«غزه؛ گهواره‌هایی که به تابوت تبدیل شدند» ✍علی اکبر ملکی به گزارش پایگاه خبری بصیرت خوشاب غزه را نفس‌های بریده‌ی کودکان تعریف می‌کنند؛ نفس‌هایی که میان آوار ویرانه‌ها، میان فریادهای مادرانی که جگرگوشه‌ی‌شان را تکه‌تکه از زیر سیمان‌ها و بتن ساختمان های ویران شده توسط صهیونیست های جلاد اسرائیلی بیرون می‌کشند، گم می‌شود. اینجا مرگ کودکان «روزمره» است. مدرسه‌هایی که باید پناهگاه خیال‌های رنگارنگ باشند، زیر باران بمب‌هایی که با پول مالیات‌دهندگان غربی و آمریکایی ساخته شده‌اند، به گورستان‌هایی تبدیل می‌شوند که دفتر و کتاب‌های دانش‌آموزان زیر خاکستر مرگ، گواهی می‌دهند. ما تنها می‌خواستیم بخوانیم و بنویسیم، اما جهان اجازه نداد. نتانیاهو، ای جلادی که با دستان آغشته به خون، نقشه جغرافیای #غزه را خط‌خطی می‌کنی! هر بمبی که می‌اندازی گویی بر پیکر بشریت شعری از شرم می‌نویسی. تو #بیمارستان‌ها را هدف می‌گیری، چون می‌دانی در آنجا نوزادانی هستند که هنوز چشم به جهان نگشوده‌اند. اما جهان تو را به جنایت می‌شناسد. در تاریک‌ترین ساعات شب، وقتی مادران غزه با لالایی‌های شکسته کودکانشان را می‌خوابانند، تو با غرش جنگنده‌ها خواب را برای همیشه از چشمانشان می‌دزدی. کودکی که باید با ترس از هیولاهای زیر تخت بزرگ شود، اکنون از هیولایی می‌ترسد که از آسمان می‌آید – هیولا و جلادی به نام نتانیاهو. ببین! در حیاط #بیمارستان المعمدانی، جسدهای کوچکی روی زمین ردیف شده‌اند، مانند فرشتگان بی‌بال که پرهایشان را جنگ از تنشان کنده است. پرستاری که خودش زخمی است، با دست‌های لرزان، بر پیشانی هر کودک شماره‌ای می‌چسباند و زمزمه می‌کند: «این‌ها بیمار نبودند، گناهکار نبودند... فقط می‌خواستند زنده بمانند.» روی سینه‌ی یکی از آن‌ها، #عروسک پاره پاره ای پیدا می‌شود که با خط کودکانه روی آن نوشته: «من می‌خواهم بزرگ شوم و دنیا را #نجات دهم.» اما دنیا حتی نتوانست تو را نجات دهد... در #مدرسه‌ی الزهراء که روزی سرشار از صدای پای دویدن‌های شاد بود، اکنون تنها کفش‌های کوچکی باقی مانده که صاحبانشان زیر آوار، با انگشتان جمع‌شده به دور مداد، جان داده‌اند. #معلمی که هرگز کلاسش را ترک نکرد، کنار تخته‌ی سیاهی ایستاده که روی آن با گچ نوشته: «امروز درباره‌ی #صلح درس خواهیم داد.» مادری در خیابان‌های دهلیزشده‌ی جبالیا، جسد کودکش را که حتی تابوتش به اندازه‌ی بدن نحیفش نیست به سینه می‌فشرد و فریاد می‌زند: «این کودکم را ببینید! پوستش هنوز بوی شیر می‌دهد! موهایش هنوز از بوی نان تازه‌ی صبحانه پیچیده! شما که به آسمان خیره شده‌اید، آیا ستاره‌ها هم از فرط شرم نمی‌ریزند؟!» و آنگاه در #سکوت که پاسخی ندارد، #کودک را میان ویرانه‌ها دفن می‌کند؛ گوری بی‌علامت که فردا نیز هدف بولدوزرهای صهیونیست های اشغالگر اسراییلی خواهد شد. نتانیاهوی جنایتکار! می‌دانی «جهنم» را چه کسانی می‌سازند؟ صهیونیست هایی که کودکان را میان آتش و بتن زنده‌به‌گور می‌کنند. جلادانی که آب و برق و دارو را «سلاح» می‌نامند تا هزاران کودک در تاریکی، در بیماری، در گرسنگی جان بدهند. آنها که به قتل‌عام و #نسل_کشی یک نسل «جنگ» می‌گویند تا وجدان‌های جهانیان را بخوابانند. اما بدان: این پایان نخواهد بود. ای دنیای خاموش! این اشکهای غزه، تنها برای ماتم نیست؛ اینها باروتِ خشمِ تاریخ اند. هر کودکِ #شهید، زخمی بر پیکرِ بشریت است که تا ابد میسوزد. فراموش نکنید: روزی خواهد آمد که این خونها، از خاک برخواهند خاست و جهان را به بازپرسی خواهند کشاند. و آن روز، نتانیاهو و همدستانش—جلادانی که آسمان را به روی کودکان بستند—پاسخگوی هر قطره خونی خواهند بود که امروز بی پروا میریزند. #غزه زنده است... زیرا فریاد هر کودکِ شهید، طنینی است در گوشِ زمان: «ما را کشتند، ولی رویاهایمان، در قلبِ #آزادی خواهند رست.» #بصیرت‌خوشاب #هوش_مصنوعی @khoshab1

وقتی دردهای جهان، چون خاری در جانمان مینشیند، آیهٔ قرآن آغوش میگشاید: «إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا • فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا» (الشرح:۵-۶) «همانا با هر سختی، آسانی است • پس بی‌گمان با هر دشواری، گشایشی است». و ما فریاد میزنیم: «آسانیِ تو، ای مهدی(عج)! همان گشایشِ نهایی است». ای فصلِ شکفتنِ #عدالت! مادران، هنگام خواباندن کودکانشان، در گوششان زمزمه میکنند: «اللهم ارزقنی حسن الانتظار...». «خدایا! نیکو انتظار کشیدن را روزیم کن...». و این نیایش، چون لالاییِ امید، از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود. در مدرسه ها، معلمان به کودکان می آموزند: «وَ لَقَدْ کَتَبْنَا فِی الزَّبُورِ مِن بَعْدِ الذِّکْرِ أَنَّ الْأَرْضَ یَرِثُهَا عِبَادِیَ الصَّالِحُونَ» (الأنبیاء:۱۰۵) «و در زبور، پس از تورات نوشتیم که زمین را بندگانِ شایستهٔ من به ارث خواهند برد». و کودکان میپرسند: «آن بندگانِ شایسته، ما هستیم؟». معلم با چشمانی پر از اشک پاسخ میدهد: «آری، اگر منتظرِ مهدی باشید». ای یوسفِ زمان! دعای ندبه، زبانِ گویایِ دلهای ماست: «عَزِیزٌ عَلَیَّ أَنْ أَرَی الْخَلْقَ وَ لَا تُرَی...». «سخت است بر من که مردمان را ببینم و تو دیده نشوی...». اما در همین فراق، به یادِ آیهٔ قرآن دلخوشیم: «فَإِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا • إِنَّ مَعَ الْعُسْرِ یُسْرًا» (الشرح:۵-۶) همان آسانیِ پس از سختی... همان ظهورِ تو. #بصیرت_خوشاب #هوش_مصنوعی #قرآن @khoshab1

🔴 چرا تصمیم رئیس‌جمهور شجاعانه بود؟ ✍🏻 محسن مهدیان؛ مدیرمسئول روزنامه همشهری 🔰برکناری معاون پارلمانی توسط رئیس‌جمهور، تصمیمی ممتاز و قابل تقدیر بود، به چند دلیل مهم: 🔹 چرا ممتاز؟ 1️⃣ برخلاف نمونه‌های مشابه، نه توجیه شد، نه نادیده گرفته شد 2️⃣ به‌جای اجبار به استعفا، برکنار شد 3️⃣ بی‌اعتنا به تکذیبیه‌ی روابط عمومی، با شجاعت پذیرفته و برخورد شد 🔹 ویژگی‌های متن برکناری: ⚖️ اشاره به حکم مولای متقیان؛ یعنی تعیین الگو 🧑‍🤝‍🧑 تأکید بر وضعیت سخت اقتصادی و مردم محروم 🚫 نفی اشرافی‌گری؛ حتی اگر با هزینه شخصی باشد ❌ ایستادن در برابر قبیله‌گرایی و رفاقت‌محوری 🔹 پیام‌های فرامتن: ✅ وفاداری به شعارهای انتخاباتی ✅ اهمیت به مطالبه‌ مردم و رسانه‌ها ✅ تقدم صداقت بر مصلحت‌سنجی 🔹 فراتر از یک فرد: ♻️ حس مسئولیت‌پذیری و پاسخگویی در مسئولان جمهوری اسلامی ⚙️ کم‌شدن فاصله شعار تا عمل ⚡ حفظ پرچم شعارهای اصیل انقلاب اسلامی 🔹 یک نکته جالب: دیدید چقدر ضدانقلاب عصبانی شد؟ یعنی این تصمیم، درست زد به هدف! بیایید این اخلاق را تثبیت کنیم و تکریمش کنیم... #بصیرت_خوشاب @khoshab1

آغاز قطعی های برق در سبزوار : بنا بر اعلام شرکت توزیع برق خراسان فردا سه شنبه ۱۹ فروردین ماه شهرستان سبزوار در بازهٔ زمانی ۹ تا ۱۹ ، در ۵ بلوک ۲ ساعته قطعی برق خواهد داشت @khoshab1

🔴کوتاهی قاضی؛ زخمی بر پیکر جامعه!/ آسیبی که جبران نمی‌شود! به گزارش پایگاه خبری #بصیرت_خوشاب از فرازهای بلند #نهج‌البلاغه، بانگ #عدالت‌خواهی #امام_علی(ع) است که تاریخ را به پاسداری از حق فراخوانده است. آنجا که قلمرو حکومت، #قاضی را نه صاحب‌منصب، که امین مردم می‌داند و #عدالت را تاجی بر سرِ او که اگر بی‌فکند، خویش را به ورطه هلاک افکنده است. 🔴وظیفه قاضی؛ آیینه تمام‌نمای عدل الهی امام علی(ع) در نامه‌ای به مالک اشتر، قاضی را چنین می‌ستاید: «برای قضاوت، بهترین مردم را برگزین؛ کسی که شکست‌ها او را به #طمع نیندازد و در پی #خشنودی_دیگران، #حق را #تباه نسازد...». 🔴 قاضی در نگاه علوی، پاسدار حریم مقدس #عدالت است. او باید چنان از #هوای_نفس برکنار باشد که حتی محبوب‌ترین چهره‌ها را اگر ستمکارند، به سزای عملشان بنشاند. قضاوت، عبادتی است که جز با #تقوا و دانش به سرانجام نمی‌رسد. 🔴کوتاهی قاضی؛ زخمی بر پیکر جامعه اما آنگاه که قاضی، سنگینی مسئولیت خویش را فراموش کند و به جای ترازوی #عدل، ترازوی #زر یا خویشاوندی را برکشد، چه می‌شود؟ امام علی(ع) در خطبه ۳۴ هشدار می‌دهد: «هنگامی که #ستم بر مردم گسترش یابد، #عدالت به تاریکی می‌گراید و جامعه در پرتگاه نابودی می‌افتد.» قاضی ناکارآمد، نه تنها یک پرونده، که #ایمان مردم به نظام حق را می‌سوزاند. او با #سکوتش، ستمگران را جسورتر می‌کند و #مظلومان را #ناامید می کند. 🔴آسیبی که جبران نمی‌شود! آیا می‌دانید اشک یتیمی که حقش پایمال شده، در روز جزا بر دامان چه کسی می‌ریزد؟ امام(ع) در حکمت ۳۷۴ می‌فرماید: «ستمکار و یاری‌دهنده او و کسی که آن را می‌پسندد، همه در گناه یکسانند.» قاضی #ناعادل، تنها یک فرد نیست؛ او مسبب زنجیره‌ای از دردهاست. خانواده‌هایی که بی‌پناه می‌مانند، #جوانانی که به ناحق در #زندان می‌پوسند، و جامعه‌ای که به #بی‌عدالتی عادت می‌کند، همه از ثمرات شوم قضاوتی است که رنگ باطل گرفته است. 🔴قضاوت؛ آزمونی برای ابدیت! ای قاضی! تو در پیشگاه خدایی که «لطیف و آگاه» است، پاسخگو خواهی بود. امام علی(ع) در نامه ۵۳ نهج‌البلاغه یادآور می‌شود: «خداوند از قاضیان سخت‌تر بازخواست می‌کند تا حق #مظلوم را از #ظالم بستانند.». آیا روزی که دستانت از دنیا تهی است و پرونده‌ات گشوده می‌شود، می‌توانی با کوتاهی‌هایت روبرو شوی؟ قضاوت، #امانتی الهی است که اگر به نیکی ادا شود، جامعه گلستان می‌شود و اگر تباه گردد، آتش #فساد همه‌جا را می‌بلعد. امام علی(ع) با دلی #پرخون فریاد زد: «والله لو دادّت لی المظالم لرددتها»؛ سوگند به خدا! اگر تمام جهان به ستم از آنِ من شود، همه را بازمی‌گردانم. پس ای قاضی! مراقب باش؛ هر حکمی که می‌نویسی، گامی به سوی #بهشت است یا شعله‌ای در #جهنم... #بصیرت‌خوشاب #هوش_مصنوعی @khoshab1 Basiratkhoshab.ir