eitaa logo
دکتر امیر مهرداد خسروی
752 دنبال‌کننده
520 عکس
322 ویدیو
6 فایل
این کانال توسط ادمین اداره می شود لطفا جهت ارتباط با لینک زیر مکاتبه فرمایید @toadmina
مشاهده در ایتا
دانلود
خشم یکی از احساسات طبیعی انسان است که در مواقع تهدید یا نارضایتی بروز می‌کند. با این حال، کنترل نکردن خشم می‌تواند عواقب جدی جسمی و روانی داشته باشد. تحقیقات نشان می‌دهد که خشم مزمن می‌تواند منجر به افزایش فشار خون، بیماری‌های قلبی، اضطراب، افسردگی و اختلالات خواب شود. علاوه بر این، رفتارهای خشونت‌آمیز و غیر قابل کنترل ناشی از خشم می‌تواند به روابط اجتماعی آسیب برساند و فرد را در محیط‌های کاری و خانوادگی منزوی کند. در منابع اسلامی، اهمیت کنترل خشم به دفعات مورد تأکید قرار گرفته است. قرآن کریم و روایات معصومین (علیهم‌السلام) آموزه‌های فراوانی درباره مدیریت خشم و آثار مثبت آن بر روح و جسم انسان ارائه می‌دهند. به عنوان نمونه، در آیه 134 سوره آل عمران، خداوند می‌فرماید: "وَ الکاظِمینَ الغَیظَ وَ العافینَ عَنِ النّاسِ"؛ یعنی "و کسانی که خشم خود را فرو می‌برند و از مردم در می‌گذرند." این آیه به وضوح نشان می‌دهد که فرو بردن خشم و گذشت از دیگران از ویژگی‌های مؤمنان حقیقی است. همچنین، در روایتی از امام علی (ع) آمده است: "خشم کلید هر شر و بدی است." این بیان نشان می‌دهد که خشم می‌تواند آغازگر بسیاری از مشکلات و گناهان باشد. بنابراین، کنترل خشم به معنای جلوگیری از بروز بسیاری از رفتارهای منفی و ناپسند است. راهکارهای کنترل خشم در منابع اسلامی نیز مورد توجه قرار گرفته‌اند. به عنوان مثال، پیامبر اکرم (ص) می‌فرمایند: "هنگامی که یکی از شما خشمگین شد، اگر ایستاده است بنشیند، و اگر نشسته است بخوابد." این توصیه نشان می‌دهد که تغییر وضعیت جسمی می‌تواند به کاهش شدت خشم کمک کند. همچنین، وضو گرفتن با آب سرد و یاد خداوند نیز از دیگر راهکارهای پیشنهادی برای کنترل خشم هستند. نتیجه‌گیری می‌شود که کنترل خشم نه تنها برای سلامت جسمی و روانی ضروری است، بلکه از منظر دینی نیز به عنوان یکی از ویژگی‌های اخلاقی برجسته شناخته می‌شود. آموزه‌های اسلامی با ارائه راهکارهای عملی و تأکید بر فضیلت‌های اخلاقی، به انسان کمک می‌کنند تا خشم خود را مدیریت کرده و به سوی زندگی‌ای آرام‌تر و رضایت‌بخش‌تر هدایت شود. ارادتمند امیر مهرداد خسروی @khosravinet
◾️امام محمد باقر(ع): بهترین چیزی که دوست دارید دربارهٔ شما بگویند را دربارهٔ مردم بگویید.
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
جمعه، روزی است که خورشید طلوع می‌کند تا درخشش امید را بر زمین نمایان سازد . نسیم صبحگاهی با لطافت گل‌ها بازی می‌کند و عطر طراوت و تازگی را به مشام جان‌ها می‌رساند. پرندگان با نوای خوش خود، سرود زندگی را می‌خوانند و دل‌ها را به سمت نور و روشنایی هدایت می‌کنند. جمعه، روزی است برای بازسازی روح و روان، برای به دور افکندن غم‌ها و دل‌شوره‌ها و نگریستن به افق‌های روشن. فرصتی است تا در سکوت دل‌انگیز طبیعت، به آرامش دست یافت و از هیاهوی روزمره فاصله گرفت. روزی برای گرد هم آمدن خانواده‌ها، برای خنده‌های بی‌پایان کودکان و برای سپری کردن لحظات ناب و بی‌بدیل. این روز، یادآور امید است، امید به آینده‌ای بهتر، امید به تحقق رویاها و آرزوها. روزی که در آن می‌توان بار دیگر به زندگی لبخند زد و با قلبی پر از عشق و مهربانی، به استقبال هفته‌ای نو رفت. جمعه، روزی است که می‌آید تا یادمان بیاورد که همیشه فرصتی برای شروع دوباره وجود دارد، و خورشید هر صبح طلوع می‌کند تا به ما نشان دهد که امید هیچ‌گاه نمی‌میرد. جمعه شما پر از برکت باشد ارادتمند امیر مهرداد خسروی @khosravinet
افراط‌گری در هر مرام ، منش ، رفتار و یا دینی می‌تواند آثار زیان‌باری به همراه داشته باشد، اما در دین اسلام که به تعادل و اعتدال تأکید دارد، این پدیده بیش از پیش مورد مذمت قرار می‌گیرد. اسلام، به عنوان دینی که پیام‌آور صلح و آرامش است، هیچ‌گاه افراط و تفریط را در هیچ حوزه‌ای نمی‌پذیرد. پیامبر اسلام (ص) در احادیث و سخنان خود بارها بر اهمیت میانه‌روی و دوری از تندروی تأکید کرده‌اند. افراط‌گری در اسلام نه تنها به چهره دین آسیب می‌زند، بلکه جامعه را نیز با مشکلات جدی مواجه می‌سازد. این افراد افراطی و فاقد شناخت درست از اسلام ، با تفسیرهای نادرست و افراطی از آموزه‌های دینی، سعی در تحمیل دیدگاه‌های خود بر دیگران دارند و این امر می‌تواند منجر به ایجاد تفرقه، خشونت و بی‌اعتمادی در جامعه شود. افراط‌گرایان با ترویج تعصبات کورکورانه و نفرت‌پراکنی، انگ زدن ، بی انصافی خود فضای اجتماعی را مسموم کرده و بسترهای گفتگو و تفاهم را از بین می‌برند. آثار منفی افراط‌گری تنها به سطح فردی محدود نمی‌شود بلکه در سطح بین‌المللی نیز می‌تواند پیامدهای خطرناکی به همراه داشته باشد. تروریسم و خشونت‌های ناشی از افراط‌گری، چهره اسلام را در سطح جهانی مخدوش می‌کند و موجب افزایش اسلام‌هراسی می‌شود. این امر نه تنها به مسلمانان بلکه به کل جامعه بشری آسیب می‌رساند و همکاری و همزیستی مسالمت‌آمیز بین ادیان و فرهنگ‌ها را دشوار می‌سازد. در نهایت، برای مقابله با افراط‌گری و کاهش آثار منفی آن، باید به آموزش صحیح دینی و ترویج فرهنگ گفتگو و تسامح پرداخته شود. تقویت بنیادهای دینی و اخلاقی در جامعه، تشویق به مطالعه و تعمق در متون دینی و ایجاد فضایی برای نقد سازنده و بحث آزاد می‌تواند به کاهش تندروی و افراط‌گری کمک کند و جامعه‌ای متعادل و آرام‌تر را رقم بزند. ارادتمند امیر مهرداد خسروی @khosravinet
خداحافظی، آن لحظه‌ای که زمان برای لحظه‌ای در میان واژگان و اشک‌ها متوقف می‌شود. در آن دم، وقتی که دست‌هایمان از هم جدا می‌شود، دلی از امید و نگرانی پر می‌شود. کسی که ما را بدرقه می‌کند، چشمانش پر از اندوه و انتظار است؛ اندوه برای جدایی و انتظار برای بازگشت. تنها ماندن در آن لحظه، برای او شاید سخت‌ترین قسمت باشد. با هر قدمی که از او دورتر می‌شویم، دلش می‌لرزد و هر نگاهش به پشت سر، پر از تردید و امید است. او در تنهایی خود، هزاران فکر را مرور می‌کند، از خاطرات گذشته تا آرزوهای آینده، از لبخندهایی که ردپای خود را بر لب‌های ما به جا گذاشته‌اند تا نگرانی‌هایی که در دلش جوانه زده‌اند. او در سکوت شب، با خود سخن می‌گوید، اشک‌هایش را در تاریکی پنهان می‌کند و در خلوت خویش، دعا می‌کند برای سلامتی و بازگشت ما. او در این تنهایی، قوی‌ترین قلب را دارد؛ قلبی که با هر تپش، عشق و امید را در وجود ما تزریق می‌کند. خداحافظی، اگرچه سخت و دردناک است، اما در همین لحظات کوتاه، عشق واقعی و پیوندی ناگسستنی میان دل‌ها را به نمایش می‌گذارد. کسی که ما را بدرقه می‌کند، با وجود تنهایی‌اش، قدرتی بی‌نهایت دارد؛ چرا که او با قلبی پر از محبت، منتظر بازگشت ما خواهد ماند. ارادتمند امیر مهرداد خسروی @khosravinet
فعلا قابلیت پخش رسانه در مرورگر فراهم نیست
مشاهده در پیام رسان ایتا
تا دلمان را صاف نکنیم ، به هیچ جایی نمی‌رسیم ! تا خیرخواه آدم‌ها نباشیم و برای دیگران خوب نخواهیم و آرزوی موفقیت و خوشبختی برای آشنا و غریبه نداشته‌باشیم ؛ به هیچ خوشبختی و موفقیت عظیمی دست پیدا نخواهیم کرد ! درست‌ترین جمله‌ای که شنیده‌ام و به آن باور دارم این است که "آدم‌ها نانِ دلشان را می‌خورند" و به والله که غیر از این نیست!!! مگر می‌شود بدخواهِ دیگران باشی و تابِ دیدن خوشبختی و حالِ خوبِ آدم‌ها را نداشته‌باشی و خوشی‌های کائنات، به سمت تو سرازیر شود ؟؟! مگر می‌شود با قلبی سیاه، روزگاری سفید بخواهی و مگر می‌شود چشمانت به تاریکی‌ عادت کرده‌باشد و توقع روشنایی و نور داشته‌باشی ؟! باید دلت را با جهان صاف کنی و دست از قضاوت و پیش‌داوری و مداخله برداری تا جهانت بستر وقوع اتفاقات خوب شود و معجزات آفرینش را به چشم ببینی. باید دلت را صاف کنی و دست از حسادت و بخالت و تنگ‌نظری برداری ! باید بدِ هیچ‌کس را نخواهی تا کائنات هم بدخواهِ تو نباشد... باید خیرخواهِ دیگران باشی و از دستاوردها و خوشی‌های دیگران خوشحال شوی و خودت را به خوب دیدن و خوب خواستن و خوب زیستن عادت بدهی... @khosravinet
بوسیدن دست والدین، به عنوان یکی از جلوه‌های احترام و تکریم، در بسیاری از کشورهای اسلامی به ویژه در آسیای جنوب شرقی ، ترکیه و همچنین در میان برخی از مردم ایران، به عنوان یک سنت ارزشمند و گرامی شناخته می‌شود. این عمل نماد قدرشناسی، محبت و احترامی است که فرزندان نسبت به والدین خود قائل هستند. در فرهنگ‌های اسلامی، والدین به عنوان نمادهای مهر، حمایت در خانواده مورد تکریم قرار می‌گیرند و بوسیدن دست آنان به عنوان یکی از شیوه‌های ابراز این تکریم، عمیقاً ریشه در سنت‌ها و آموزه‌های دینی دارد. این رفتار نه تنها نشان‌دهنده احترام به بزرگان خانواده است، بلکه به عنوان یک ارزش فرهنگی نیز به نسل‌های بعدی منتقل می‌شود. بوسیدن دست والدین، فراتر از یک عمل ظاهری، پیامی از فروتنی و شناخت از جایگاه ویژه والدین در زندگی فرد دارد. این عمل در مناسبت‌های خاص، مانند عیدها و مراسم مذهبی، بیشتر مشاهده می‌شود و به نوعی تقویت‌کننده پیوندهای خانوادگی و اجتماعی است. به علاوه، بوسیدن دست والدین می‌تواند به عنوان یک ابزار آموزشی برای فرزندان در نظر گرفته شود. از طریق مشاهده و تمرین این سنت، کودکان یاد می‌گیرند که احترام و قدرشناسی نسبت به والدین و بزرگان را چگونه به صورت عملی ابراز کنند. در نتیجه، این رفتار به تقویت ارزش‌های اخلاقی و اجتماعی در جامعه کمک می‌کند و موجب افزایش همبستگی و انسجام خانوادگی می‌شود. بوسیدن دست والدین یک سنت زیبا و ارزشمند است که از عمق تاریخ و فرهنگ اسلامی برآمده و همچنان در زندگی روزمره بسیاری از افراد جایگاه خود را حفظ کرده است. این رفتار، نماد احترام، عشق و قدردانی است که به تقویت روابط خانوادگی و اجتماعی کمک شایانی می‌کند. دست‌های والدین، دستانی که چون خورشید می‌درخشند، سرشار از نور و گرما هستند. این دست‌ها، که با گذشت زمان و تحمل سختی‌ها پیر شده‌اند، همچون آئینه‌ای است که انعکاس‌دهنده عشق بی‌کران و فداکاری بی‌پایان‌اند. در هر چین و چروک این دست‌ها، داستانی نهفته است؛ داستان شب‌هایی که بیدار ماندند تا خواب شیرین فرزندانشان را تماشا کنند، روزهایی که با عرق جبین زحمت کشیدند تا زندگی بهتری فراهم آورند. این دست‌ها که همچون بیدِ استوار در برابر طوفان‌های زندگی ایستاده‌اند، مظهر صبر و استقامت‌اند. لمس این دست‌ها، همانند لمس جانِ هستی است؛ چرا که با هر تماس، مهر و محبت بی‌پایان آن‌ها را احساس می‌کنیم. این دست‌ها که با دستان کوچک کودکان درآمیخته‌اند، بذرهای محبت و انسانیت را در دل آنان کاشته و از آنان انسان‌هایی مهربان و فهیم ساخته‌اند. ارادتمند امیر مهرداد خسروی @khosravinet