خانهیِدوست
فرزندِمن !
خانه را دوست بدار .
آنجا حریم گرمت خواهدشد .پناهی برایِ غمهایت ، تا روزگاری اگر من نبودم ، سر بر دیوارش بگذاری . در کنارِ چاییت دارچین بگذاری و پرده هایِ غم را کنار بکشی .
و بعد ان روز که من نبودم ؛ بدان که من دستم را بارها بر روی نقشونگار دیوارها کشیدهام ، چوب دارچین را در جعبه اش چیده ام و پشت پرده ها ، نفس گرمم را به پنجره فروختهام .
فرزندِ شیرینِ من ! خانه اصالتِ توست ؛ خانه را دوست بدار !
|برایِ زاده یِ سالهای دور و برایِ نقش و نگار دیوارها ، بیست و پنجم تیرماه هزاروچهارصدوچهار|
مامان امروز حرف قشنگی زد :
مراقب باش روحت رو به کسی نفروشی . آزادی مهمترین چیزیه که یک انسان داره !
هوشنگ ابتهاج 1_15118663919.mp3
زمان:
حجم:
812K
زیباست آری
زندگی زیباست ای عشق !
این قومِ مرگاندیش راهم دیده وا کن .
ارغوان میبینی؟!
به تماشاگه ویرانی ما آمدهاند…
ماندهایم تا ببینیم نبودن را
آخر قصه شنودن را
چه شبی بود، دریغ
زندگی روی از این غمکده گردانیده است
ارغوان!...
در و دیوار غریب افتاده چه تماشا دارد؟