سفال مینایی با نمادهای اجرام هفتگانه (خورشید، مریخ، عطارد، زحل، ماه، زهره، مشتری). ایران، اواخر سده 6 و اوایل سده 7 هجری قمری، موزه متروپولیتن
@katebeh_com
در باور مردم ساسی کلوم مازندران درختی به نام انگیرز دارای خصوصیات عجیب و غریبی می باشد
@katebeh_com
این دستخط که قدیمی ترین خط فارسی در ژاپن است در سال ۱۲۱۷ میلادی (۸۰۵ سال پیش) توسط راهب بودایی بنام کیوسه وارد ژاپن شد.او در حاشیه این کاغذ نوشته است سال ۱۲۱۷ در گوانگجو چین با ۳ فرد خارجی ملاقات کردم و از آنها خواستم که به خط خود چیزی برایم بنویسند آنها این دستخط را نوشتند به این برگه دستخط نان بانموجی گفته بودند یعنی خط مردمان بیگانه.
@katebeh_com
دو بیت اول این دستخط به شرح زیر است:
جهان خرمی با کس نماند
فلک روزی دهد روزی ستاند
(اثر اسعدگرگانی در کتاب ویس و رامین).
جهان یادگارست و ما رفتنی
بمردم نماند به جز مردمی
( اثر فردوسی در شاهنامه)
شعر دیگر در خداحافظی ایرج با فریدون است:
گر در اجلم مساهلت خواهد بور
روشن کنم این دیده بدیدار تو زود
پس (گر) به خلاف گردد این (چرخ) کبود
بدرود تو از من و من از تو بدرود
برای اولین بار استاد هاندا از پژوهشگران ژاپنی در سال ۱۹۰۹ متوجه شد که این دستخط فارسی است و آن را طی سخنرانی در دانشگاه کیوتو معرفی کرد و در سال ۱۹۵۰ جزو آثار ملی ژاپن به ثبت رسید.دست خطی که ابتدا خیلی بی اهمیت دیده میشد اکنون تنها سند تاریخی مراودات فرهنگی ایران و ژاپن است.
@katebeh_com
به لطف خداوند رحمان همای رحمت آخر هفته بر آسمان ایران سایه خواهد افکند و سامانه سودانی بسیار قدرتمند و پر بارش امشب به کشور می رسد و بارش های شدیدی در پی خواهد داشت که تا چهار پنج روز دوام خواهد داشت،لطفا مراقب باشید و از مسافرت شدیدا خودداری کنید تا مبادا شیرینی بارش رحمت اللهی را به کام خود و خانواده خود تلخ کنید.
@katebeh_com
"سوکوموگامی" در افسانه های ژاپنی به اشیایی میگویند که بعد از صد سال خدمت به مالک خود صاحب روح و خودآگاهی میشوند. 🪔🪅
آنها معمولا بی آزارند اما اگر کسی قبلا آنها را آزار داده باشد از او انتقام میگیرند.ریشه این افسانه در آیین شینتو(مذهب قدیم ژاپنی ها) دارد که میگوید هر چیزی در جهان صاحب یک خدا هست و روح دارد پس باید با احترام با همه چیز برخورد کرد.
@katebeh_com
هدایت شده از «نَّفْس خویش»
به رسم کهن چهارشنبه سوری مبارک
قبل از اسلام ایرانیان ایام هفته نداشتند و بروج سال تقسیم بندی سی روزه داشتند و چون کبیسه گیری نمی شد پنج روز و چهار شب مانده به نوروز با برافراشتن آتش به استقبال نوروز می رفتند(محل اسکان آریایی ها در سرزمین های شمالی شش ماه شب و شش ماه روز بود و قبل از نوروز آسمان زمستان تماماً شب بود و اندکی مانده به نوروز آسمان به رنگ سرخ در می آمد)
قدیمی ترین اشاره به جشن چهارشنبه سوری در دوره اسلامی :
«و چون امیر منصور بن نوح به مُلک بنشست، اندر ماه شوال سال سیصد و پنجاه، به جوی مولیان، فرمود تا آن سرای را دیگر بار عمارت کردند و هر چه هلاک و ضایع شده بود بهتر از آن به حاصل کردند. آنگاه امیر به سرای بنشست و هنوز سال تمام نشده بود که چون شبِ سوری چنانکه عادت قدیم است، آتشی عظیم افروختند. پارهای از آن بجست و سقف سرای درگرفت و دیگر باره جمله سرای بسوخت»تاریخ بخارا ۳۳۲ ق
نفس خویش←@nafsma→
موضوع ویسکال:بررسی و تحلیل تجزیه طلبی و قوم گرایی در ایران، پانترکیسم و پانترک ها ، اقدامات و فعالیت ها و جعل های تاریخی آنها
۱۴۰۴.۲.۱۶ سهشنبه
ساعت ۲۰:۳۰
مشارکت برای عموم آزاد است
برای نجات ایران ، باید به این فتنه ها همگی آگاهی داشته باشیم
مشارکت برای عموم مردم آزاد است
https://rubika.ir/joing/HIGIIIFD0KOHRZTBKHLYMDEZWLBLUOQY
سنجاقک موجودی اسرار آمیز و نمادی از ارتباط این عالم با عالم ارواح
در برخی مکاتب عرفانی، سنجاقک ممکن است به عنوان نماد تغییر و دگرگونی و ارتباط با جهان نامرئی یا حتی موجودات ماوراءالطبیعه در نظر گرفته شود.
برخی تفسیرها از زندگی سنجاقک در وادی عرفان:
1.نماد تغییر و تحول: چون سنجاقک از مرحله زندگی در آب به پرواز در هوا میرسد، گاهی به عنوان نشانهٔ گذار روحانی یا رشد درونی دیده میشود.
2.ارتباط با ارواح: در برخی فرهنگها، سنجاقک را پیامآور ارواح یا موجودات نامرئی میدانند.
3. پیش آگاهی: گاهی ظهور ناگهانی سنجاقک را نشانهٔ هشدار یا پیامی از عالم غیب تفسیر میکنند.
4.نماد توهم و واقعیت: به دلیل پرواز سریع و جهت های نامنظم، ممکن است نماد فریب ظاهر یا کشف حقیقت پنهان باشد.
@katebeh_com
مراحل زندگی از رشد و نمو و تحول سنجاقک از کف خاک تا دریا و بعد هم هم هوا که نمادی از تحول می باشد
در عرفان و نمادشناسی معنوی،سنجاقک (Dragonfly) اغلب به عنوان موجودی با دلالتهای عمیق و چندبُعدی دیده میشود.این حشرۀ ظریف،با توانایی حرکت سریع بین آب، هوا و نور، به نمادی از تحول،ظرافت وجودی و عبور از دنیای فریبنده،تبدیل شده است.
نماد تحول و گذارهای روحانی:سنجاقک بخشی از زندگی خود را در آب (به عنوان نیمف) و بخش دیگر را در هوا (به عنوان موجود بالغ) میگذراند.این دگردیسی، در عرفان به عنوان استعارهای از سفر روحانی جهان مادی (آب) به جهان متعالی (هوا/نور) تفسیر میشود:آب: نماد ناخودآگاه، احساسات و جهان ملموس.پرواز: نماد رهایی، آگاهی والا و اتصال به حقیقت.این تحول یادآور مراحل سلوک عرفانیاست که سالک از ظلمتِ نفس به نورانیت میرسد.
@katebeh_com
در مکتبهای شرقی (مانند هندوئیسم و بودیسم)،سنجاقک گاهی نماد فریبندگیِ دنیای مادی است.
پروازِ سریع و تغییر جهتهای ناگهانی آن، یادآور این است که واقعیتِ ظاهری ممکن است illusory (خیالی)باشد.عارف با مشاهدهٔ سنجاقک به یاد میآورد که باید از دامِ تعلقات و اوهام رها شود.
ارتباط با جهان های نامرئی:در برخی سنتهای عرفانی (مانند باورهای سرخپوستی یا تائوئیستی)سنجاقک به دلیل حرکت سریع و نامرئی شدن در نور،پیامآور عالم ارواح یا واسطۀ بین جهانهای موازی دانسته میشود. ممکن است نشانهای از:حضور راهنمایان روحانی.هشداری برای دیدن ورای ظواهر (مثل رؤیای بیداری یا کشف حقایق پنهان).
نکته: در برخی از مکاتب علوم غریبه جنس همزاد انسان را با بال های سنجاقک یکی می دانند(همزاد نمادی از واسطه بین عالم ارواح و جسم مادی در شکم مادر است) که این هم می تواند تفاسیر عرفانی از موضوع سنجاقک داشته باشد.
@katebeh_com