیح بدهی، آن را در یک کنشِ کوچک نشان بده: - لیوانی که نیمه‌کاره روی میز می‌ماند - پیامی که «دیده شد» ولی «جواب داده نشد» 3. اعتماد به مخاطب - همه‌چیز را نگویید. - اجازه بده خواننده حدس بزند، پر کند، کشف کند. متن خوب، مثل پازل است؛ همه‌ی قطعه‌ها را چیده آماده تحویل نمی‌دهد. 🖊 تمرین یک‌دقیقه‌ای برای همین امروز: یک صحنه‌ی عادی بنویس (مثلاً خداحافظی دمِ در، یک صبح معمولی، نشستن در تاکسی). سپس متن را سه بار کوتاه‌تر کن؛ هر بار: - صفت‌ها را حذف کن - توضیح احساسات را بردار - فقط کنش‌ها و چند جزئیاتِ کلیدی را نگه دار. #نویسندگی #مینیمال_نویسی 🖊📗کلاس نویسندگی – استاد کاویانی 🌱👇 شبکه نویسندگان؛ محلی برای نوشتن جمعی https://eitaa.com/writersnetwork @karanne | کانال کرانه

جای پای زمان رفته بر ساحل زندگی (۱) شبی که گذشت پسر بچه‌ی چهار پنج ساله‌ای دیدم که موهای بلوندی داشت چشمهایش مشکی، با رفتار کودکانه، همراه پدر و برادر به مسجد آمده بود و لباس شیک و تمیزی به تن داشت. دیدنش مرا به یاد کودکی‌ام انداخت من هم تقریبا همین ویژگی‌ها را داشتم موهایم بلوند بود چشم‌هایم...نه مشکی، که سبز بود! گاه‌گداری با پدر یا با برادرانم و در مواقعی با هم‌بازی‌ها به مسجد می‌رفتم اما لباس‌هایم فقط یکی دو روز اول خرید نو بود از روز سوم، کثافت بود! بازی‌های کودکانه، امروزین نبود. نه آتاری و سه‌گاه و پلی‌استیشن بود و نه موبایل و تبلت. توپ و زمین خاکی و ما بودیم و جنب و جوش کودکی. بجای واحدهای آپارتمانی قفسین، کل روستا در تیول ما بود. از جنوب تا جنگل‌های هیرکانی و از شمال تا دریای خزر جزء املاک و محل بازی ما بود. من و دیگر بچه‌ها چنان آزادی عمل داشتیم که هر کدام‌مان احساس می‌کردیم، سند شش‌دانگ مشاعات کل آبادی را به نام ما زدند! (۴ اردیبهشت/۱) #محمد_صدرا_مازنی #یکی_مثل_همه_آدم‌های_سرزمینم @karanne | کانال کرانه

جای پای زمان رفته بر ساحل زندگی(۲) موقع بازی با تمام وجود بازی می‌کردیم، از نوک پا تا فرغ سر خاک می‌شدیم که با عرق تنمان هر نوع ملاحت احتمالی پسر بچه شش هفت ساله پنهان می‌شد. به‌رغم اینکه در فصول مختلف سال با میوه‌های فصلی چرا می‌کردیم، اما به خانه که می‌آمدیم از گرسنگی چشم‌مان سو نداشت. دنبال خوراکی بودیم. هر چه بود می‌خوردیم و البته از چای لذت مضاعف می‌بردیم. من از همان کودکی چای‌خور قهاری بودم! مادرم می‌گفت گاهی در یکی از دست‌هایم چای بود و همان حال با دست دیگر قاچ هندوانه‌ای را می‌گرفتم. نمی‌گویم این وصله‌ها به من نمی‌چسبد، چون مادرها فرزندانشان را خوب می‌شناسند. با جزئیات اخلاقشان را از برند. بزرگشان کردند. اما من هیچ از آن صحنه خنده‌دار که احتمالا از شدت تشنگی و گرسنگی ولع خوردن داشتم، یادم نمی‌آید! گاهی وقتی از بازی به خانه می‌آمدیم، جایی از بدنمان زخمی بود! پسرها قرار ندارند. بی‌باکند و این خطرپذیری بی‌اندازه‌ی آنها باعث می‌شود تا به خودشان آسیب بزنند. (۴ اردیبهشت/۲) #محمد_صدرا_مازنی #یکی_مثل_همه_آدم‌های_سرزمینم @karanne | کانال کرانه

جای پای زمان رفته بر ساحل زندگی (۳) ۲) خاطره‌ها رد زمان رفته‌ای است که بر ذهن ما جا مانده است. برخی از آنها کام است و برخی ناکامی! ما خاطرات خوش زندگی را بیشتر مرور می‌کنیم، اگر انسان خوش‌بینی باشیم! و چنانچه روزگار با تحمیل احساس عدم امنیت روانی، بی‌اعتمادی را در ما ایجاد کرده باشد، احتمالا سراغ ناکامی‌ها را بیشتر می‌گیریم. ما محکوم به تصمیم هستیم؛ ما زندگی را آنطور که دوست داریم می‌سازیم؛ خاطراتی که بیشتر مرور می‌کنیم نیز جزئی جداناپذیر از زندگی ما هستند. اگر بخواهیم، می‌توانیم با نان و پنیری برای خویش ضیافتی وصف‌ناپذیر برپا کنیم و اگر دنیا را ناامن ببینیم با داشتن بیشترین سخت‌افزارهای لذت نیز خوشبخت نیستیم. (۴ اردیبهشت/۳) #محمد_صدرا_مازنی #یکی_مثل_همه_آدم‌های_سرزمینم @karanne | کانال کرانه

مَنْ كَانَ بَاذِلاً فِينَا مُهْجَتَهُ وَمُوَطِّناً عَلَی‌ لِقَاءِ اللهِ نَفْسَهُ فَلْيَرْحَلْ مَعَنَا؛ فَإِنَّنِي رَاحِلٌ مُصْبِحاً إِنْ شَاءَ اللهُ تَعَالَی‌. ۸ذی‌الحجه روز ترویه است؛ روزی که حجاج برای عرفه آماده می‌شوند و در سال‌های قدیم در این روز آب تهیه می‌کردند و از این جهت، یوم الترویه نام گرفته است. حضرت امام حسین (ع) در روز ترویه سال ۶۱ هجری قمری از مکه به سوی عراق حرکت کردند و هنگام یا پیش از خروج، خطبه‌ای ایراد فرمودند. بخشی از کلام آن حضرت چنین روایت گردیده: ستایش برای خداست، آنچه خدا بخواهد واقع می‌شود و هیچ قدرت و نیرویی نیست مگر با اراده خدا، و درود خدا بر فرستاده‌اش (حضرت محمد صلّی الله علیه وآله). مرگ بر فرزندان آدم همچون گردن‌بند دختران، کشیده و بسته شده است و من به دیدار نیاکان خود مشتاقم آنچنان که یعقوب به دیدار یوسف اشتیاق داشت! برای من قتلگاهی انتخاب شده که باید به آنجا برسم... ما خاندان رسالت به آنچه موجب خشنودی خداست، خشنودیم و در برابر امتحان‌ها و بلاهای او صابریم، و خدا پاداش صابران را به صورت کامل به ما عنایت خواهد کرد. هرگز پاره‌های تن پیامبر (صلّی الله علیه وآله) از او جدا نمی‌گردند، بلکه در بهشت برین گرداگرد او جمع می‌شوند و چشم رسول خدا به دیدار آنها روشن می‌شود و وعده او به وسیله اهل بیت (علیهم السلام) تحقق خواهد یافت. هریک از شما که آماده فداکردن خون قلب خویش در راه ماست و برای دیدار خدا، خود را مهیّا کرده است، با ما کوچ کند؛ که من فردا حرکت خواهم کرد ان شاء الله. (اللهوف علی قتلی الطفوف، ص۶۰) ‌‌‌‌‌‌‌@karanne | کانال کرانه

🌺 سه خصوصیت مهم شب عرفه 🎙مرحوم آیت الله آقا مجتبی تهرانی ‌‌‌‌‌‌‌@karanne | کانال کرانه