📱 یک حلقه از زنجیرۀ توسعه 👈 نماپخش رادیونگار، قسمت ۱۰۰ 🎙 در صدمین ایستگاه #رادیو_نگار، پای صحبت‌های دکتر دانیال داودی، کارشناس مسائل اقتصادی نشستیم تا از زاویه‌ای تازه به چرایی و اهمیت نام‌گذاری شعار سال در این روزهای حساس کشور نگاه کنیم. 🎥 آپارات 🎧 castbox | shenoto | وبسایت 💻 Farsi.Khamenei.ir

🎤 گزارشی از مراودات علمی حضرت آیت‌الله شهید خامنه‌ای و شهید مرتضی مطهری ⌛️ #تحلیل_و_تبیین | گزارش بخش «درس و عبرت تاریخ» رسانه KHAMENEI.IR به مناسبت دوازدهم اردیبهشت، سالروز شهادت استاد شهید مرتضی مطهری 🔹 هردو مبارز بودند و در مسیر معیّن امام (رضوان‌الله‌علیه). «علامه مرتضی مطهری»، مبلغ بزرگ و مدرس مشهور دانشگاه بود و «استاد سیدعلی خامنه‌ای» عالم مبارز و محقق حوزه علمیه مشهد و جمع‌های مشتاق دانشجویی. در این مسیر از خرداد ۱۳۴۲، جهاد فکری بخشی از مبارزه و پرده‌ای از قیام یاران امام برای یک تجدیدنظرطلبی بزرگ بود. علامه مطهری و آیت‌الله شهید خامنه‌ای، اگرچه جزئی از این جمع بودند و هر کدام در سنگر انقلابی خود مجدانه فعالیت می‌کردند، مراودات «صمیمانه و مهربانانه‌ای» هم با یکدیگر داشتند. بخش اعظم این مراودات، روابط علمی آن‌ها بود که تا واپسین روزهای حیات استاد شهید ادامه یافت. 🔹 آنچه معلوم است، نقطه آغاز این روابط، شهرت علمی وافر علامه مرتضی مطهری بود که پیش از همه در میان حوزویان و دانشجویان علوم دینی زبانزد شده بود. آیت‌الله خامنه‌ای، چندسالی از آیت‌الله مطهری کوچکتر بود و جویای دیدار او. حوزه‌ها محملی شد برای آشنایی و به‌ویژه دیدارهای «مدرسه مروی» تهران بر صمیمیت این آشنایی افزود: ✏️ «ایشان در تهران تدریس مى‌کردند در مدرسه‌ مروى، مدرسه‌ مروى هم پاتوق ما بود. هر وقت از قم مى‌آمدیم، حتما مدرسه مروى سرى مى‌زدیم. طبعا علاقه‌مند بودیم که با ایشان آشنا بشویم؛ آشنا هم شدیم خیلى زود، بعد که با آقاى مطهرى آشنا شدیم، دوستی‌مان خیلى صمیمى و گرم شد، به طورى که بعدها خیلى از اوقات ایشان مشهد که مى‌آمدند منزل من مى‌آمدند و من تهران که مى‌آمدم، حتما ایشان را مى‌دیدم و بعضى کارهاى مشترکى هم با هم داشتیم؛ کارهاى علمى مشترک.» 🔹 یکی از همراهان حضرت آیت‌الله شهید خامنه‌ای در مشهد، خاطره جالبی از ایشان درباره آثار و کلام شهید مطهری نقل کرده است: «علمای‌ برجسته‌ و شخصیت‌های‌ متفکر، دائماً به‌ دلیل‌ وجود حضرت‌ رضا (علیه‌السلام‌) به‌ مشهد می‌آمدند. این‌ها را نگه‌ می‌داشتیم‌. مرحوم‌ آقای‌ مطهری‌ را در مسجد النبی‌ نگه‌ می‌داشتیم‌ که‌ تقدیر و سرنوشت‌ را آنجا گفتند. یادم‌ است‌ که‌ آقای‌ خامنه‌ای‌ خودشان آنجا شرکت‌ می‌کردند، آخر نیمکت‌ می‌نشستند و آقای‌ مطهری‌ پای‌ تخته‌ صحبت‌ می‌کردند. بعد ما به‌ آقای‌ خامنه‌ای‌ می‌گفتیم‌ که‌ «نظر شما راجع‌ به‌ آقای‌ مطهری‌ چیست‌؟» می‌فرمودند «ایشان‌ استاندارد است‌ کلام‌ او». این‌ اولین‌ بار بود در عمر من‌ استاندارد را قبل‌ از انقلاب‌ از آقای‌ خامنه‌ای‌ برای‌ یک‌ مبحث‌ دینی‌ می‌شنیدیم‌.» 🔍 متن کامل را از اینجا بخوانید👇 farsi.khamenei.ir/others-report?id=29541

🏠 #پنجره | سیّدعلی، عمری چراغ راهمان بود... ❤️ لحظاتی از حضور شبانگاهی مردم عزادار در جوار محل شهادت حضرت آیت‌الله العظمی امام سیّدعلی حسینی خامنه‌ای قدس‌الله‌نفسه‌الزکیه؛ خیابان کشوردوست. ۱۴۰۵/۲/۱۱ 📢 «کشوردوست»؛ انعکاس حضور شبانه مردم در کنار محل شهادت رهبر شهید انقلاب اسلامی را از اینجا دنبال کنید👇 📲 eitaa.com/joinchat/3209954862C1042569aa3

💔 دلم رفت... 🥹 مثل معلم‌ها به ذوقم آفرین گفت... 🌷 شهید آیت‌الله سیدعلی خامنه‌ای و نوجوانان ایران اسلامی 🌱 @Nojavan_khamenei

🇮🇷 عزیز آشنا 🔰 روایت شاگرد از معلم شهید ✍🏻 درباره شهید بشری‌سادات حسینی خامنه‌ای، دختر گرامی رهبر شهید انقلاب 🔻 گفتن از شما امری دشوار، اما لازم است. حرکت در مسیر باریکی است که نه باید آغشته به مدح و غلو شود و نه قربانی تحریف واقعیت. نخستین باری که به کلاس‌مان آمدید و از ادبیات گفتید، از کنار حسینی بودن نام خانوادگی‌تان به‌ سادگی گذر کردیم. راستش در تصوراتمان، «دختر آقا» تصویر دیگری داشت و آن سادگی و تواضعی که در کردارتان جاری بود، با تصورات مخدوش و ساختگی ما سازگاری نداشت. چند روزی گذشت و ما، در رفت‌وآمد معلم‌ها، در جست‌وجوی شناخت «دختر آقا» بودیم و نشانه‌ها را دنبال می‌کردیم. دست آخر، یک دور کامل که از هفته گذشت و معرفی معلم‌ها تمام شد، بازگشتیم به همان پنج‌شنبه و همان خانم حسینی‌ای که مرتبه‌ای پای درس و بحثش نشسته بودیم. 🔻 عزیزی که هفته‌ای را در خیال شناختنش گذرانده بودیم، در کلاس ادبیات و در حال خواندن اشعار و ابیات فارسی یافتیم. موضوع مباحثمان تاریخ ادبیات بود و هفته‌ها کنار شما، میان اشعار زندگی و در تاریخ سفر می‌کردیم. از مسیری که زبان فارسی طی کرده می‌گفتید و آن‌قدر بر اشعار و متون مسلط بودید که می‌دانستید هر نثر و نظمی که پیش رویتان است، متعلق به کدام دوره و سلسله تاریخی است. 🔻 مرتبه‌ای خاطره‌ای از آقا نقل شد که گویا اشعاری بی‌نام را خوانده‌اند و آن را متعلق به ابتهاج دانسته‌اند و پس از رساندن نوشته‌ها به او، مشخص شده که این دفترچه گمشده اشعار ابتهاج است. شرح این قصه را که خواندم، خاطره شما در ذهنم پررنگ شد؛ سبک‌شناسی و شناخت عمیق آثار هم، از همان نشانه‌های مشترک پدر و دختری بود. 🔻 هر هفته، چند دقیقه پایانی کلاس را اختصاص داده بودید به خواندن اشعار بچه‌ها. می‌خواندند، با دقت گوش می‌کردید، با لبخند تصدیق می‌کردید، نقایص وزنی‌اش را گوشزد و تشویقشان می‌کردید به استمرار در این مسیر. با ادبیات مأنوس بودید و اشعار را با دقتی می‌خواندید که حق مطلبشان ادا می‌شد. 🔻 امروز، متعلق به شماست که علم و عملتان، توأمان، آموزگار روزگار نوجوانی ما بود. روزتان مبارک، خانم حسینی. ➕ برای مطالعه‌ی روایتی دیگر درباره شهید بشری‌سادات حسینی خامنه‌ای اینجا را کلیک کنید. ✍🏻 زهراسادات میرغضنفری رسانه «ریحانه» را دنبال کنید 📲 @khamenei_reyhaneh

💗 #یاد سردار خلیج فارس 👈 مروری بر جان‌فشانی و نقش‌آفرینی دریابان پاسدار شهید علیرضا تنگسیری در مهندسی و طراحی اقتدار امروز ایران در خلیج فارس و تنگه هرمز از دفاع مقدس ۸ ساله تا جنگ تحمیلی سوم ⌛️ این قسمت از پادپخش تصویری تاریخی یاد را ببینید. 💻 Farsi.Khamenei.ir

❤️ به یاد ۴ معلمِ شهید یک خانواده 🌷 حضرت آیت‌الله العظمی شهید خامنه‌ای(اعلی‌الله مقامه) ▪️شهید دکتر مصباح‌الهدی باقری ▪️شهید سیده بشری خامنه‌ای ▪️شهید زهرا حداد عادل 🌹 آقاجان، معلم عزیز ما! چقدر خوش‌بختیم که شاگرد مکتب‌تان شدیم. شما با دلسوزی، درس زندگی به ما دادید و با شهادت، آن را به کمال رساندید. ‌🔹 انگار معلمی مسلک شما بود، چنان‌که‌ دختر، عروس و دامادتان هم شبیه‌تان «معلمی» را برگزیدند و هم‌سنگر شهادتتان شدند. ما تا ابد در مسیر روشن شما شاگردی می‌کنیم. روزتان در آغوش خدا مبارک. 🎨 پوستر جدید KHAMENEI.IR به مناسبت دوازدهم اردیبهشت، روز معلّم 📥 نسخه قابل چاپ 💻 Farsi.Khamenei.ir

🗞 دزدان دریایی بدون نقاب 📩 نگاهی به اعتراف بی‌شرمانه رئیس‌جمهور آمریکا در شماره جدید #صدای_ایران. 📥 دریافت نسخه PDF 🖥 Farsi.Khamenei.ir

🗞 دزدان دریایی بدون نقاب 📩 نگاهی به اعتراف بی‌شرمانه رئیس‌جمهور آمریکا در شماره جدید #صدای_ایران 🖼 سرمقاله این شماره👇 📝 «ما کشتی را گرفتیم، محموله را برداشتیم، نفت را هم بردیم… ما مثل دزدان دریایی هستیم». این جمله‌ای بی‌شرمانه است که دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در اشاره به سرقت نفتکش‌های ایرانی توسط پنتاگون به کار برد. وقتی رئیس‌جمهور آمریکا این جمله را بر زبان می‌آورد، دیگر نمی‌توان آن را نادیده گرفت. این یک اعتراف است؛ اعترافی که نه فقط یک رفتار، بلکه یک الگوی دیرینه را آشکار می‌کند. 🔹 در اینجا آنچه اهمیت دارد، خودِ واژه «دزدی دریایی» نیست؛ بلکه پذیرش آن به‌عنوان یک رویه است. سال‌ها بود که همین رفتارها با عناوین دیگری بازتعریف می‌شد: تحریم، کنترل صادرات، مقابله با تهدید، یا حفاظت از امنیت انرژی. اما اکنون همان سیاست، بدون روتوش، در ساده‌ترین و صریح‌ترین شکل ممکن بیان می‌شود. این صراحت، بیش از هر تحلیل انتقادی، ماهیت ماجرا را روشن می‌کند. 🔹 اگر این سخنان را در کنار تحولات اخیر قرار دهیم، تصویر کامل‌تر می‌شود. ترامپ در جنگ چهل‌روزه اخیر علیه ایران، نه‌تنها به اهداف اعلامی خود نرسید، بلکه در عمل با بن‌بست راهبردی مواجه شد. حملات گسترده، نمایش قدرت نظامی و تلاش برای تغییر معادله، هیچ‌کدام نتوانست موازنه را به نفع واشنگتن تغییر دهد. نتیجه، چیزی جز فرسایش توان و عقب‌نشینی تدریجی نبود. در چنین شرایطی، اعلام آتش‌بس از سوی ترامپ و در ادامه، تمدید یک‌طرفه آن به‌عنوان یک ضرورت تحمیلی انجام شد. 🔹 وقتی گزینه‌های نظامی به نتیجه نمی‌رسد و مسیر دیپلماتیک نیز به بن‌بست می‌خورد، بازیگر متجاوز به سراغ ابزارهای جایگزین می‌رود. اینجاست که «دزدی دریایی» از یک تعبیر، به یک سیاست تبدیل می‌شود. توقیف کشتی‌ها، مصادره محموله‌ها و ایجاد ناامنی در مسیرهای انرژی، جایگزین ناکامی‌های میدانی می‌شود. این رفتار، ادامه همان منطقی است که در میدان جنگ شکست خورده و حالا در دریا دنبال جبران می‌گردد. 🔹 برای فهم بهتر این الگو، باید به عقب‌تر نگاه کرد. آنچه امروز درباره ایران گفته می‌شود، پیش‌تر در قبال ونزوئلا اجرا شده است؛ کشوری با بزرگ‌ترین ذخایر نفتی جهان که تلاش کرد مستقل از اراده واشنگتن عمل کند و بلافاصله با فشارهای چندلایه مواجه شد. از تحریم‌های فلج‌کننده تا توقیف محموله‌های نفتی، همه در راستای یک هدف شکل گرفت: محروم‌سازی یک کشور از حق بهره‌برداری از منابع خود. این همان دزدی است، حتی اگر با مهر و امضای رسمی انجام شود. 🔹 در این چارچوب، سخنان ترامپ اهمیت مضاعف پیدا می‌کند. او کاری می‌کند که دیگران سال‌ها از آن پرهیز می‌کردند: نام واقعی این سیاست را به زبان می‌آورد. این بیان صریح نشان می‌دهد که در ذهنیت حاکمیت آمریکا، مالکیت منابع جهانی یک مفهوم سیال است؛ مفهومی که با قدرت تعریف می‌شود، نه با قانون. هر جا که قدرت اجازه دهد، «حق» نیز بازتعریف می‌شود. 🔹 این همان نقطه‌ای است که باید آن را امتداد استعمار کلاسیک دانست. در گذشته، قدرت‌های استعماری با ناوهای جنگی وارد می‌شدند و منابع را تصرف می‌کردند. امروز همان هدف با ابزارهای پیچیده‌تر دنبال می‌شود: تحریم‌های مالی، فشار بر شبکه‌های حمل‌ونقل و در نهایت، مداخله مستقیم در مسیرهای تجارت. تفاوت در شکل است، نه در محتوا. آنچه تغییر نکرده، منطق غارت است. 🔹 اما آنچه وضعیت کنونی را متمایز می‌کند، پیوند این رفتار با یک شکست میدانی است. آمریکا در مواجهه اخیر با ایران، نتوانست اراده خود را تحمیل کند. این ناکامی باعث شد که ابزارهای غیرمستقیم اهمیت بیشتری پیدا کنند. دزدی دریایی در اینجا نشانه فقدان گزینه‌های مطلوب است. وقتی راه‌حل‌های اصلی از کار می‌افتد، راه‌حل‌های حاشیه‌ای به متن می‌آید. 🔹 این نکته را نیز نباید نادیده گرفت که چنین رفتاری، پیامدهای بلندمدتی دارد. عادی‌سازی توقیف و مصادره در آب‌های بین‌المللی، به‌تدریج قواعد بازی را تغییر می‌دهد. اگر این روند تثبیت شود، دیگر هیچ کشوری از امنیت مسیرهای تجاری خود مطمئن نخواهد بود. در این شرایط، قدرت نظامی و توان بازدارندگی، بیش از هر زمان دیگری تعیین‌کننده می‌شود. 🔹 در نهایت، سخنان ترامپ را باید فراتر از یک جمله جنجالی دید. این سخنان، خلاصه یک رویکرد است؛ رویکردی که از ونزوئلا تا ایران امتداد دارد و از تحریم تا توقیف را در بر می‌گیرد. تفاوت امروز با گذشته، فقط در این است که این منطق دیگر پنهان نمی‌شود. رئیس‌جمهور آمریکا آن را به زبان می‌آورد، از آن دفاع می‌کند و حتی آن را سودآور می‌داند. 📩 ادامه سرمقاله را از اینجا بخوانید. 📥 دریافت نسخه PDF 🖥 Farsi.Khamenei.ir