فافتفخفخفخفخفخ

وای خونه درختی می‌خوام

دلم میخاد بمیرم. زندگیم ناجالب و حوصله سربره - باورم نمی‌شه یک انسانی که اگر خودش و خداوند بخوان، می‌تونه هفت آسمان رو طی کنه، پرده‌های عوالم رو کنار بزنه، حقایق رو درک و کشف کنه، خلقی باشه و خلقی بر دنیا بی‌افزایه، بنویسه، بخونه، بفهمه، عاشق شه و قداست نور رو بچشه، به زندگی خودش می‌گه حوصله سربر. به‌هرحال مرگ‌گرایی زیاد ربطی به ناجالب و حوصله‌سر بر بودن زندگی نداره.

با مردم آنگونه معاشرت کنید که اگر مُردید بر شما اشک ریزند، و اگر زنده ماندید با اشتیاق سوی شما آیند... امیرالمؤمنین

بِكَ أَستَجيرُ مِنَ تَواتُرِ الأَحزان. پناه می‌برم بر تو، از حزن‌های پی‌درپی.

چطوری باید از دنیا گذشت؟ یاد مرگه.

که گفتم در حریر گلمالی شور برای او سجده می‌کنم رو به نور مَلس و بُرنده؛ مرا در گلدانی بکارید، کلوخه‌های گوگورد را که بر تار موهایم چسبیده جدا کنید، سودای سرم را با عسل بشویید. که من به خاک افتاده‌ام در پیشگاه او، کدِرهایم را به چه آبی مُبرا کنید؟ گل‌دوزی‌ زانوی پوستم را با بوسه شکاف دهید و هی آب بریزد، رودی بر روزنه و جداره‌هایش، نخ‌ها را بیرون بکشید و با برگ ببندید. آهوی تیزپا را بر سینه‌ی نحیفم می‌دوزید؟ که او معصوم در خواب من است. مرا بر کفه‌ی نور بمالید تا پولک‌هایم از بین رود؛ ماهی که نیستم با تیزی بریزم؟

بعد از ماه‌ها بالأخره تونستم بنویسم، پوف...