چنل «خانه‌ی دوست» شبیه هیچ خانه‌ای نیست. نه دیوار دارد، نه قفل، نه حصار. فقط یک در نیمه‌باز دارد، و کسی آن‌سوی در، با لبخند ایستاده و دعوت می‌کند: بیا. نترس. اینجا خانه‌ی توست. اسم چنل، از سطرهای سهراب سپهری می‌آید، اما در کنار تیپ شخصیتی ESTP، معنایی تازه می‌گیرد: نه فقط پناهگاه درون، بلکه خانه‌ای زنده، روشن، با آجرهایی از رفاقت، تجربه، خنده، و شاید کمی دلتنگی. ادمین چنل، یک ESTP‌ پرجنب‌وجوش است. اهل عمل، سرزنده، خودجوش، اما با دلی که دنبال تعلق می‌گردد. اینجا جایی‌ست که این شور بیرونی، با گرمایی درونی ترکیب شده. جایی برای گپ زدن، گفت‌وگو، اشتراک لحظه‌ها، و مهم‌تر از همه: دعوت به بودن. «خانه‌ی دوست» نه صرفاً یک کاناله، بلکه یک احساسه، حس آشنا بودن در جایی که قبلاً نبودی، اما با اولین جمله، دلت خواسته بمونی. این چنل، صدای کسی‌ست که بلده چطور فضای امن بسازه، بدون اشک، بدون فریاد، فقط با یک جمله‌ی ساده: کرم نما و فرود آ. برای چنلِ خانه‌ی دوست.♥️

لبخند عمیق به پهنایِ صورت* بوسه به بندبندِ انگشت های ظریفت نِلین آفتابی و روشن من !

از روزی که تو به جهانِ من پاگذاشتی ؛ خورشید ، خورشیدتر است . لبخند ، پررنگ تر است و آسمان بلندتر . طنینِ خنده های پدرمان بلندتر و چشم‌هایِ مادر پرفروغ‌تر . توکه آمدی لبخند معنا شد . تو آمدی و هم‌بازی کودکانگی‌م شدی و یک‌تنه ، تنهایی مرا را به کام مرگ کشاندی ‌. اینک تو قد می‌کشی و من تماشایت می کنم ؛ تماشا می‌کنم قد کشیدنت را ، چشم‌های مشکی‌رنگت را ، سپیدی پوستِ لطیفت را و خودت را . توییِ که در بیستم تیرماه آمدی و خواهرشدن مرا به همراه آوردی . و من خواهری هستم که بامهر بی‌حدم نسبت به تو ، بالیده‌ام ؛ خواهری که دوست دارد پناهِ تو باشد . | برایِ تنها هم‌خونِ من درجهان ، برایِ عزیزبرادر کوچکم که امروز سیزدهمین سالگردِ زادروز اوست ؛ بیستمِ تیرماهِ هزار و چهارصد و چهار |

ببینید امروز چی پیدا کردم** معلومه که اینجاست معلومه!!

بگذار نور در وجودت پا بنهد ؛ شربت سکنجبینت را بایخ گواراتر کن . طالبی و هندوانه های قاچ‌زده را زیر گرمای سوزان بالذت بخور ؛ باگیسوی پیچک‌وار خیست هنگامی که تازه از حمام برگشتی ، با سمفونیِ نور پای‌کوبی کن . بوسه های گرما را قبل از رفتن به جان بخر . هرچند که به شیرینیِ بوسه یِ سرما نباشد ... تابستان به زودی خواهد رفت . زودتر از آن‌که تو چین‌هایِ پایین پیرهنت را مرتب کنی . | برایِ هندوانه هایِ حوضِ آبی ، بیست و یکم تیرماهِ هزاروچهارصدوچهار |

تو.

از جمله آثارِ فاخر و گوش‌نواز

اوقات خوش آن بود که بادوست به سر شد ! |موزه آستانِ قدس رضوی ، بیست و دوم تیرماهِ هزار و چهارصد و چهار|