دلم میخواد برگردم به سامرا با اون سرمای استخون سوزش ، می‌خوام گوله بشم توی پتو و خوابم ببره توی حرمش می‌خوام بدنم از سرما بلرزه دلم احساس آرامشی که توی سامرا داشتم رو میخواد

بی‌اغراق میگم امسال بهترین سالی بود که تجربه کردم

امسال بهترین سالی بود که درش زیست کردم چون فقط کربلا رو دیدم

عاشق وقتاییم که بچها میان بغلم ، سرسفره کنارم میشینن و باهام حرف میزنن😭

یه شب مثل موج به دریا زدی میگفتی میام عجب اومدی!:)

به چهار دقیقه و سی‌وهشت ثانیه غم گوش میدید

امروز خسته بودم نه خسته‌ی عادی ، انگار یه موجود چندتنی بغلم کرده بود و اجازه نمی‌داد که بتونم کاری کنم حوصلۀ هیچ‌چیزی رو نداشتم ، حتی غذا خوردن و عجیب بود انگار که دلم میخواست امروز فقط توی سکوت و تنهایی بگذره شاید بعضی‌وقتا باید زمان داد به خودمون ، به روحمون و به دیگران..

مودم وقتی می‌خوام از داداشم سواستفاده ابزاری کنم

قبل از اینکه بره کربلا، به شوخی گفتم که: شنیدم فرشهای حرم و عوض کردن، امیدوارم حقیقت نداشته باشه. حالا عکسی که فرستاده 💔

کاش شیرینی این لحظۀ رو دریابم نه تلخیه لحظات گذشتۀ