📣 رهبر انقلاب: هم در میدان #دیپلماسی، هم در میدان #نظامی انشاءالله به توفیق الهی هر وقت وارد بشویم با دست پر وارد خواهیم شد/ ملت ایران در هیچ میدانی به صورت طرف ضعیف ظاهر نخواهد شد
🔹️حضرت آیتالله خامنهای، صبح امروز در دیدار مسئولان قوه قضائیه:
✏️ آنچه که بنده عرض میکنم، همه باید بدانند، هم دوستان ما بدانند، هم دشمنان ما بدانند، هم خود ملت ایران بدانند که میدانند، این است که ملت ایران در هیچ میدانی به صورت طرف ضعیف ظاهر نخواهد شد. چون ما همهی ابزارهای لازم را داریم، هم منطق داریم، هم نیرو داریم. ما هم در میدان دیپلماسی، هم در میدان نظامی انشاءالله به توفیق الهی هر وقت وارد بشویم با دست پر وارد خواهیم شد به توفیق الهی. ۱۴۰۴/۰۴/۲۵
🔻 ایران رو کیا باید قوی کنن؟!!! دیگران؟!!! یا تک تک ایرانی ها وظیفه دارن که به اندازه ظرفیت و بستری که براشون فراهم هست تلاش کنن تا ایران قوی بشه؟؟؟
👈 نقش و وظیفه شما در قوی شدن ایران چیست؟؟؟
@khoshab1
صبر یعنی بذر امید را در دل زمین بکاری و به معجزهی رشد ایمان بیاوری.
@khoshab1
گفتم : ای جنگل پیر
تازگیها چه خبر ...؟
پوزخندی زد وگفت :
هیچ ، کابوس تبر
گفتم از چوب درختان بهار
چه کسان بهره برند ...؟
گفت :
آنان که درختند و به ظاهر تبرند
گفتم اما ،
مگر از جنس خودت نیست تبر ...؟
پوزخندی زد و گفت :
تازگیها چه خبر ...؟!
🟢از خوشاب تا ایران؛ صدای لحظههای راستین
@khoshab1
🔻یا گاو شیرده نفتی باش؛ یا تجزیه شو
🔹فواد ایزدی استاد دانشگاه نوشت: چرا رژیم صهیونیستی به سوریه حمله کرد؟
🔹در "خاورمیانه" جدید، کشورهای منطقه یا باید ضعیف و تجزیه شده باشند یا گاو شیرده.
🔹تا به این ترتیب، با عقل صهیونی و پول نفتی گاوهای شیرده، سلطه آمریکا و اسرائیل تکمیل شود. خیلی هم فرق نمیکند نوع حکومت کشورها چه باشد
#بصیرتخوشاب
@khoshab1
🔵جنگ شناختی و راهبرد گالیور؛ از بمباران دمشق تا عبرتهای ملی ایران
🔷 آتش در دمشق، هشدار برای تهران
در روزهایی که غرب آسیا شاهد شعلهور شدن فتنهای جدید است، خبر حمله هوایی رژیم صهیونیستی به وزارت دفاع و کاخ ریاستجمهوری سوریه، تنها یک عملیات نظامی نیست. این اقدام بخشی از پروژهای دیرینه به نام «خاورمیانه جدید» است که با هدف نابودی مقاومت، تغییر جغرافیای سیاسی منطقه، و تسلط بر ادراک ملتها طراحی شدهاست.
🔷 فصل اول: تفوق امنیتی بهجای همزیستی
رژیم صهیونیستی در رویکرد راهبردی خود نسبت به غرب آسیا، نوع حکومتها را فاقد اهمیت میداند. آنچه برایش تعیینکننده است:
۱- تسلط کامل امنیتی/نظامی بر منطقه
۲- حذف ژن مقاومت از دولتها حتی اگر وعده پیوستن به طرحهای مصالحهآمیز مثل «آبراهام» بدهند
۳- پاکسازی فرماندهان مستقل و ملی حتی از گروههای تروریستی مثل جولانی که نه تنها هیچ خصومتی علنی با تلآویو نداشتهاند بلکه به صورت تسلیم محض در حال اجرای دستورات ترامپ در چارچوب معامله بزرگ قرن و پیمان ابراهیم بود.
این رژیم نه با هشدار، که با حمله سخن میگوید؛ و برایش مهم نیست چه حکومتی در قدرت باشد، بلکه مسئله، در قدم اول نابودی توان هستهای و موشکی ایران و مقاومت منطقهای آن و در گام بعدی ایجاد خاورمیانه جدید است.
🔷 فصل دوم: گالیور و خاورمیانه کوچکشده
«راهبرد گالیور» برگرفته از فلسفهای استعماریست که به دنبال تجزیه قدرتهای بزرگ منطقهای چون ایران، عراق و سوریه و جایگزینی آنها با دولتهای کوچک، ناتوان و وابسته است.
مراحل این راهبرد:
۱- تضعیف ساختارهای ملی از درون با جنگ شناختی
۲- تجزیه جغرافیایی و فرهنگی و ایجاد هویتهای متفرق
۳- ملت سازی مصنوعی با ترویج ناسیونالیسم منفی و تقابل دروندینی
🔷 فصل سوم: حاج قاسم و شکست پروژه خاورمیانه جدید
تا پیش از سردار سلیمانی، جریان مقاومت پراکنده و فاقد انسجام راهبردی بود. اما او با تشکیل محور مقاومت و تثبیت همکاریهای فراملی، پروژه تجزیه را برای سالها ناکام گذاشت.
نقش راهبردی حاج قاسم:
۱- اتصال گروههای مقاوم در لبنان، سوریه، عراق و فلسطین
۲- خنثیسازی طرح آمریکایی خاورمیانه جدید و تجزیه عراق
۳- نهادینه سازی مقاومت به مثابه فرهنگ و نه فقط تاکتیک
🔷 فصل چهارم: جنگ شناختی؛ تیر دشمن بر بُعد ادراکی ملت
رژیمهای غربی و رسانههای وابسته، با ابزارهای شناختی بهدنبال:
۱- گسترش تردید نسبت به نظام و رهبران ملی
۲- تزریق اختلاف و شکاف میان ملتها
۳- ترسیم جایگاه صهیونیسم بهعنوان «ناگزیر» در ساختار منطقه
هستند. در این میدان، بمبها در ذهنها فرود میآیند، نه در میدانها.
🔷 فصل پایانی: عبرتها، راهکارها، و مسئولیت تاریخی
۱. اعتماد به دشمن، نهتنها سادهلوحی بلکه خیانت به خون شهداست
۲. اتحاد ملی، خنثیکننده جنگ رسانهای دشمن است
۳. اعتماد کامل به رهبری، تنها راه موفقیت در جنگ ترکیبی است
۴. جهاد تبیین و تولید روایت، ابزار اصلی غلبه بر تسلط شناختی دشمن است
۵. هر شکاف میان ملت، مجوزی برای حمله جدید رژیم صهیونیستی است
نتیجهگیری: بینش برای پیروزی
از دمشق تا تهران، پیام دشمن روشن است: دشمن در کمین است نه بر اساس نوع حکومت، بلکه بر اساس میزان انسجام ملی. پاسخ ما باید روشنتر باشد: «اتحاد ملی و حفظ انسجام اجتماعی»، «اعتماد به رهبری» و «ایستادگی پشت سر نیروهای مسلح»./ متولیان دکترای علوم استراتژیک
🟢از خوشاب تا ایران؛ صدای لحظههای راستین/بصیرتخوشاب
@khoshab1
♨️ واکنش وزیر امور خارجه به تجاوزات اخیر به سوریه؛ متاسفانه این اتفاق قابل پیش بینی بود
عراقچی:
🔹متأسفانه، این اتفاق کاملاً قابل پیشبینی بود. پایتخت بعدی کجاست؟
🔹رژیم وحشی و افسارگسیخته صهیونیستی هیچ حد و مرزی نمیشناسد و تنها یک زبان را میفهمد. جهان، از جمله منطقه، باید برای پایان دادن به این تجاوزگری دیوانهوار متحد شود.
🔹ایران از حاکمیت و تمامیت ارضی سوریه حمایت میکند و همواره در کنار مردم سوریه خواهد ایستاد.
📌 #بصیرتخوشاب
@khoshab1
🔴 حمله اسرائیل به سوریه آغاز پروژه جدید مهار منطقهای
ویرانی سوریه نه نتیجه یک جنگ داخلی صرف، بلکه حاصل یک پروژه حسابشده برای مهار استقلال سیاسی و نظامی کشورهای منطقه است. حملات اسرائیل به زیرساختهای نظامی این کشورپس از سقوط اسد، نشانهای هشداردهنده از راهبردی است که فراتر از مرزهای سوریه برنامهریزی شده است.
سالها از آغاز بحران در سوریه که با توسعه تروریسم تکفیری در این کشور به اوج رسید، گذشته؛ اما این کشور حتی پس از سقوط حکومت بشار اسد و استقرار نظامی گه مورد حمایت آمریکا، غرب و بسیاری از کشورهای منطقه است، همچنان با تبعات فاجعهباری دستوپنجه نرم میکند. آنچه اکنون در سوریه که به سرعت از تحریم های شکننده نیز خارج شد،دیده میشود، نه بازسازی است، نه ثبات، بلکه آشوب، فرسایش ساختاری و تضعیف حاکمیت ملی است. در حالی که افکار عمومی جهان انتظار بازگشت تدریجی آرامش و شکوفایی را داشتند، حملات پیدرپی رژیم صهیونیستی به مواضع نظامی سوریه، شکلگیری یک واقعیت ژئوپلیتیک جدید را آشکار کرده است: سوریه باید ضعیف بماند تا تهدیدی برای نظم مطلوب اسرائیل نباشد.
⭕️ راهبرد مهار؛ اسرائیل چگونه تصمیم میگیرد؟
تحلیل رفتار نظامی اسرائیل نشان میدهد که هدف این رژیم در منطقه و از جمله سوریه فقط تخریب فیزیکی نیست؛ بلکه تضعیف توان بازدارندگی و تصمیمسازی مستقل کشورهای منطقه در دستور کار است. در این الگو، اسرائیل با چراغ سبز ایالات متحده، زیرساختهای نظامی سوریه را هدف قرار میدهد تا کنترل فضای امنیتی کشور از بیرون ممکن شود. این مداخله نظامی مستمر، تنها بخشی از پازلی است که در آن خطوط قرمز امنیتی به شکلی یکطرفه و تحمیلی ترسیم شدهاند.
بهعبارتی، اگر سوریه تصمیمی اتخاذ کند که با منافع رژیم صهیونیستی در تضاد باشد، باید منتظر اقدام نظامی باشد. این قاعده نانوشته، اکنون به یک رویه عملیاتی تبدیل شده که از منظر استراتژیک، میتواند به الگویی برای مواجهه با سایر کشورهای مستقل منطقه نیز تبدیل شود.
⭕️ مهار استقلال؛ الگویی تکرارشونده در غرب آسیا
آنچه در سوریه اتفاق میافتد، بازتاب یک رویکرد کلانتر در مهار محورهای استقلالطلب منطقهای است. اسرائیل با حمایت ایالات متحده خواستار اجرای مجموعهای از خطوط قرمز فراگیر در منطقه است: از ممنوعیت دستیابی به موشکهای پیشرفته و برد بلند گرفته تا منع حمایت از گروههای مقاومت و مخالفت با ظرفیتهای فناورانه بویژه در حوزه هستهای . اینها تنها مطالبات اولیه هستند؛ چرا که تجربه نشان داده، عقبنشینی در برابر این خواستهها به مطالبات گستردهتر و تهدیدهای جدیتری ختم خواهد شد.
در این چارچوب، سوریه به یک میدان آزمایش برای سنجش قدرت واکنش بازیگران مستقل منطقه تبدیل شده و هرگونه سکوت یا بیعملی، میتواند به تعمیم این مدل در سایر نقاط منجر شود.
⭕️ فشار از بیرون، فرسایش از درون؛ سناریوی هشدارآمیز
مهمترین راهبردی که رژیم صهیونیستی در منطقه غرب آسیا در چارچوب ایجاد امنیت برای اسرائیل بدنبال آن هستند کنترل کامل نظام های سیاسی از نقطه نظر قدرت نظامی، فناوری، انسجام سیاسی و ملی است.چرا که کشورهای قدرتمند و مستقل در منطقه می توانند مانعی بالقوه در مسیر توسعه طلبی و بلند پروازی های رژیم صهیونیستی تلقی شوند و از این رو لازم است با استفاده از برنامه مهار هدفمند، هرگونه احتمال برای تفوق یافتن آنها نسبت به رژیم صهیونیستی از میان برداشته شود.
بررسی تحولات سوریه نیز نشان میدهد در حالی که حملات اسرائیل نقش مهمی در ویرانی زیر ساختهای این کشور داشته، اما نباید از بحرانهای داخلی، چنددستگیهای سیاسی و ضعف در بازسازی که ناشی از طراحی های سیاسی- امنیتی خاص می باشد غافل شد. دشمنان منطقهای دقیقاً از همین نقاط ضعف بهره میبرند تا سناریوی فشار چندلایه را به اجرا بگذارند: فشار بیرونی از طریق حملات و تحریم، و فشار درونی از طریق بحرانهای اجتماعی، اقتصادی و قومیتی.در چنین شرایطی، بازتعریف راهبردهای مقاومت، بازسازی استقلال، تصمیمسازی و تقویت پیوندهای منطقهای، به ضرورتی حیاتی برای عبور از این بحران بدل شده است. سوریه، امروز نه فقط یک کشور جنگزده، بلکه نشانهای از آیندهای است که ممکن است در انتظار دیگر کشورهای مستقل منطقه باشد، اگر الگوی مهار اسرائیلی-آمریکایی بیپاسخ باقی بماند.
🟢از خوشاب تا ایران؛ صدای لحظههای راستین/بصیرتخوشاب
@khoshab1