دلمو‌حق‌بدین..

قلبم را ببین ، اسم کربلایِ‌تو می‌آید می‌ایستد ، می‌ایستد تا شاید جرئه‌ای بیشتر از تو برایش بگویند ، تا اندک‌اندک بسوزد و غرق در واژه‌های'نبودن‌وندیدن' جان‌بسپارد..

دلم گم‌ شده توی کوچه پس‌کوچه های کربلات :)

الان‌فقط‌یه‌روایت‌شهدا‌میچسبه.. به‌دلِ‌جامونده‌از‌غافله:)

باورم‌بود‌که‌آدم‌شوم‌اما‌نشدم..

جاوید الاثر که قرار نیست همیشه نامی آشنا مثل مھدی باکری ، حمید باکری یا احمد متوسلیان داشته باشد . گاهی این عنوان ، بر شانه های کوچک ِ کودکانی با نام ماکان نصیری،امیرعلی جداوی و مسیحا سالاری می تواند بنشیند :))💔

گربسوزدپیکرم،درآتشِ‌عشقِ‌حرم ؛ خیزدازخاکسترم،لاعشق‌إلاکربلاء ..

امید:))))

از وصل تو گر نیست نصیبم، عجبی نیست؛ هم ظلمت و هم نور، به یک‌جا، نتوان دید..

کسی‌که‌جسمش‌اینجاست‌وقلبش‌کربلا، زنده‌محسوب‌میشه‌یا‌مُرده؟ :‌)

[وبلغت‌القلوب‌الحناجر] وجان‌هابه‌گلورسیده‌بود.. - سوره‌احزاب/آیه۱۰