از من چه میخواهی بدانی؟ احوالم را ؟
باید بگویم خوب که نیستم .
میپرسی چرا ؟ بخاطر نمی آورم فقط میدانم مدت زیادی است که خوب نیستم ، مدت زیادی است که من ، من نیستم . روح نفرین شده ای درون جسمم جا گرفته است که من را به سوی مرگ میبرد و من ؛تنها به
تماشای ویرانی خود نشسته ام .
آدم یهو غریبه نمیشه؛ آدم بعد از تعداد دفعاتی که ازتون ناراحت شد و اجازه دارین ناراحت بمونه، غریبه میشه .
دیدی وقتی یه نفرو دوست داری یه بار ترکت میکنه و میره تو تلاش میکنی اون برگرده وقتی برمیگرده بهش میگی که دلتنگش بودی
از شوق و ذوق این که برگشته تا صبح نمیخوابی
تا واسه دوستات تعریف کنی؛
بار دوم که میره تلاش میکنی که برگرده ولی یک دفعه به خودت میایی میبینی اصن مثل قبل
دوسش نداری یهو به خودت میایی میبینی
دیگه رفتن و اومدنش مهم نیست چون قلبت
مطمئن شده هر چقدرم دوسش داشته باشی
اون آدم موندن نیست.
یه افسانهی غمگین چینی هست که میگه:
«دخترایی که همیشه دستاشون سرده، تو زندگی قبلیشون تو یه شب زمستونی منتظر کسی بودن اما اون فرد هیچوقت نیومده.»