بفرمایید چای میوه ای در کوهستان😂 #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

ورزش حیوانات اهلی در دنیای هوش مصنوعی #بصیرت‌خوشاب و #گربه_فوتبالیست @khoshab1

قصه های گوسفند دانا از کلیله و دمنه: نسبت خردمند با نادان... #بصیرت‌خوشاب #هوش_مصنوعی @khoshab1

السلام علیک یا وجهُ اللّهِ الّذی اِلَیهِ یتَوَجَّهُ الاولیاء سلام بر تنهاراهِ وصولِ الی الله... اصلاحیه ☝️نقش امام پراکُنش معنویت در عالم است... اما «دست بر سینه‌ی آسمان» دلم نام تو را که می‌برد ابرها بی‌اجازه می‌بارند... من هر شب دست بر سینه‌ی آسمان می‌گذارم مبادا نبضِ آمدنت گم شود در این همه تاریکی.. تعجیل درامر فرج زمزمه می کنیم اللهم کن لولیک الحجه ابن الحسن... #روضه_حضرت_زهرا_سلام_الله_علیها #انتظار #بصیرت‌خوشاب #امید #اللهم_عجل_لولیک_الفرج راهبرد(مرتضی تیجانی) @khoshab1

🍃🌺🍃 سوره الفتح آیه 17 : لَيْسَ عَلَى الْأَعْمَىٰ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْأَعْرَجِ حَرَجٌ وَلَا عَلَى الْمَرِيضِ حَرَجٌ ۗ وَمَنْ يُطِعِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ يُدْخِلْهُ جَنَّاتٍ تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الْأَنْهَارُ ۖ وَمَنْ يَتَوَلَّ يُعَذِّبْهُ عَذَابًا أَلِيمًا ترجمه : بر نابینا و لنگ و بیمار گناهی نیست (اگر در میدان جهاد شرکت نکنند)؛ و هر کس خدا و رسولش را اطاعت نماید، او را در باغهای (از بهشت) وارد می‌کند که نهرها از زیر (درختانش) جاری است؛ و آن کس که سرپیچی کند، او را به عذاب دردناکی گرفتار می‌سازد! #قران_کریم @khoshab1

امید، تکیه‌گاهی استوار می‌جُست و هر حصار این شهر، خشتی بود پوسیده... #احمد_شاملو #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

🍃🌺🍃 به مدت چندين سال همسرم به یک اردوگاه در صحرای (ماجوی) کالیفرنيا فرستاده شده بود. من برای اینکه نزدیک او باشم، به آنجا نقل مکان کردم واین درحالی بود که از آن مکان نفرت داشتم. همسرم برای مانور اغلب در صحرا بود و من در یک کلبه کوچک تنها می ماندم. گرما طاقت فرسا بود و هیچ هم صحبتی نداشتم. سرخ پوست ها و مکزیکی های آن منطقه هم انگلیسی نمیدانستند.  غذا و هوا و آب همه جا پر از شن بود. آنقدرعذاب می کشیدم که تصمیم گرفتم به خانه برگردم و حتی قید زندگی مشترک مان را بزنم. نامه ای به پدرم نوشتم و گفتم یک دقیقه دیگر هم نمی توانم دوام بیاورم. می خواهم اینجا را ترک کرده و به خانه شما برگردم. پدر نامه ام  را با دوسطر جواب داده بود، دو سطری که تا ابد در ذهنم باقی خواهند ماند و زندگی ام را کاملا عوض کرد.«دو زندانی از پشت میله ها بیرون را می نگریستند...یکی گل و لای را می دید و دیگری ستارگان را!» بارها این دو خط را خواندم واحساس شرم کردم. تصمیم گرفتم به دنبال ستارگان باشم و ببینم جنبه مثبت در وضعیت فعلی من چیست؟ با بومی ها دوست شدم و عکس العمل آنها باعث شگفتی من شد. وقتی به بافندگی و سفالگری آنها ابراز علاقه کردم، آنها اشیایی راکه به توریست نمی فروختند را به من هدیه کردند. به اشکال جالب کاکتوس ها و یوکاها توجه می کردم. چیزهایی در مورد سگهای آن صحرا آموختم و غروب را مدام تماشا می کردم. دنبال گوش ماهی هایی می رفتم که از میلیون ها سال پیش، وقتی این صحرا بستر اقیانوس بود، در آنجا باقی مانده بودند. چه چیزی تغییر کرده بود؟ صحرا و بومی ها همان بودند. این نگرش من بود که تغییر کرده و یک تجربه رقت بار را به ماجرایی هیجان انگیز و دلربا  تبدیل کرده بود. من آنقدر از زندگی در آنجا مشعوف بودم که رمانی با عنوان ” خاکریز های درخشان” در مورد زندگی درصحرای  ماجوی نوشتم. من از زندانی که خودم ساخته بودم به بیرون نگریسته و ستاره ها را یافته بودم. اگر به فرزندان خود رویارویی با سختی های زندگی را نیاموزیم در حق آنها ظلم کرده ایم./آیین زندگی، دیل کارنگی #بصیرت‌خوشاب @khoshab1