تصویر فرزند رهبر شهید انقلاب و فرزندان آیت‌الله العظمی سیستانی 🆔https://eitaa.com/khansari53/1172

▪️پیکر گلگون‌کفن رهبر شهید ما به کربلای اربابش رسید 📢السّلام علیک یا اباعبدالله و علی الارواح الّتی حلّت بفنائک علیک منّی سلام‌الله ابداً ما بقیت و بقی اللّیل و النّهار و لا جعله الله آخر العهد من زیارتک؛ ▪️السّلام علی الحسین و علی علىّ بن‌الحسین و علی اولاد الحسین و علی اصحاب الحسین، الّذین بذلوا مهجهم دون الحسین علیه السّلام... 🏴 «مثْلِي لاَ يُبَايِعُ مِثْلَهُ» 🏴 #باید_برخاست #قوموا_لله 🆔https://eitaa.com/khansari53/1173

▪️سیمایِ امیر مؤمنان؛ در آینه‌یِ عبادتِ زین‌العابدین (علیهماالسلام) ❖ حضرت امام صادق علیه‌السلام فرمودند: «در میان فرزندان و اهل‌بیتِ امیرمؤمنان علیه‌السلام، کسی از حیثِ شباهت در پوشش و دانایی، نزدیک‌تر از علی بن الحسین (علیه‌السلام) به ایشان نبود. فرزندشان (امام باقر علیه‌السلام) بر ایشان وارد شد و آن حضرت در جایگاهِ بندگی و عبادت به رتبه‌ای رسیده بود که هیچ‌کس را یارای دستیابی به آن نبود. به ایشان نگریست و دید که چهره‌اش از شب‌زنده‌داری به زردی گراییده، چشمانش از گریۀ بسیار ملتهب شده، پیشانی‌اش از کثرتِ سجده پینه بسته، بینی‌اش از شدتِ سجود فرسوده شده و ساق‌ها و قدم‌هایش از ایستادنِ در نماز ورم کرده است. □ امام باقر (علیه‌السلام) سپس فرمودند: «هنگامی که ایشان را در آن حال دیدم، نتوانستم جلوی اشک‌هایم را بگیرم و از سرِ شفقت و دلسوزی بر ایشان گریستم. آن حضرت (علیه‌السلام) در اندیشه فرو رفته بودند؛ لحظاتی پس از ورودم، رو به من کردند و فرمودند: «فرزندم، آن نوشته‌هایی را که در آن شیوه‌ی عبادتِ علی بن ابی‌طالب (علیه‌السلام) ثبت شده، به من بده.» آن نوشته‌ها را به ایشان دادم. اندکی از آن را خواندند، سپس با بی‌تابی و اندوه، آن را رها کردند و فرمودند: «مَنْ يَقْوَى عَلَى عِبَادَةِ عَلِيٍّ ؛ چه کسی توانِ همتایی با عبادتِ علی (علیه‌السلام) را دارد؟» 📚 الإرشاد، ج‌۲، ص: ۱۴۲ 🆔https://eitaa.com/khansari53/1174

ویرانه کرد کاخ بلند یزید را زینب تبر نداشت ولیکن خلیل بود ❖ آن گاه که یزید در مجلس خود گستاخی های بسیار کرد و از پیروزی خود سخن گفت، حضرت زینب «سلام الله علیها» برخاستند و پس از حمد خداوند، خطاب به آن ملعون فرمودند: «ای یزید! آیا می‌پنداری که چون اطراف زمین و آفاق آسمان را بر ما بستی و راه چاره را بر ما مسدود نمودی، تا ما را همانند برده به هر سو کشاندند، ما نزد خدا خواریم و تو نزد او گرامی هستی؟! و این غلبهٔ تو بر ما از شکوه و آبروی تو در پیشگاه خداست؟ ... صبر کن! آیا سخن خداوند را فراموش کرده‌ای که فرمود: «وَلاَ يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ كَفَرُواْ أَنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ خَيْرٌ لِّأَنفُسِهِمْ إِنَّمَا نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدَادُواْ إِثْمًا وَلَهْمُ عَذَابٌ مُّهِينٌ» آل عمران/۱۷۸ .... فَكِدْ كَيْدَكَ وَ اسْعَ سَعْيَكَ وَ نَاصِبْ جُهْدَكَ فَوَ اللَّهِ لَا تَمْحُو ذِكْرَنَا وَ لَا تُمِيتُ وَحْيَنَا؛ ای یزید! هر حیله ای که داری به کار گیر و هر تلاش می توانی انجام ده، به خدا قسم که نمی توانی یاد ما را محو کنی و آیین و وحی ما را از بین ببری!» 📚 بحارالانوار، ج۴۵، ص۱۳۳ 🆔https://eitaa.com/khansari53/1176

📹 بیانات آیت‌الله‌ شبیری زنجانی در تجلیل از جایگاه مرحوم آیت‌الله‌العظمی خوئی(طاب ثراه) 🔺 انتشار به مناسبت هشتم صفر؛ سالروز ارتحال آیت‌الله‌العظمی خوئی (م ۱۴۱۳ق) 🆔https://eitaa.com/khansari53/1179

🔻شهادت عمار بن یاسر (37ق) به بیان محدث شیخ عباس قمی 🔹در این روز (سنه 37ه)، موافق تاریخ مسعودى و تذکره سبط، شهادت عمار یاسر در صفین واقع شده. بدانکه چون روز پنجشنبه نهم صفر شد جناب امیر المومنین (ع ) در صفین به مبارزت بیرون شد و جنگ سختى شد و در آن روز عمار یاسر دادمرد و مردانگى میداد و میفرمود: انى لارى وجوه قوم لایزالون یقاتلون حتى یرتاب المبطلون والله لوهزمو ناحتى یبلغوا بناسعفات هجرلکنا على الحق و هم على الباطل ."1" پس حمله کرد و جنگ نمایانى نمود و برگشت به موضع خود و طلب آبى نمود زنى از بنى شیبان کاسه شیر از براى او آورد عمار چون کاسه شیر را دید گفت: الله اکبر، امروز روزى است که شهید شوم و دوستان خود را در آن سراى ، ملاقات نمایم . پس رجز خواند و مقاتله کرد تا آنکه ابوالعاویه (الهاویه خ ل ) عاملى و ابوحراءسکسکى در آخر روز او را شهید کردند و در آنوقت از سنین عمر شریفش ، نودوسه سال گذشته بود. شهادت عمار بر امیرالمؤ منین (ع ) خیلى اثر کرد و آنحضرت بر او نماز بگذاشت و در صفین مدفون گردید رضوان الله علیه . در مجالس المؤ منین است که چون عماریاسر شربت شهادت نوشید، امیر المؤ منین (ع ) بر بالین او آمد و سر او را بر زانوى مبارک نهاده و فرمود: الا ایها الموت الذى لست تارکى ارحنى فقد فنیت کل خلیلى أراک مضرابالذین أحبهم کانک تنحونحو هم بدلیلا"2" پس زبان بکلمه (انالله و اناالیه راجعون ) گشود و فرمود: هر که از وفات عمار یاسر دلتنگ نشود او را از مسلمانى نصیب نباشد.خداى تعالى بر عمار رحمت کند در آن ساعت که او را از نیک و بد سوال می کنند.هر گاه که در خدمت رسول (ص ) سه کس دیدم ، چهارم ایشان عمار بوده و اگر چهار کس دیده ام ، عمار پنجم ایشان بود، نه یکبار عمار را بهشت واجب شده ، بانکه بارها استحقاق آنرا پیدا کرد جنات عدن او را مهیا و مهنا باد که او را بکشتند و حق با او بود و او یار حق بود چنانکه رسول خدا صلى الله علیه وآله در شان او فرمود: ( یدورمع عمار حیث دار)"3" بعد از آن على علیه السلام گفت : کشنده عمارو دشنام دهنده و رباینده سلاح او با آتش دوزخ معذب خواهد شد آنگاه قدم مبارک پیش نهاده، بر عمار نماز گزارد و بدست همایون خویش او را در خاک نهاد رحمة الله ور ضوانه علیه و طوبى له و حسن ماءب . 🔻وقایع الایام محدث قمی 🆔https://eitaa.com/khansari53/1180

سفری به ۱۱۸ سال پیش؛ تهران در روز عاشورا تصاویری نایاب از مراسم عاشورای سال ۱۳۰۶ در تهران به نگاه عکاسان فرانسوی. گواه ارادت و ایمانی که قرن‌هاست در فرهنگ ایرانیان جاری است تا یاد شهادت امام حسین(ع) را زنده نگه دارد. 🏴 🆔https://eitaa.com/khansari53/1182

. 🔻حرص مرحوم میر حامد حسین برای استفاده از اقلام اسلامی ! امرى عجيب است كه مير حامد حسين، اينهمه كتابهاى نفيس، و اين دايرة المعارفهاى بزرگ را تأليف كرده است، در حالى كه جز با كاغذ و مركب اسلامى (يعنى كاغذ و مركبى كه در سرزمينهاى اسلامى و به دست مسلمانان تهيه مى‌شده است)، نمى‌نوشته است. و اين به دليل تقواى فراوان و ورع بسيار او بوده است. اصولا دورى وى از بكار بردن صنايع غير مسلمانان مشهور همگان است... و اين امرى است كه بايد سرمشق همۀ ما قرار گيرد. بايد مردم ما، به اين نمونه‌هاى پاك تأسى جويند، و راه آنان را برگزينند، و خود را از هر گونه نياز و وابستگى برهانند. 📚 کتاب «مير حامد حسين»، محمد رضا حکیمی صفحه: ۱۳۰ 🗃 دلیل ما 🆔https://eitaa.com/khansari53/1183

حنانه شو ▪️شمارۀ ۱: خشب مسنّده در روزگارانِ نخستینِ پس از هجرت، مهترِ عالمیان (علیه وآله صلوات الله ما اختلف الملوان) در کنجی از مسجد بی‌پیرایه‌اش، به خشکیده‌نخلی تکیه می‌زد و با کلمات حیات‌بخشِ خویش، روح دلدادگان را می‌نوازید و جانشان تازه می‌کرد. اندکی پس‌تر، منبری برای آن حضرت فراهم ساخته شد. نخستین بار که بر منبر برآمد، آن چوبِ تکیه‌گاه، به ناله شد؛ مانا به ناقه‌ای که در فراق فرزندش مویه کند! آن جناب شتابان از منبر فرود آمد، خشکیده‌نخل را در برگرفت و فرمود: «اگر چنین نمی‌کردم، تا به قیامت در فراقم ناله سر می‌داد!» آری، شگفت نیست اگر آن تکه چوبِ بی‌جان که چند صباحی تکیه‌گاه آن مهتر بوده است، از غصّۀ چند قدم دوری ایشان، آن چنان به ناله آید. اما واحیرتا از حال برخی امّتیان رسول خدا در هنگامۀ فقدانِ ابدی آن مهتر! همان گروه که در روز آن مصیبت عظمی، دغدغه‌ای جز خاکسپاری و سوگواری و مویه‌گری داشتند. و واسفاه بر دودمان آن گروه که امروزِ روزگار نیز، در موسمِ این مصیبت بی مانند، خاموش‌اند، نه ناله‌ای دارند و نه آهی، «كَأَنَّهُمْ خُشُبٌ مُسَنَّدَةٌ» (سورۀ منافقون: ۴) گویی پاره‌چوب‌هایی بی‌جانند، بلکه کمتر از آن! بِنواخت نور مصطفی آن اُستُن حنانه را کمتر ز چوبی نیستی حنّانه شو حنّانه شو! 🆔https://eitaa.com/khansari53/1184