⭕️ نظرسنجی بسیار جالبی درباره نگرش‌های جهانی نسبت به جنگ ایران: - ۸۱ درصد از مردم در ۳۱ کشور معتقدند که کشورشان باید از درگیر شدن در این جنگ اجتناب کند. - در ۲۷ کشور از مجموع ۲۹ کشور، درصد افرادی که معتقدند ایالات متحده تأثیر مثبتی بر جهان خواهد داشت، کاهش یافته است. - به طور میانگین، درصد بیشتری از مردم بر این باورند که طی دهه آینده، چین (۵۰٪) در مقایسه با ایالات متحده (۳۹٪)، تأثیر مثبتی بر جهان خواهد داشت. ✍️ تریتا پارسی، تحلیلگر ایرانی_سوئدی ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ 🇵🇸🇮🇷 @khoshab1

3⃣ پیش از برجام تقریبا دوره دوم احمدی نژاد، دوره پر تلاطمی شد. از شروعش که با فتنه 88 شکل گرفت تا اختلافات متعدد چهره های سیاسی ( یک نمونه اش ماجرای یکشنبه سیاه ) و بعدش از سال 90 شاهد رشد نرخ دلار از 1000 تومان به 3000 تومان و متعاقب اون افزایش شدید قیمتها و ... همه اینها دست به دست هم داد تا میدان برای جولان جریان غربگرا فراهم بشه و آنها نیز (بخصوص در دو سال آخر دولت احمدی نژاد) برنامه جامع و عمیقی از یک عملیات روانی - رسانه ای رو طراحی و اجرا کردند که ماحصلش شد پیروزی روحانی در انتخابات سال 92 عمده پیروزی روحانی بر 2 وعده اصلی استوار بود یکی اینکه گفت من دولت اعتدال رو تشکیل میدم و عمده اختلافات و بگومگوهای سیاسی رو حذف میکنم و دومین وعده مذاکره مستقیم با کدخدا (آمریکا) و حل و فصل مسئله هسته ای نکته: دقت داشته باشیم که در آن ایام، اکثریت مردم به شدت به حل و فصل چالش های هسته ای و تحریمی از طریق مذاکره و توافق با آمریکا معتقد بودند. ( نمیشه این فاکتور مهم رو از معادلات حکمرانی و تحلیل های سیاسی حذف کرد) با روی کار آمدن دولت روحانی، یک اتفاق دیگه هم رقم خورد و اون هم اینکه تا قبل از آن مذاکرات در شعام و سطح دبیر شعام انجام میشد اما در دولت روحانی، مذاکرات منتقل شد به وزارت امور خارجه و مسئولیتش هم به وزیر امور خارجه سپرده شد یعنی ظریف

4⃣ پیش از برجام مذاکرات برجامی تقریبا 2 سال زمان برد. اما در این دو سال اتفاقات قابل تاملی رقم خورد؛ مانند: 1- نشان دادن ولع و خوشحالی #بیش_از_حد تیم مذاکره کننده در مذاکره با آمریکایی ها 2- گره زدن مذاکرات به مشکلات و چالشهای کشور بخصوص مباحث اقتصادی و معیشتی مردم 3- برجسته سازی بیش از حد اهمیت رسیدن به توافق در افکارعمومی 4- عدم توجه سیاسیون و هیئت مذاکره کننده به هشدارها، تذکرات، انذارها و تبیین های مکرر حضرت آقا در خصوص موارد فوق الذکر و نیز هوشیاری در برابر دشمن و عدم اعتماد به او متاسفانه در آن دو سال (92 الی 94) این چهار محور در کشور باعث شد از یک سو افکارعمومی تشنه، علاقمند و باورمند به توافق با آمریکا بشود و از سوی دیگه دست آمریکا رو برای فشار حداکثری بر تیم مذاکره کننده باز کرد. حالا، نظام مواجه شده با: یک افکارعمومی باورمند به برجام منعقد نشده!

تشریح متن ۳

تشریح متن ۴

این تصویر دراز کشیده در هواپیما هست که در حال عزیمت به محل مذاکره هستند این اشتیاق بیش از حد به مذاکره در دوره برجام، یکی از پالس های ضعف ما به طرف آمریکایی بود

5⃣ پس از برجام مجموعه نظام، هیچگاه به آمریکا اعتماد نداشت، حتی زمانی که مسئولینی بر سر کار بودند که اعتماد ویژه ای به آمریکا داشتند؛ لذا در این برهه، حاکمیت یک طرح دو محوره رو در دستور کار قرار داد: 1- مدیریت افکارعمومی در جهت تبیین بدعهدی آمریکا و چاره جویی حل مشکلات کشور در درون کشور 2- پیگیری تامین منافع کشور از طریق برجام برای حاکمیت مثل روز روشن بود که آمریکا به تعهدات برجامیش عمل نمیکنه، به همین دلیل بود که وقتی پس از برجام، وقتی داشت موجی از پیامهای تبریک توسط شخصیتهای سیاسی و نظامی شکل میگرفت بالافاصله وارد میدان شد و از گسترش آن جلوگیری کرد. اما مسئله این بود که مردم به خوش عهدی آمریکا باورمند بودند و باید برای این موضوع تدبیری اتخاذ میشد. یکی از فرصتهایی که برجام برای حاکمیت به وجود آورد این بود که میتوانست این باورمندی غلط را در افکارعمومی در هم شکند و الحمدلله هم اتفاق هم رقم خورد به شکلی که دو سه سل بعد از برجام اکثریت مردم و همچنین مسئولینِ معتقد به خوش عهدی آمریکا به این باور رسیدند که نمیشود به آمریکا اعتماد کرد. ( برخی از تحلیلگران این پیامد برجامی رو حُسن برجام قلمداد میکنن )

🔺دستیابی ایران به بمب‌های سنگرشکن GBU-57 به طور رسمی تأیید شده است 🔹عملیات مهندسی معکوس این‌موشک بلافاصله بعد از تحویل به نیروهای مسئول این حوزه آغاز شده است. 🔹سابقه دسترسی ایران به پهپاد آرکیو۱۷۰ ارتش آمریکا در سال‌های گذشته، این ترس را در میان مقامات آمریکایی ایجاد کرده که با توجه به توانایی بالای ایران در مهندسی معکوس، این موشک در زمان بسیار کوتاه به سازمان رزم موشکی ایران اضافه شود. 🔹آمریکا برای جبران این مشکل مجبور خواهد بود دهها میلیارد دلار خرج تحقیقات و بعد تولید برای افزایش تکنولوژی نسل بعدی موشک‌های سنگرشکن هزینه کند #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

⭕️ جنگ ایران، انزوای امارات و شکاف با عربستان را تشدید می‌کند 🔹 روابط میان امارات و سعودی‌ها چندین سال است که رو به وخامت نهاده است. کینه‌های قدیمی به «معاهده ۱۹۷۴ جده» بازمی‌گردد که قرار بود اختلافات مرزی را حل‌وفصل کند. اماراتی‌ها مدعی‌اند که در ازای به رسمیت شناختن استقلالشان از سوی عربستان، مجبور شده‌اند سرزمین‌های نفت‌خیز (میدان الشیبه) و یک گذرگاه زمینی که این کشور را به قطر متصل می‌کرد، واگذار کنند. 🔸 در اوایل دهه ۲۰۰۰، تنش‌ها دوباره شعله‌ور شد؛ زمانی که عربستان سعودی با ادعای اینکه پروژه‌های زیرساختیِ دریایی امارات از آب‌های سرزمینی‌اش عبور می‌کند، مانع اجرای آن‌ها شد. حتی حوادث دریایی میان شناورهای گارد ساحلی دو کشور نیز رخ داد. 🔹 در یمن، این شکاف به شکلی کاملا آشکار نمایان شد. در سال‌های ۲۰۱۸-۲۰۱۹، نیروهای تحت حمایت امارات مستقیما با نیروهای مورد حمایت عربستان بودند، درگیر شدند. نبردهای سنگینی در عدن درگرفت و با تصرف بخش‌هایی از شهر توسط جدایی‌طلبان، ده‌ها نفر کشته و زخمی شدند. 🔸 پس از یک دوره آرامش کوتاه، بین دسامبر ۲۰۲۵ و ژانویه ۲۰۲۶، «شورای انتقالی جنوب» که به شدت از سوی ابوظبی حمایت می‌شود، پیشروی کرده و استان‌های «حضرموت» و «المهره» را تصرف کرد؛ یعنی دقیقا همان استان‌هایی که هم‌مرز با عربستان سعودی هستند. 🔹 ریاض با حملات هوایی به کشتی‌ها و محموله‌های مرتبط با امارات پاسخ داد، ابوظبی را به تهدید امنیت ملی متهم کرد و یک ضرب‌الاجل ۲۴ ساعته برای خروج نیروهای اماراتی از یمن صادر کرد. پس از عقب‌نشینی، خود شورای انتقالی نیز تضعیف و بخش‌هایی از آن منحل شد. امارات تنها از تصرف شهرهای مرزی عربستان حمایت نمی‌کرد، بلکه در حال برنامه‌ریزی برای سرنگونی دولت یمن بود. 🔸 آنچه به عنوان ائتلافی علیه حوثی‌ها آغاز شده بود، به یک نزاع آشکار بر سر نفوذ، بنادر و کنترل جنوب یمن تبدیل شد. امارات روی جدایی‌طلبان و نیروهای نیابتی شرط‌بندی کرد، در حالی که اولویت سعودی‌ها وحدت دولت مرکزی (تحت حمایت عربستان) و امنیت مرزهای خودشان بود. 🔹 امارات با صندوق‌های ذخیره ارزی که در سال‌های اخیر سرریز شده بود، سیاست خارجی به شدت مداخله‌جویانه‌ای را آغاز کرد. این کشور اکنون در دست‌کم هشت درگیری در سراسر آفریقا نقش دارد و قصد دارد نفوذ خود را همواره در شراکت با اسرائیل گسترش دهد. 🔸 در «سومالی‌لند»، پایگاه «بربره» تحت هماهنگی تنگاتنگ میان امارات و اسرائیل اداره می‌شود. اما همکاری‌ها فراتر از این پایگاه است. در مجمع‌الجزایر دورافتاده و خشک «سقطری» در یمن، امارات شبکه‌ای از پایگاه‌های نظامی و اطلاعاتی ساخته است. افسران اسرائیلی در محل حضور دارند و رادارها، پهپادها و تجهیزات اسرائیلیِ ادغام‌شده در سیستم را هدایت می‌کنند. کل این شبکه در هماهنگی مستقیم با اسرائیل برای رصد حوثی‌ها و کنترل خلیج عدن ایجاد شده است. 🔹 امارات سال‌ها پیش اسرائیل را به عنوان شریک استراتژیک خود انتخاب کرد، اما در جریان جنگ علیه ایران و دوره آتش‌بس، این اولین بار بود که سربازان اسرائیلی تجهیزات نظامی را در خاک امارات عملیاتی کردند. در واقع، این نخستین بار بود که سامانه «گنبد آهنین» در جایی خارج از اسرائیل یا ایالات متحده مستقر می‌شد. 🔸 هیچ‌کدام از این موارد خوشایند ریاض نبود. عربستان سعودی اکنون در دو جبهه مستقیم برای مهار نفوذ امارات اقدام می‌کند: سودان و سومالی‌لند. 🔹 در ۲۰ آوریل، محمد بن سلمان از ژنرال «برهان»، فرمانده ارتش سودان، در جده استقبال کرد. علاوه بر این دیدار سطح بالا، ریاض در حال تأمین مالی و تضمین یک قرارداد تسلیحاتی بزرگ ۱.۵ میلیارد دلاری با پاکستان برای تجهیز نیروهای برهان است. ✍️ پاتریشیا مارینز، تحلیلگر دفاعی_امنیتی برزیلی - ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ #بصیرت‌خوشاب @khoshab1

6⃣ پس از برجام همه ما مکررا و بارها از حضرت آقا شنیده ایم که مذاکره با آمریکا بی فایده است، بی نتیجه است، آمریکا بدعهده، امتیاز نمیده اگه بده عمل نمیکنه و ... اما سوال اینجاست: چرا حضرت آقا از سال 82 تا 04 بارها و بارها اجازه دادن که با آمریکا وارد مذاکره بشیم؟!!!! (چه مستقیم و چه غیر مستقیم) ایشون که میدونستن مذاکره بی نتیجه هست پس چرا بارها و بارها اجازه دادن!!!!!! پاسخ در هدف مذاکره نهفته هست. خیلی اوقات، هدف مذاکره صرفا به توافق رسیدن و نتیجه بخش بودن مذاکرات نیست. خیلی جاها ما میدونیم این مذاکره نتیجه بخش نیست اما مذاکره میکنیم، چرا؟! چون بانک اهدافمون وسیع تر از صرف توافق هست. حالا سوال میشه مگه بانک اهداف ما از مذاکره چیه؟!!! 1- گاهی ما میخواهیم حجت رو بر خودمون تموم کنیم؛ میخوایم وجدانمون در آسایش باشه که تمام تلاشمون رو کردیم، تمام راه ها رو رفتیم، از کوچکترین روزنه ها استفاده کردیم تا به اهدافمون برسیم. ( اگه مذاکره نمیکردیم ممکن بود تا انتها با خودمون بگیم که شاید با مذاکره حل میشد و ایکاش این راه رو امتحان میکردیم 9 2- گاهی میخواهیم این حجت رو بر مسئولین کشور تمام کنیم که بعدش به دنبال راهکارهای دیگری برای حل مشکلات باشند 3- گاهی میخواهیم حجت بر مردم تمام شود که حاکمیت تمام تلاشش را کرد و از تمام ظرفیتها استفاده کرد برای تحقق آرمانهای آنها 4- گاهی میخواهیم حجت را برای همپیمانان بین المللی مان تمام کنیم که ما اهل انعطاف، گفتگو، منطق و ... هستیم. 5- گاهی میخواهیم حجت را برای افکارعمومی دنیا تمام کنیم که ما جنگ طلب نیستیم ما اهل منطق و عقلانیت هستیم و ... 6- گاهی ما نیاز به خرید زمان داریم تا بتوانیم در خلال مذاکرات، ضعفهایمان را تقویت کنیم و به آمادگی کامل برسیم و قوی تر بشویم 7- گاهی مذاکره میکنیم برای نفوذ در افکار دشمن و تغییر در باورهای او در مواجه با ما 8- گاهی مذاکره میکنیم چون میخواهیم حوزه درگیری ما با دشمن در یک موضوع خاص باقی بماند. ( مسئله هسته ای حل شود، مسئله موشکی عَلَم میشود، موشکی حل شود منطقه عَلَم میشود، منطقه حل شود حقوق بشر عَلَم میشود و ... به مصلحت ما این هست که صرفا در هسته ای چک و چونه بزنیم تا در خصوص همجنسگرایی با دشمن مان گفتگو کنیم ) 9- و ... گاهی همه این اهداف هست، گاهی برخیشون... لذا بسیاری از اوقات مذاکره صرفا برای نتیجه نیست بلکه یک ابزاری هست تا ما رو به اهدافی که میخواهیم برسونه مذاکرات برجامی نیز از این قاعده مستثنی نبود و به تعبیری همه این اهداف رو در دل خودش داشت و بسیاری از این اهداف هم برای ما تحقق پیدا کرد.