در این زمانه ی بی‌های‌و‌هویِ لال پرست ...

_

دختر امام رضا✨

من سرگذشتِ یأس و امیدم ! ...

در پسِ پنجره ها پشتِ هر پرده یِ سبز پایِ هر بیدِ بلند خوب اگر دیده بیاندازی ، من به تو می‌اندیشم ... به تو و رقصِ نگاه به تو و قامتِ آن بید بلند به تو و صبرِ سپیدارِ بزرگ پشتِ هرپنجره ، من بوسه ای کاشتم . تاکه یک روز اگر ، گونه ی سرخِ تو بر پنجره سایید بوسه‌هایم سردیِ پنجره هارا بستاید نکند گرمیِ تو ، سرد شود ! بوسه هایم گرم است مثل پیشانیِ تو ... |از شعرهایِ نو و آشفته ، برای قصه بوسه ها و پنجره ها ، هشتم مردادماه هزاروچهارصدُ چهار|

یادِ تو هر تنگ غروب تو قلبِ من می‌کوبه ! سهم من از باتو بودن غم تلخ غروبه ...

پنجره ی باز و غروبِ پاییز نم‌نم بارون تو خیابونِ خیس!

اصیل ما

دختر من.

ماهکم:)