میدونی چیه آدما هزار درجه با اون چیزی که تو مجازی نمود میدن و رفتارهای حضوریشون فرق دارن خیلی زیاد مجازی اسمشه دیگه مجازی واقعی نیست رفتارهای آدم های مجازی هم تظاهری هست میتونم واقعا با قطع به یقین بگم که دوستی های مجازی رو نمیشه شناخت نمیشه پیش بینی کرد صرفا ی هاله ابهام انگیز هست.. فکرشو کن.. دوستی مجازی اینجوره که همش صرفا توی این گوشی هست نه چیزی میبینی نه چیزی میشنوی نه دستی رو لمس میکنی فقط چندتا کلمه رد و بدل میشه همین گوشی رو اگه خاموش کنی بندازی کنار ارتباط هم قطع میشه هعی.... راستش من که همیشه تک دوستی بودم دوران دبستان که هیچ راهنمايي یک دوست فقط، دبیرستان هم یکی فقط.

واقعیت اینه که شاید اگه ی روز دوست مجازیتو دیدی و به مدت چند روز حضوری رفتار هاشو ببینی یه تبر محکم بخوره تو اون تصوراتی که ازش ساخته بودی... و بگی این که خیلی فرق داشت با اون چیزی که تو مجازی بود یکی از بدی های دنیای مجازی هم همینه

منم ک دوست مجازی نداشتم فهمیدم که سرمایه گذاری روی دوستی های مجازی واقعا نا به جاست آخه به چه طریق میخای این دوستی رو محکم کنی؟ دوستی ای که طرف آخرین بازدیدشو میبنده که وقتی تو پیام دادی بهش آنلاین بشه و سین نزنه که تو نفهمی آنلاین شده... دوستی که فقط ی وجه کوچیک از زندگیشو تو مجازی نشون میده و هزار ابعاد دیگه وجود داره که روحتم خبر نداره بخام توصیف کنم دوستی مجازی مثل این میمونه که قهوه رو که با موکاپات درست کردی ی قهوه خالص میده بیرون اون دوستی مجازی نیست اگه دوباره آب بریزی ی قهوه کمرنگ میده بیرون اون دوستی مجازیه

راستش بازم اینا دلایل قانع کننده ای نیست ممکنه یکی با هزار آدم تو حضوری آشنا بشه دوست هم بشه اما صمیمی نشه اما ازش لذت نبره باهاش کیف نکنه ولی ممکنه یبار تو مجازی ی دوستی پیدا کنه ولی ازش لذت ببره باهاش کیف کنه ولی خودم که لااقل قید دوستی مجازی رو میزنم.. همین که از شهر خودت نباشه خودش یک خلأ بزرگه دوستی مجازی اینجوره که شب قربون صدقه هم میرید و فردا پا میشی میبینی طرف کلا دیلیت زده :))) نمیشه که آدما رو از پشت گوشی شناخت.. و به شخصیتشون پی برد باور کن با دوتا پروفایل و بیوگرافی که نه میشه چیزی رو حدس زد نه به واقعیت پی برد...

خیلی دیر اینارو فهمیدم واقعا خیلی دیر..

مثل اینکه ی نفر داره تو دریا غرق میشه و فقط سرش بیرون مونده که با دست و پا زدن های اشتباه واقعا تا قعر دریا پرتاب میشه اون ته ته های دریا ی نوشته میبینه (اگه روی دریا هستید دست هایتان را هم‌ زمان با پاهایتان اینگونه حرکت دهید تا به ساحل برسید) و بعد از خوندن این نوشته اینو یاد میگیره اما خودش کلا چند ثانیه تا خفه شدن فاصله داره ولی شاید ورق برگرده... ی نفر هست که به أبالغوث معروف هست هرجای عالم باشی کافیه به این اسم صداش بزنی تا از کف دریا هم که شده و بیاد و نجاتت بده =)

وقتی به این نتیجه برسی که خدا تو آشنا کردن تو با بقیه ی رحمت و حکمتی گذاشته به گذشته ات رضایت میدی و اونوقت بجای کینه به دل گرفتن و شکایت و این حس های بد سعی میکنی گذشته رو یواش یواش فراموش کنی و به کارای خدا اعتماد کنی... 🚶🏻‍♂️

https://eitaa.com/nishkhand_siasi/37516 خدایا کار از دست هیچ کس بر نمیاد کاش خودت جلوشو بگیری :)

قبل از اغتشاشات دی ماه من میرفتم تو کانالها و زیر پست ها فوش میدادم به پهلوی و اگه کسی حرف منطقی زده بود سعی می‌کردم قانعش کنم نتیجه این شد که بله اغتشاشات شد حالا ی راه دیگه میگم بیا دعا کنیم بالاخره نتیجه هرچی بشه ما بهترين کار رو کردیم.. 🚶🏻‍♂️

⚠️ تو محله‌هاتون اگه همسایه‌ای داشتید که مواردی از این ۱۳ مورد رو داشت، حتماً با پلیس ۱۱۰ یا اطلاعات ۱۱۳ و ۱۱۴ تماس بگیرید و گزارش بدید...

من شامل مورد 6 و 10 هستم میخاین منم گزارش بدید؟

ی اصلاحیه هم هست که نباید نادیده گرفت.. شاید هیچ وقت تو حضوری دوست مورد علاقه تو پیدا نکنی باهاش هم درد و هم حس نشی باهاش صمیمی نشی و فقط دوست باشی ولی دوستی که اگ ی روز نبود خیلی جای خالیشو حس نکنی چون حضوری محدوده محدود به شهر و دیار خودت ولی مجازی از همه جا هست با اون همه نقد ها و اشکالات که گفتم ممکنه بتونی دوست مورد علاقتو پیدا کنی (ولی همونقدر که پیدا کردن مهمه ادامه دادن هم مهمه..) ممکنه اولش باهم خوب باشین ولی زمان که بگذره روابطتتون به تیرگی گراید (به لحن کتاب تاریخ) چرا؟ چون مجازی حالت چهره و لحن آدم موقع نوشتن رو که نشون نمیده و شما از ی حرف ممکنه هزار برداشت کنید مخصوصا اگه طرف مقابل عاشق مرموز بازی باشه..