دخت خودم.

ببار ای نم‌نم باران !

بال های پرستوها آسمان را می‌کاود ؛ پیرمردی در کنارِ خیابان نشسته است . آفتاب بر لبِ هر بام بوسه ی وداع می‌زند ؛ غروب است و پنجره ها از زیر نگاه ها و لمس ها می‌لرزند . دخترکی دست پدرش را رها می‌کند و به دنبال شاپرک سفیدی می‌دود . مردی بر سرِ مخاطب پشتِ تلفنش ، فریاد می‌زند . خانه‌ها می‌درخشند ؛ خانه ها همیشه می‌درخشیدند . | برایِ درخشش و شاپرک های سفید ، بیست و ششم شهریورماهِ هزاروچهارصد و چهار |

دختر کوچولوم

https://eitaa.com/joinchat/3993437498C661cd17c80 قویِ قدیم خونه ای پر از تلاش؟!

من هنوزهم برای کتابی که دوسال پیش به یکی قرض دادم و هیچ وقت برنگردوند ، غصه می‌خورم . نوزده‌هشتاد‌و‌چهار رو برگردونید . من می‌خوام با اون کتاب به اون زمان برگردم . راحت و بی‌تکلف

چون دیدم یادت افتادم⭐🍂