🔺 امام موسی بن جعفر علیه السلام؛ نماد عبادت، علم، سخاوت و محبت به نیازمندان 🔺 بسم الله الرحمن الرحیم موضوع: عبادت، علم، سخاوت و محبت حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام، یکی از بزرگ‌ترین و برجسته‌ترین شخصیت‌های تاریخ اسلام است که در همه ابعاد زندگی‌اش، از عبادت و علم گرفته تا سخاوت و محبت به مردم، نمونه‌ای کامل از یک انسان واقعی و الهی بود. در این منبر، به بررسی برخی ویژگی‌های برجسته ایشان خواهیم پرداخت. 1. عبادت حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام: روایت شده است که حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام کَانَ أَبُو الْحَسَنِ مُوسَی علیه السلام أَعْبَدَ أَهْلِ زَمَانِهِ وَ أَفْقَهَهُمْ وَ أَسْخَاهُمْ کَفّاً وَ أَکْرَمَهُمْ نَفْساً. امام در عبادت، از همه اهل زمان خود پیشی گرفته بود و در این زمینه سرآمد بود. کَانَ یُصَلِّی نَوَافِلَ اللَّیْلِ وَ یَصِلُهَا بِصَلَاةِ الصُّبْحِ ثُمَّ یُعَقِّبُ حَتَّی تَطْلُعَ الشَّمْسُ وَ یَخِرُّ لِلَّهِ سَاجِداً فَلَا یَرْفَعُ رَأْسَهُ مِنَ السُّجُودِ وَ التَّحْمِیدِ حَتَّی یَقْرُبَ زَوَالُ الشَّمْسِ. او شب‌ها به نمازهای نافله می‌پرداخت و پس از آن بلافاصله نماز صبح می‌خواند. سپس در ادامه، نماز مستحب می‌خواند تا زمانی که خورشید طلوع می‌کرد. در این مدت، در سجده و تحمید خداوند مشغول بود و نمی‌خواست سر از سجده بردارد تا نزدیک ظهر. 🌙 2. علم و فقه حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام: حضرت امام موسی علیه السلام همچنین "أَفْقَهَهُمْ" بود. امام در علم و فقه نیز از همه پیشی داشت و در این زمینه همواره درخشید. او در همه علوم دینی و فقهی متخصص بود و همیشه در این مسیر پیشرفت می‌کرد. 📚 3. سخاوت و کرم حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام: "وَ أَسْخَاهُمْ کَفّاً وَ أَکْرَمَهُمْ نَفْساً". امام در سخاوت و کرم نسبت به دیگران بی‌نظیر بود. او دست خود را برای کمک به نیازمندان همیشه باز می‌گذاشت. 💖 4. دعاهای امام موسی بن جعفر علیه السلام: "وَ کَانَ مِنْ دُعَائِهِ علیه السلام عَظُمَ الذَّنْبُ مِنْ عَبْدِکَ فَلْیَحْسُنِ الْعَفْوُ مِنْ عِنْدِکَ". این دعا نشان می‌دهد که امام در هر لحظه از زندگی‌اش، توجه ویژه‌ای به رحمت و عفو خداوند داشت. او خود را در پیشگاه خداوند کوچک و نیازمند می‌دانست و از خداوند درخواست عفو می‌کرد. کَانَ یَدْعُو کَثِیراً فَیَقُولُ اللَّهُمَّ إِنِّی أَسْأَلُکَ الرَّاحَةَ عِنْدَ الْمَوْتِ وَ الْعَفْوَ عِنْدَ الْحِسَابِ. این دعا در واقع از درخواست‌هایی است که امام از خداوند می‌کرد، یعنی درخواست راحتی در هنگام مرگ و عفو در قیامت. امام به این دعاها مداومت داشت و آن را بارها تکرار می‌کرد. 🕊️ 5. گریه‌های حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام: وَ کَانَ یَبْکِی مِنْ خَشْیَةِ اللَّهِ حَتَّی تَخْضَلَّ لِحْیَتُهُ بِالدُّمُوعِ. امام موسی بن جعفر علیه السلام از شدت ترس از خداوند و خشیت از او، تا حدی گریه می‌کرد که محاسنش از اشک‌هایش تر می‌شد. این اشک‌ها نشانه‌ی قلبی پاک و دل‌سوز نسبت به خداوند و مسئولیت‌های الهی بود. 6. محبت به اهل خانواده: حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام وَ کَانَ أَوْصَلَ النَّاسِ لِأَهْلِهِ وَ رَحِمِهِ. او نسبت به خانواده و بستگان خود، محبت و ارتباط ویژه‌ای داشت. 🏠 7. رسیدگی به نیازمندان: حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام وَ کَانَ یَفْتَقِدُ فُقَرَاءَ الْمَدِینَةِ فِی اللَّیْلِ فَیَحْمِلُ إِلَیْهِمُ الزَّبِیلَ فِیهِ الْعَیْنُ وَ الْوَرِقُ وَ الْأَدِقَّةُ وَ التُّمُورُ فَیُوصِلُ إِلَیْهِمْ ذَلِکَ وَ لَا یَعْلَمُونَ مِنْ أَیِّ جِهَةٍ هُوَ. حضرت امام شب‌ها در پی فقرا و نیازمندان می‌گشت و به آنها کمک می‌کرد. او در دل شب، مواد غذایی مانند خرما، آرد و گلاب را در سبدهایی می‌گذاشت و به دست نیازمندان می‌رساند، بدون اینکه آنها بدانند که این کمک‌ها از کجا می‌آید. 🛍️ نتیجه‌گیری: حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام با ویژگی‌های برجسته‌ای چون عبادت خالصانه، علم گسترده، سخاوت بی‌دریغ و توجه به نیازمندان، الگویی تمام‌عیار برای مسلمانان به شمار می‌روند. او در تمامی ابعاد زندگی، از عبادت گرفته تا خدمت به دیگران، نمونه‌ای از کمال انسانی و الهی را ارائه داد. پیام عملی: بیایید از حضرت امام موسی بن جعفر علیه السلام الگو بگیریم و در زندگی خود در کنار عبادت، بر علم، سخاوت و کمک به دیگران تأکید کنیم و همواره در مسیر کمال انسانی گام برداریم. 🔺 منابع: - الإرشاد ص ۳۱۶ - بحارالانوار جلد۴۸ صفحه ۱۰۲ 🎋___________ خورشید عالم تاب ☀️ @khorshid_Mahdi

دل مبتلای حضرت موسی بن جعفر عالم فدای حضرت موسی بن جعفر قلب تمام شیعیان گردیده امروز ماتم‌سرای حضرت موسی بن جعفر ▪️ شهادت جانسوز باب الحوائج امام موسی بن جعفر(علیه السلام) تسلیت باد. 🎋___________ خورشید عالم تاب ☀️ @khorshid_Mahdi

🏴در شب #شهادت_امام_کاظم(ع) قرائت صلوات خاصه امام کاظم(ع) 🤲اللَّهُمَّ صَلِّ عَلَى الْأَمِينِ الْمُؤْتَمَنِ مُوسَى بْنِ جَعْفَرٍ الْبَرِّ الْوَفِيِّ الطَّاهِرِ الزَّكِيِ‏ 🤲النُّورِ الْمُبِينِ (الْمُنِيرِ) الْمُجْتَهِدِ الْمُحْتَسِبِ الصَّابِرِ عَلَى الْأَذَى فِيكَ‏ 🤲اللَّهُمَّ وَ كَمَا بَلَّغَ عَنْ آبَائِهِ مَا اسْتُودِعَ مِنْ أَمْرِكَ وَ نَهْيِكَ وَ حَمَلَ عَلَى الْمَحَجَّةِ 🤲و كَابَدَ أَهْلَ الْعِزَّةِ وَ الشِّدَّةِ فِيمَا كَانَ يَلْقَى مِنْ جُهَّالِ قَوْمِهِ‏ 🤲ربِّ فَصَلِّ عَلَيْهِ أَفْضَلَ وَ أَكْمَلَ مَا صَلَّيْتَ عَلَى أَحَدٍ مِمَّنْ أَطَاعَكَ وَ نَصَحَ لِعِبَادِكَ إِنَّكَ غَفُورٌ رَحِيمٌ‏ 🎋___________ خورشید عالم تاب ☀️ @khorshid_Mahdi

🟢 زیارت حضرت صاحب الزمان (عج) در روز جمعه ♦️ جمعه روز حضرت صاحب الزّمان (عج) و به نام آن حضرت است و‌‌ همان روزى است که ایشان در آن روز ظهور خواهد فرمود... بگو: ♦️ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا حُجَّةَ اللهِ فِی أَرْضِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا عَیْنَ اللهِ فِی خَلْقِهِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا نُورَ اللهِ الَّذِی یَهْتَدِی بِهِ الْمُهْتَدُونَ وَ یُفَرَّجُ بِهِ عَنِ الْمُؤْمِنِینَ ♦️ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْمُهَذَّبُ الْخَائِفُ السَّلامُ عَلَیْکَ أَیُّهَا الْوَلِیُّ النَّاصِحُ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا سَفِینَةَ النَّجَاةِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا عَیْنَ الْحَیَاةِ السَّلامُ عَلَیْکَ صَلَّى اللهُ عَلَیْکَ وَ عَلَى آلِ بَیْتِکَ الطَّیِّبِینَ الطَّاهِرِینَ ♦️ السَّلامُ عَلَیْکَ عَجَّلَ اللهُ لَکَ مَا وَعَدَکَ مِنَ النَّصْرِ وَ ظُهُورِ الْأَمْرِ السَّلامُ عَلَیْکَ یَا مَوْلایَ أَنَا مَوْلاکَ عَارِفٌ بِأُولاکَ وَ أُخْرَاکَ أَتَقَرَّبُ إِلَى اللهِ تَعَالَى بِکَ وَ بِآلِ بَیْتِکَ وَ أَنْتَظِرُ ظُهُورَکَ وَ ظُهُورَ الْحَقِّ عَلَى یَدَیْکَ، ♦️ وَ أَسْأَلُ اللهَ أَنْ یُصَلِّیَ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ أَنْ یَجْعَلَنِی مِنَ الْمُنْتَظِرِینَ لَکَ وَ التَّابِعِینَ وَ النَّاصِرِینَ لَکَ عَلَى أَعْدَائِکَ وَ الْمُسْتَشْهَدِینَ بَیْنَ یَدَیْکَ فِی جُمْلَةِ أَوْلِیَائِکَ ♦️ یَا مَوْلایَ یَا صَاحِبَ الزَّمَانِ صَلَوَاتُ اللهِ عَلَیْکَ وَ عَلَى آلِ بَیْتِکَ هَذَا یَوْمُ الْجُمُعَةِ وَ هُوَ یَوْمُکَ الْمُتَوَقَّعُ فِیهِ ظُهُورُکَ وَ الْفَرَجُ فِیهِ لِلْمُؤْمِنِینَ عَلَى یَدَیْکَ وَ قَتْلُ الْکَافِرِینَ بِسَیْفِکَ ♦️وَ أَنَا یَا مَوْلایَ فِیهِ ضَیْفُکَ وَ جَارُکَ وَ أَنْتَ یَا مَوْلایَ کَرِیمٌ مِنْ أَوْلادِ الْکِرَامِ وَ مَأْمُورٌ بِالضِّیَافَةِ وَ الْإِجَارَةِ فَأَضِفْنِی وَ أَجِرْنِی صَلَوَاتُ اللهِ عَلَیْکَ وَ عَلَى أَهْلِ بَیْتِکَ الطَّاهِرِینَ. #قرآن #ظهور 🎋___________ خورشید عالم تاب ☀️ @khorshid_Mahdi

سلام دوستان عزیزم تو این روزها سعی کنید در منازلتون سفره صلوات و روضه بگیرید و همسایه ها رو جمع کنید و با دعوت از یک سخنران و مداح شرایط را براشون تبیین کنید و آرامش را در جامعه تزریق کنید بنده اعلام آمادگی میکنم در روزهایی که در ادامه اعلام می‌کنم به صورت صلواتی برای مداحی و سخنرانی میتونم در خدمتتون باشم هر کسی خواست پی وی اعلام کنه جمعه بعدالظهر 30 خرداد شنبه بعدالظهر 31 خرداد پنجشنبه بعدالظهر 5 تیر جلساتی که دارم میگم خدمتتون دوست داشتید شرکت کنید _یکشنبه اقبالیه مسجد و حسینیه قمر بنی هاشم یاس 30 ساعت 16:30 _دوشنبه اقبالیه خیابان 22 بهمن _سه شنبه اقبالیه میدان لک لک ها حسینیه سیدالشهدا ساعت 16:30 _چهارشنبه نوروزیان بلوار حکیم مجلس خصوصی است

خواهران طلبه و سخنران هم که مجالس عمومی دارند لطفا لیست مجالس شون را در پی وی اعلام کنند در گروه قرار بدهم

@Abdooll_ah 👈من اینجا هستم

🖼 برای شناسایی جاسوسان صهیونیست‌ها به این رفتارها مشکوک باشید #قرآن #ظهور 🎋___________ خورشید عالم تاب ☀️ @khorshid_Mahdi

مقدمه یکی از معارفی که در زیارت عاشورا آمده، دعاهایی است که در ضمن این زیارت وجود دارد. رسیدن به این خواسته ها و دعاها و اجابت این دعاها در مورد انسان، از طریق سلوک با عاشورا حاصل می شود. اگر کسی اهل توجه و توسل به حادثه عاشورا باشد و وقوف در عاشورا داشته باشد می تواند به این خواسته ها و اجابت در این خواسته های رفیع برسد. این دعاها در واقع یک نوعی قبض و بسط و رفت و آمد با خود زیارت دارد و تحول حالی که در متن این زیارت برای زائر حاصل می شود او را وارد مقامات ادعیه می کند؛ لذا این دعاها پراکنده است و هر کدام متناسب با همان مقام زیارت، حاصل می شود. در جلسه قبل، دعاهایی مثل سلام و لعن و. .. را به اشاره بیان کردیم و برخی دیگر باقی ماند. دو فراز کلی زیارت عاشورا اگر بخواهیم زیارت عاشورا و سیری که برای زائر در این زیارت اتفاق می افتد در یک نگاه کلان دسته بندی کنیم دو قسمت یا فراز اصلی مطرح می شود: قسمت اول، به «اَللّهُمَّ اجْعَلْ مَحْیای مَحْیا مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ وَ مَماتی مَماتَ مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ» ختم می شود. بعد از این تحول و سیری که برای زائر اتفاق می افتد، توجه و نگاه عمیق و جدیدی به حادثه عاشورا اتفاق می افتد که با «اَللهمَّ اِنَّ هذا یوْمٌ تَبرکتْ به بنوامَیةَ وَ ابْنُ اکلةَ الأَکبادِ» به آن توجه داده شده است؛ این مقدمه، برای آن است که انسان برای آن لعن جامعی که صد مرتبه تکرار می شود، تهیأ پیدا کند. پایان قسمت دوم، دعایی است که در سجده انجام می گیرد و سجده قرب زیارت عاشوراست. معنای «کرامت معرفت» و «رزق برائت» در فراز اول، پس از سلام و لعن و درک عظمت مصیبت و بصیرت و صف بندی و قتال و برائت و. .. این دعا مطرح می شود: «فَاسُئلُ الله اَلذی اَکرَمَنی بِمَعرفَتِکمْ وَ مَعرفَةِ اَولیائِکمْ وَرَزَقنِی اَلبرائَةَ مِن اَعدائِکمْ» معرفت، آن نورانیت قلبی است که بعد از تسلیم و تصدیق برای انسان حاصل می شود. معرفت یک امر دم دستی نیست که انسان به طور عادی به آن برسد. معرفت امام(ع)، شناخت شناسنامه ای نیست، دشمنان هم امام(ع) را این طور می شناختند! به این شناخت، «معرفت» نمی گویند. معرفت آن حالت شناختی است که همراه با خضوع و خشوع و تسلیم و تصدیق است؛ بعد از این مقامات، معرفت حاصل می شود. فرمود: «إنّکم لا تکونوا صالحین حتّی تعرفوا و لا تعرفوا حتّی تصدّقوا و لا تصدّقوا حتّی تسلّموا أبواباً أربعةً»[1] لذا انسان اول باید تسلیم بشود تا بتواند تصدیق کند بعد ابواب معرفت به روی او باز شود. خدای متعال در سیر زیارت عاشورا، درهای معرفت را به روی زائر باز کرده و آنها را مکرم به معرفت داشته است؛ هم کرامت معرفت داده و رزق برائت. و قابل ذکر است که ارزاق که همیشه این خوردنی ها و پوشیدنی ها نیستند؛ یک رزق های رفیع تری هم داریم؛ «وَ مَوَائِدَ الْمُسْتَطْعِمِینَ مُعَدَّةٌ»[2] که در زیارت معصوم(ع) به انسان می رسد. «مَن سَرَّهُ أنْ یَکونَ عَلَی مَوائِدِ النُّورِ یَوْمَ القیِامَةِ فَلْیَکُن مِنْ زُوّارِ الحُسَینِ بنِ عَلی ع»[3] این هم رزق است و کسی که می خورد، هم سیر می شود و هم لذت می برد. در روایات آمده است که رزق برخی از ملائکه، تسبیح و برخی، تکبیر است. اینها رزق های مهمتری هم هستند. قرآن کریم می فرماید: «کلِمَةً طَیبَةً کشَجَرَةٍ طَیبَةٍ أَصْلُهَا ثَابِتٌ وَفَرْعُهَا فِی السَّمَاءِ. تُؤْتِی أُکلَهَا کلَّ حِینٍ بِإِذْنِ رَبِّهَا»(ابراهیم/24) فرموده اند: آن شجره طیبه ای که در آسمان هست، اصلش نبی اکرم(ص) و ائمه(ع) هستند و فرعش محیط ولایت آنهاست. کسی که وارد محیط ولایت شد سماواتی می شود و «تُؤتی أُکلَها کلَّ حینٍ بِإِذنِ ربها» این درخت هر حینی، روزی ای، رزقی، میوه ای و ثمره ای برای اهل این سماوات دارد. فرمودند: آن رزق، علم امام(ع) است. در سیر زیارت عاشورا هم، برائت از دشمنان، رزق است و رزق مهمی است که انسان سالک به آن دست می یابد و جذب و هضم کند. معنای مقام معیت با معصوم(ع) در دنیا و آخرت حال، باب دعا برای او باز می شود: «اَنْ یجعَلنِی مَعَکمْ فی الدُّنیا وَ الاخرةِ» یعنی سیر انسان در دنیا و آخرت با معصوم(ع) باشد. این معیت، معیت جسمانی نیست؛ این همان است که: «اَللّـهُمَّ اجْعَلْ لی مَعَ الرَّسُولِ سَبیلاً»[4] و «یا لَیتَنِی اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِیلا»(فرقان/27) معنای این معیت آن است که همه قوا، خواسته ها و تمنیات انسان با معصوم(ع) باشد. خدای متعال با ما هست «وَ هُوَ مَعَکمْ أَینَما کنْتُمْ»(حدید/4) اما ممکن است ما از خدا، جدا شویم. یک عده، در عین این که خدا در کنار آنها و در قرب آنهاست، اینها از خدای متعال دورند.

معصوم(ع) هم آن اسم اعظم الهی است که در همه کائنات ساری و جاری است و به همه نزدیک است حتی در روایات، درباره «انَّ اللَّهَ یحُولُ بَینَ الْمَرْءِ وَ قَلْبِهِ» فرموده اند: این حیلوله خدا بین قلب و مرء انسان، به واسطه حجتش و به واسطه معصوم(ع) است. لکن نزدیکی معصوم(ع) به ما بدان معنا نیست که ما هم به او نزدیکیم. این که انسان بتواند معیت با معصوم(ع) پیدا کند و همراه ایشان باشد، امر دشواری است. این همراهی، مقدماتی دارد؛ «وَ مَنْ یطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ فَأُولئِکَ مَعَ الَّذینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیهِمْ مِنَ النَّبِیینَ وَ الصِّدِّیقینَ وَ الشُّهَداءِ وَ الصَّالِحینَ»(نساء/69) این چهار دسته، کسانی هستند که خدای متعال یک نعمت خاصی به آنها داده که نعمت ولایت است. اگر کسی «یطِعِ اللَّهَ وَ الرَّسُولَ» باشد در زمره «فَأُولئِکَ مَعَ الَّذینَ أَنْعَمَ اللَّهُ عَلَیهِمْ» و همراه آنها خواهد بود. خدای متعال در آیات قبل تر می فرماید: «فَلاَ وَ رَبِّک لاَ یؤْمِنُونَ حَتَّی یحَکمُوک فِیمَا شَجَرَ بَینَهُمْ ثُمَّ لاَ یجِدُواْ فِی أَنفُسِهِمْ حَرَجًا مِّمَّا قَضَیتَ وَیسَلِّمُواْ تَسْلِیمًا»(نساء/65) یعنی وقتی حضرت (ص) را ترازو کردید و ایشان را معیار و میزان حق قرار دادید و تردید هم نکردید که «ثُمَّ لا یجِدُوا فی أَنْفُسِهِمْ حَرَجاً مِمَّا قضیت» و تسلیم محض بودید و با عقل یا شهود خود، برتری جویی نکردید، به مرتبه ایمان می رسید. بعد می فرماید: «وَلَوْ أَنَّا کتَبْنَا عَلَیهِمْ أَنِ اقْتُلُواْ أَنفُسَکمْ أَوِ اخْرُجُواْ مِن دِیارِکم مَّا فَعَلُوهُ إِلاَّ قَلِیلٌ مِّنْهُمْ»(نساء/66) یعنی اندکی هستند که بار این تکلیف را می کشند. «وَلَوْ أَنَّهُمْ فَعَلُواْ مَا یوعَظُونَ بِهِ لَکانَ خَیرًا لَّهُمْ وَأَشَدَّ تَثْبِیتًا» ولی اگر این موعظه الهی را می شنیدند و انجام می دادند مایه ثبات خودشان می شد «وَ إِذاً لَّآتَینَاهُم مِّن لَّدُنَّا أَجْراً عَظِیمًا. وَلَهَدَینَاهُمْ صِرَاطًا مُّسْتَقِیمًا»(نساء/68) یعنی از محضر خودمان اجر عظیم به آنها می دادیم و آنها را به صراط مستقیم هدایت می کردیم. صراط مستقیم، صراط منعم علیهم است؛ «اهْدِنَا الصِّراطَ الْمُسْتَقیمَ. صِراطَ الَّذینَ أَنْعَمْتَ عَلَیهِمْ» که صراط معصوم(ع) و ولایت معصوم(ع) و ورود در وادی ولایت است. در روایت در توضیح «صِرَاطَ الَّذِینَ أَنعَمتَ عَلَیهِمْ» آمده است: «شِیعَةِ عَلِی الَّذِینَ أَنْعَمْتَ عَلَیهِمْ بِوَلَایةِ عَلِی بْنِ أَبِی طَالِبٍ علیه السلام لَمْ تَغْضَبْ عَلَیهِمْ وَ لَمْ یضِلُّوا»[5] ورود به این وادی، همان مقام معیت است. همسفران مقام معیت کسانی که به این وادی وارد می شوند، همسفران خاصی پیدا می کنند: «فَأُوْلَئِک مَعَ الَّذِینَ أَنْعَمَ اللّهُ عَلَیهِم منَ النَّبِیینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِینَ» اگر سیر و سفری ملاحظه نکنید، معیت هم بی معناست، این معیت بعد از سیر است. انسان در سیر خود، یا رو به خدای متعال می رود و در وادی صراط مستقیم است یا در وادی ولایت طاغوت. اگر در وادی صراط مستقیم و صراط عبودیت بود همسفران و همراهانی دارد که عبارتند از: «النَّبِیینَ وَالصِّدِّیقِینَ وَالشُّهَدَاء وَالصَّالِحِینَ» اینها هم کسانی هستند که خدا به آنها نعمت داده است. پس، کسی که هدایت به صراط مستقیم شد با آنهایی که در صراط مستقیم و صراط بندگی سیر می کنند همسفر می شود و می تواند با انبیاء، صدیقین و شهدا و صالحین معیت پیدا کند. به تعبیر دیگر، انسانی که وارد وادی ولایت می شود و به مقام معرفت امام(ع) و مقام برائت از دشمنانش و صف خود را از دشمنان جدا می کند، می تواند همسفر انبیاء و اولیاء باشد. از همه مهمتر این است که امام(ع)، خود صراط است، لذا اگر کسی در صراط مستقیم قرار گرفت به معیت با امام(ع) می رسد، و امام(ع) صراط او به سوی خداوند تبارک و تعالی خواهد بود. مقام ثبات قدم و قدم صدق در کنار معصوم(ع) مقام دیگر، این است: «وَ اَن یثَبِتَ لی عِنْدَکمْ قَدَمَ صِدْقٍ فی الدُّنیا وَالأخرةِ» یعنی خدا به من ثبات قدم بدهد تا از محضر شما کنار نروم. ثابت قدم بودن در محضر معصوم(ع)، مقام بزرگی است. یک وقت، انسان وارد وادی ولایت می شود و به معرفت می رسد ولی ثبات قدم ندارد؛ یک قدم در این وادی بر می دارد و در محضر معصومین(ع) است و یک قدم از محضر معصومین(ع) فاصله می گیرد و غایب می شود. تلاش شیطان این است که انسان را از این ثبات قدم بیرون بیاورد تا یک قدم هم با شیطان باشد؛ اگر شب با معصوم(ع) است روز با شیطان باشد، یا اگر گوش با معصوم(ع) است چشم را ببرد و. ... معیت و ثبات قدم یعنی دائماً انسان در صراط توحید و ولایت باشد و با همه وجود از این صراط جدا نشود؛ گناه یعنی پا بیرون گذاشتن از صراط عبودیت و صراط مستقیم و خروج از مقام معیت.

این ثبات قدم باید از روی صدق باشد؛ یعنی انسان واقعا آن طرف را حق محض بداند و اگر ثبات قدم دارد از سر تردید و شک و ریب در باب خدای متعال و اولیای او نباشد. این چیزی است که در سیر به وادی عاشورا اتفاق می افتد و این درها می تواند به روی او باز شود. این سیر از دنیا آغاز می شود و در آخرت هم ادامه دارد. معنای صحیح «اَن یُبَلغَنیَ المَقامَ الَمحمودَ» دعای دیگر، این است: «وَ اَسَئلهُ اَن یُبَلغَنیَ المَقامَ الَمحمودَ لَکُمُ عِنْدَ الله» وجود مقدس رسول الله (ص) صاحب مقام محمود هستند. اگر کسی مجرای نعمت های الهی شد و رحمت های او، به خصوص رحمت رحیمیه از طریق او به خلایق رسید، او مستحق حمد می شود و مقام محمود پیدا می کند. مقام محمود مطلق آن مقامی است که همه فیوضاتی که به همه عوالم می رسد، از طریق این مقام می رسد. اگر کسی به این مقام رسید و کائنات را به او سپردند، هر فیضی که به هر کسی می رسد، از طریق اوست. البته قبل از این مقام، مقام محبت است. تا مقام محبت نباشد حضرت (ص) به این مقام نمی رسد. اگر خدای متعال به ایشان، مقام محمود داده و زمام کائنات را به او سپرده، کسی است که «إِنَّ اللَّهَ عـَزَّ وَ جـَلَّ أَدَّبَ نـَبـِیَّهُ عـَلَی مـَحـَبَّتِهِ فَقَالَ وَ إِنَّکَ لَعَلی خُلُقٍ عَظِیمٍ ثُمَّ فَوَّضَ إِلَیْهِ فَقَالَ عَزَّ وَ جَلَّ وَ ما آتاکُمُ الرَّسُولُ فَخُذُوهُ وَ ما نَهاکُمْ عَنْهُ فَانْتَهُوا»[6] او در مقام محبت است و چون محبت به خدای متعال دارد، محبت به مخلوقات خدای متعال هم دارد؛ «عَزِیزٌ عَلَیْهِ مَا عَنِتُّمْ حَرِیصٌ عَلَیْکم بِالْمُؤْمِنِینَ رَؤُوفٌ رَّحِیمٌ»(توبه/128) به هر کسی که مقام محمود نمی دهند؛ آن کسی که اول در مقام محبت است و خدای متعال را دوست دارد و معدن الرحمه است، می تواند مقام محمود هم پیدا کند. به این پیغمبر می گویند: «وَ مِنَ اللَّیلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نَافِلَةً لَّک عَسَی أَن یبْعَثَک رَبُّک مَقَامًا مَّحْمُودًا»(اسراء/79) کأنه رسیدن به مقام محمود، مبعوث شدن و بعثتی برای حضرت(ع) است. کسی که در این مقام محمود است، می تواند شفاعت کند. با این مقدمه، «اَن یبَلغَنی المَقامَ الَمحمودَ» یعنی چه؟ این دعا اگر به این صورت، معنا شود که «من مقام معصوم(ع) را پیدا کنم»، این، توهم است و هوس و طمع در شجره ممنوعه است که هر کسی بکند، از بهشت بیرونش می کنند. شما اگر خیلی هنر دارید کاری کنید که امیرالمؤمنین(ع)، امیرتان شود! معنای دوم این است که: «دستم به شما برسد و شما دستگیری کنید». اگر کسی نتوانست به آن مقام محمود راه پیدا کند خیرات، به روی او بسته می شود. «اَن یبَلغَنی المَقامَ الَمحمودَ» یعنی من بی حجاب به مقام محمود شما راه پیدا کنم و خودتان مستقیم دستمان را بگیرید؛ نه با واسطه. معنای سوم که معنای خوبی است، این است که انسان در سیر با عاشورا می تواند به این مقام محمود متصل شود و اگر چنین شود، آن مقام، در انسان تجلی می کند و انسان خودش هم می تواند شفاعت کند. یعنی وقتی دستش را گرفتند خودش هم می تواند دست گیری کند و به یک معنا مقام محمود در او نازل می شود (نه آن که خودش به آن مقام برسد). اگر کسی سالک با زیارت عاشورا بود می تواند به جایی برسد که دست خودش را به دست ولی خدا برساند و پس از آن، دست دیگران را هم بگیرد و به ولی خدا برساند؛ یعنی انسان، تور امیرالمؤمنین(ع) بشود و حضرت(ع) به وسیله او تور بیاندازد و انسان ها را هدایت کند؛ کما اینکه بعضی ها تور شیطان و شَرَک شیطان هستند و شیطان با آنها تور می اندازد. پس، «أَنْ یُبَلِّغَنیِ الْمَقامَ الْمَحْمُود» یعنی یا اباعبدالله(ع)، من تور شما شوم و قلوب را به طرف شما بیاورم؛ یعنی اول، من با شما باشم (مقام معیت) و ثبات قدم داشته باشم و تور هم باشم و دیگران را هم به طرف شما بیاورم و دور و بری برای شما درست کنم و جاذبه ام جاذبه ای باشد که همه را دور شما بیاورد. بر این اساس، سالک وادی عاشورا هم خودش می تواند به معیت و ثبات قدم برسد و هم می تواند دیگران را به صراط مستقیم بیاورد. پی نوشت ها: [1] الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص: 182. [2] کامل الزیارات، النص، ص: 40. [3] کامل الزیارات، النص، ص: 135. [4] الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 4، ص: 75. [5] تفسیر فرات الکوفی، ص: 52. [6] الکافی (ط - الإسلامیة)، ج 1، ص: 265.