ترامپ:
همانطور که قبلا به صفحهی تلوزیون نگاه نمیکردیم تا بازیهای ps2 لود شود، نمیخواهم به مذاکرات اسلام آباد توجه کنم تا شاید جمهوری اسلامی تسلیم شود
هدایت شده از الفِ آزادی.
https://eitaa.com/khalseyeAvar
تو شبیهِ آدمهایی هستی که خیلی زودتر از سنشان، با بخشِ بیرحمِ زندگی روبهرو شدهاند. بعضیها غم را از دور میشناسند، اما تو انگار از نزدیک لمسش کردهای؛ با صدای دستگاهها، با ویلچر، با چشمهایی که تازه دوباره دنبالِ آدمها راه میافتند، با مادری که شهر را کوچهبهکوچه میگردد تا شاید خاطرهای، کسی را به زندگی برگرداند. و راستش میان تمام این تلخیها، چیزی که بیشتر از همه درد داشت، آن لحظهای بود که گفتی وسطِ ظهر ناگهان شورِ زندگی از تنت خارج میشود. چون بعضی زخمها اینطوریاند؛ بیخبر، وسطِ عادیترین لحظهها، گلوی آدم را میگیرند. ولی میدانی چه چیزی در نوشتههایت عجیب بود؟ اینکه با وجود این همه خستگی و خشم، هنوز «دیدن» را از دست ندادهای. هنوز معجزه را میبینی؛ در همان چشمهایی که دنبالِ دخترک راه افتادند، در همان ضریب هوشیای که از ۴ به ۷ رسید، در مادری که هنوز تسلیم نشده. و شاید دوام آوردن دقیقاً همین باشد؛ نه اینکه آدم نشکند، بلکه اینکه با وجود شکستن، هنوز هر روز بلند شود و یک کوچهی دیگر را با امید طی کند.