به اطلاع کلیه علاقمندان می رساند نمایشگاه کتب وجین شده از تاریخ ۱۰ تیرماه ۱۴۰۵ به مدت یک هفته در کتابخانه بیمارستان قلب چمران برگزار می گردد.

✨️در هیچ پرده نیست، نباشد نوای تو عالم پرست از تو و خالی است جای تو ✨️هر چند کاینات گدای در تواند یک آفریده نیست که داند سرای تو ✨️تاج و کمر چو موج و حباب است ریخته در هر کناره ای ز محیط سخای تو ✨️آیینه خانه ای است پر از آفتاب و ماه دامان خاک تیره ز موج صفای تو ✨️هر غنچه را ز حمد تو جزوی است در بغل هر خار می کند به زبانی ثنای تو ✨️یک قطره اشک سوخته، یک مهره گل است دریا و کان نظر به محیط سخای تو ✨️خاک سیه به کاسه نمرود می کند هر پشه ای که بال زند در هوای تو ✨️در مشت خاک من چه بود لایق نثار؟ هم از تو جان ستانم و سازم فدای تو ✨️عام است التفات کهن خرقه عقول تشریف عشق تا به که بخشد عطای تو ✨️غیر از نیاز و عجز که در کشور تو نیست این مشت خاک تیره چه دارد سزای تو؟ ✨️عمر ابد که خضر بود سایه پرورش سروی است پست بر لب آب بقای تو ✨️صائب چه ذره است و چه دارد فدا کند؟ ای صد هزار جان مقدس فدای تو ✍️شرح کوتاهی از این غزل: این غزل سراسر ستایشِ حضور همه‌جانبه‌ی خداوند در تمام ذرات هستی است. صائب معتقد است که جهان آیینه‌دارِ صفات الهی است و هر پدیده‌ای، از غنچه تا خار، به زبانِ خود مشغولِ تسبیح اوست. در نهایت، شاعر با اذعان به ناچیزیِ وجودِ خود در برابر عظمت پروردگار، تنها داراییِ انسان در پیشگاه الهی را «عجز و نیاز» می‌داند و با فروتنی، تمامِ هستیِ خویش را پیشکشِ آن ذاتِ مقدس می‌کند.

🇮🇷 بدرود ای آقای شهید ایران 🏴