🟦 جواهر نامه؛ احوال و آثار آخوند ملا محمد حسین فصیحی خوانساری ( واعظ) و فرزندانش ( 1328-1301ق) • نویسنده: احمد خوانساری • چا`پ اول: 1403 • ناشر : نشر چلیکه 🔻مراکز پخش قم: 1.بوستان کتاب ( حضوری و از طریق سایت ارسال به سرار کشور) https://www.bustaneketab.ir/ 2.انتشارات نور الزهرا ( حضوری) خیابان حجتیه . ابتدای بلوار بهار 🔻علامه شیخ محمد حسین بن ملا عبدالله فصیحی خوانساری متوفای 1301 قمری . 🔻مدفون در محله باباسلطان خوانسار 🔻پدر بزرگ آیت اللله العظمی ابوالفضل نجفی خوانساری 🔻 از علمای دوره قاجاریه خوانسار که حتّی در سالیان قحطی از تالیف و تبلیغ معارف الهی دست بر نداشته و کتاب خویش جواهر الأخبار را در اوج قحطی بی سابقه سال ۱۲۸۸ قمری به پایان می رساند. 🔻 همو بدن و کفنش پس از متجاوز از چهل سال در سال 1345 ق سالم نمایان شده که نشانگر پاکی و سلامت اعتقاد و شدت عبادات و انجام مستحبات و دوری از معاصی دارد.. 🔻فرزندان او شیخ احمد (- 1345 ق) و شیخ محمود (- 1344ق) هر دو از مجتهدین نجف دیده و اهل سخن و صاحب تآلیف می باشند. 🔻در این کتاب به صورت مختصر به زندگی و احوال و آثار این بزرگواران فراموش شده در غبار تاریخ پرداخته می شود.. 👈ادمین: @Mh_khansarii https://eitaa.com/khansari53

✨بسم الله الرحمن الرحیم✨ #اطلاعیه آغاز عملیات بازسازی و تجهیز آشپزخانه حوزه علمیه علوی شهرستان خوانسار روابط عمومی حوزه علمیه علوی شهرستان خوانسار کانال حوزه علمیه علوی خوانسار https://eitaa.com/hozealavi

📜 اطلاعیه... 💥 شروع دروس استاد احمد خوانساری از روز یکشنبه اول مهرماه 📖 خارج فقه 💠 با محوریت «کتاب الخمس» ⏱ شنبه تا سه شنبه ساعت ۱۰الی ۱۱ 📖 رجال پایه۸ 💠 با محوریت «کتاب کلیات فی علم الرجال» ⏱ چهارشنبه ها ساعت ۱۰ الی ۱۱ 📍 مکان: قم، خیابان ارم، مدرسه علمیّه آیت الله العظمی گلپایگانی، مدرس ۲۸ 📌 برای ثبت‌نام و شرکت در دروس از طریق پنل شخصی خود در سامانه نجاح به آدرس ذیل مراجعه کنید: 🆔 http://login.ismc.ir/ 👈 کانال دروس فقه و اصول استاد احمد خوانساری https://eitaa.com/ahmadkhansari

بسم الله الرحمن الرحیم 🌺پنجاه خصلت از خصوصیات اخلاقی پیامبر اکرم حضرت محمد مصطفی(صلی الله علیه واله وسلم)🌺 ♦️بي‌شک تأسي به سيره و سنت آن حضرت براساس آيه‌‌کريمه «و لکم في رسول‌الله اسوه حسنه»، و از جمله آنچه در اين مطلب به آن اشاره شده، راهگشاي مشکلات و مسائل مبتلا به جامعه مسلمانان خواهد بود. ۱-هنگام راه رفتن با آرامي و وقار راه مي رفت. ۲-در راه رفتن قدم ها را بر زمين نمي کشيد. ۳-نگاهش پيوسته به زير افتاده و بر زمين دوخته بود. ۴-هرکه را مي ديد مبادرت به سلام مي کرد؛ وکسي درسلام بر او سبقت نگرفت. ۵-وقتي با کسي دست مي داد؛ دست خود را زودتر از دست او بيرون نمي کشيد. ۶-با مردم چنان معاشرت مي کرد؛ که هرکس گمان مي کرد عزيزترين فرد نزد آن حضرت است. ۷-هرگاه به کسي مي نگريست؛ به روش ارباب دولت با گوشه چشم نظر نمي کرد. ۸-هرگز به روي مردم چشم نمي دوخت؛ و خيره نگاه نمي کرد. ۹-چون اشاره مي کرد؛ با دست اشاره مي کرد؛ نه با چشم و ابرو. ۱۰-سکوتي طولاني داشت؛ و تا نياز نمي شد؛ لب به سخن نمي گشود. ۱۱-هرگاه با کسي، هم صحبت مي شد؛ به سخنان او خوب گوش فرا مي داد. ۱۲-چون با کسي سخن مي گفت: کاملا برمي گشت؛ و رو به او مي نشست. ۱۳-با هرکه مي نشست؛ تا او اراده برخاستن نمي کرد؛ آن حضرت برنمي خاست. ۱۴-در مجلسي نمي نشست ؛ و برنمي خاست؛ مگر با ياد خدا. ۱۵-هنگام ورود به مجلسي، در آخر و نزديک درب مي نشست؛ نه در صدر آن. ۱۶-در مجلس جاي خاصي را به خود اختصاص نمي داد؛ و از آن نهي مي کرد. ۱۷-هرگز در حضور مردم تکيه نمي زد. ۱۸-اکثر نشستن آن حضرت رو به قبله بود. ۱۹-اگر در محضر او چيزي رخ مي داد؛ که ناپسند وي بود؛ ناديده مي گرفت. ۲۰-اگر از کسي خطايي صادر مي گشت؛ آن را نقل نمي کرد. ۲۱-کسي را بر لغزش و خطاي در سخن مواخذه نمي کرد. ۲۲-هرگز با کسي جدل و منازعه نمي کرد. ۲۳-هرگز سخن کسي را قطع نمي کرد؛ مگر آنکه حرف لغو و باطل بگويد. ۲۴-پاسخ به سوالي را چندمرتبه تکرار مي کرد؛ تا جوابش بر شنونده مشتبه نشود. ۲۵-چون سخن ناصواب از کسي مي شنيد. نمي فرمود: ـ« چرا فلاني چنين گفت» بلکه مي فرمود: « بعضي مردم را چه مي شود که چنين مي گويند؟» ۲۶-با فقرا زياد نشست و برخاست مي کرد؛ و با آنان هم غذا مي شد. ۲۷-دعوت بندگان و غلامان را مي پذيرفت. ۲۸-هديه را قبول مي کرد؛ اگرچه به اندازه يک جرعه شير بود. ۲۹-بيش از همه صله رحم به جا مي آورد. ۳۰-به خويشاوندان خود احسان مي کرد؛ بي آنکه آنان را بر ديگران برتري دهد. ۳۱-کار نيک را تحسين و تشويق مي فرمود: و کار بد را تقبيح مي نمود؛ و از آن نهي مي کرد. ۳۲-آنچه موجب صلاح دين و دنياي مردم بود؛ به آنان مي فرمود: و مکرر مي‌گفت: هرآنچه حاضران از من مي شنوند؛ به غايبان برسانند. ۳۳-هرکه عذر مي آورد؛ عذر او را قبول مي کرد. ۳۴-هرگز کسي را حقير نمي شمرد. ۳۵-هرگز کسي را دشنام نداد؛ و يا به لقب هاي بد نخواند. ۳۶-هرگز کسي از اطرافيان و بستگان خود را نفرين نکرد. ۳۷-هرگز عيب مردم را جستجو نمي کرد. ۳۸-از شر مردم برحذر بود؛ ولي از آنان کناره نمي گرفت، و با همه خوشخو بود. ۳۹-هرگز مذمت مردم را نمي کرد؛ و بسيار مدح آنان نمي گفت. ۴۰-بر جسارت ديگران صبر مي فرمود؛ و بدي را به نيکي جزا مي داد. ۴۱-از بيماران عيادت مي کرد؛ اگرچه دور افتاده ترين نقطه مدينه بود. ۴۲-سراغ اصحاب خود را مي گرفت؛ و همواره جوياي حال آنان مي شد. ۴۳-اصحاب را به بهترين نام هايشان صدا مي زد. ۴۴-با اصحابش در کارها بسيار مشورت مي کرد؛ و بر آن تاکيد مي فرمود. ۴۵-در جمع يارانش دايره وار مي نشست؛ و اگر غريبه اي بر آنان وارد مي شد؛ نمي توانست تشخيص دهد که پيامبر کداميک از ايشان است. ۴۶-ميان يارانش انس و الفت برقرار مي کرد. ۴۷-وفادارترين مردم به عهد و پيمان بود. ۴۸-هرگاه چيزي به فقير مي بخشيد؛ به دست خودش مي داد؛ و به کسي حواله نمي کرد. ۴۹-اگر در حال نماز بود؛ و کسي پيش او مي آمد؛ نمازش را کوتاه مي کرد. ۵۰-اگر در حال نماز بود؛ و کودکي گريه مي کرد؛ نمازش را کوتاه مي کرد. @کتاب سنن النبی تالیف مرحوم علامه طباطبایی

📚 عین الحیاة (جلد اول) ✏️نویسنده: محمدباقر بن محمدتقی مجلسی (علامه مجلسی) 📖 تحقیق: سید سید مهدی رجایی 🇮🇷 ناشر: انوار الهدی ⏳تاریخ نشر: ۱۳۸۲ ه.ش / چاپ اول 🔰 حجم: ۱۳.۷ مگابایت 🔆 توضیح: کتاب حاضر ترجمه و شرح سفارش‌ها و توصیه‌های اخلاقی پیامبر اکرم به ابوذر غفاری است. این اثر، دارای نظم و ترتیب خاصی نبوده و مؤلف سعی کرده تا از وصایای پیامبر اسلام (ص) به ابوذر غفاری، شرحی عرفانی اسلامی ارائه دهد.

📚 عین الحیاة (جلد دوم) ✏️نویسنده: محمدباقر بن محمدتقی مجلسی (علامه مجلسی) 📖 تحقیق: سید سید مهدی رجایی 🇮🇷 ناشر: انوار الهدی ⏳تاریخ نشر: ۱۳۸۲ ه.ش / چاپ اول 🔰 حجم: ۱۱.۲ مگابایت 🔆 توضیح: کتاب حاضر ترجمه و شرح سفارش‌ها و توصیه‌های اخلاقی پیامبر اکرم به ابوذر غفاری است. این اثر، دارای نظم و ترتیب خاصی نبوده و مؤلف سعی کرده تا از وصایای پیامبر اسلام (ص) به ابوذر غفاری، شرحی عرفانی اسلامی ارائه دهد.

💠 کیاست و فراست میرزای شیرازی 🔹️ میرزا مرد خیلی باهوش و چیزفهم عجیب و غریبی بوده. حاج آقا رضا صدر از حاج انصاری مرحوم، واعظ معروف و ایشان از مرحوم آقای حاج شیخ عبدالکریم حائری نقل می‌کرده: در اواخر که ریاست میرزا خیلی بالا گرفته بود، دسترسی به ایشان مشکل بود؛ چون مراجعه زیاد بود. خوب سنشان هم بالا بود، گرفتاری هم زیاد، لذا برای اینکه خیلی‌ها علاقه داشتند میرزا را ملاقات کنند، هر چند روزی یک مرتبه، بار عام می داد که اشخاص بتوانند بیایند و میرزا را زیارت کنند. 🔹️ در یکی از این بار عامها که اشخاص می آمدند برای زیارت، می بینند که نظر میرزا به یک شخص معینی معطوف است. هرچه اشخاص جلو می آیند و بعد از دست بوسی میرزا می روند، باز هم توجه میرزا به همان شخص و همان نقطه است؛ تا اینکه بالأخره نوبت به آن شخص مورد نظر میرزا می‌رسد و می‌آید دست میرزا را می‌ بوسد. 🔹️ میرزا از او سؤال می کند مثلاً اهل کجایی؟ می‌گوید: اهل کربلا. می پرسد: برای چه اینجا آمده ای؟ می گوید: آمده ام تا در سامره درس بخوانم. میرزا می‌فرماید: من به شما حکم می کنم که همین حالا مراجعت کنید به کربلا، و شهریه و حقوقی هم که در اینجا به طلبه‌ها داده می شود، درکربلا به شما داده می شود، و همین حالا برگردید. 🔹️ میرزا نوکرش را صدا می‌زند و به او می‌گوید: قطار کی حرکت می‌کند؟ می‌گوید: مثلاً نیم ساعت دیگر. می‌فرماید این آقا را الآن ببرید پای قطار و آنجا باشید تا ایشان مشرف شوند کربلا، و بعد مراجعت کنید. نیم ساعت بعد، یک ساعت بعد میرزا مرتباً می پرسد: خادم نیامد؟ همینطور منتظر بوده و دقیقه شماری می‌کرده که خادم برگردد. 🔹️ بالاخره خادم برمی‌گردد، میرزا می گوید: «او را راه انداختی؟» می گوید: بله. می‌گوید: «خودت آنجا بودی موقع حرکت قطار؟» می گوید: بله. می‌گوید: «قطعی شد حرکتش؟» می گوید: بله. میرزا خیلی استنطاق می‌کند تا قطعی شود که آن شخص به کربلا برگشته است. 🔹️ بعداً بعضی از اصحاب از ایشان می پرسند: چرا این شخص را با این اهتمام به کربلا برگرداندید؟ میرزا می فرماید: از خصوصیات قیافه این شخص فهمیدم که اگر او در اینجا بماند، کار دست ما می دهد و از آن لعن های کذایی می خواند، و ما که زحمت کشیدیم و مشکله اختلاف بین شیعه و سنی را به زحمت حل کردیم تا مسأله وجود نداشته باشد، و سامرا برای تشیع مرکزیت پیدا بکند، او با یک عملش ممکن است این زحمات را از بین ببرد. یک لعن در حرم بخواند و تمام این زحمات به هدر برود. 🔹️ بعد که خود آن شخص را دیده بودند، گفته بود: خوش انصاف میرزا، نگذاشت اقلاً یک صنمی قریشی بخوانیم. 🔹️ این جریان از هوش و فراست فوق‌العاده میرزا خبر می دهد که چگونه به مسائل حساس بوده و چطور اشخاص را تشخیص می داده است. 📚 جرعه‌ای از دریا؛ ج ۱ ص ۱۱۹ #میرزامحمدحسن‌شیرازی

بعضی جوانان از این‌که تیم محبوبشان گُل خورده است، خوابشان نمی‌برد، اما کاری ندارند که مبارزۀ «حزب‌اللّه» با «صهیونیسم» به کجا رسید! این بدان معناست که شما به آن جوانان، «نظام فکری» نداده‌اید. #نظام_فکری رابطۀ «اعتقادات شیعی» را با «همۀ عرصه‌های زندگی» مشخص می‌کند. #استاد_میرباقری

دروس فقه و اصول استاد احمد خوانساری https://eitaa.com/ahmadkhansari