همینکه این وقت شب رسیدم خونه و دیدم خانواده قبل از خواب گوشه درو باز گذاشتن برام که من بیام تو یعنی زندگی هنوز ادامه داره.

جدا شدن از تخت خواب تو بهار واقعا سخته، درست مثل‌جدا شدن از تخت خواب تو تابستون و زمستون و پاییز.

ما در این جنگ، مقدس‌ترین، بزرگ‌ترین، عزیزترین و شیرین‌ترین غم دنیا رو تجربه کردیم. این چیزی که می‌خواهم بگویم، درونِ من است حرفِ دل است... که من تازه فهمیدم «۴ پسرت شهید شده و تو سر هر ۴ اسم یک بار بپرسی حسین چه‌شد؟» یعنی چه. الان فهمیدم عزیز‌ترین خود را در عالم از دست داده باشی یعنی چه. حالا تمام اسامی که با پیشوند «شهید» به کتاب قهرمانان و دلاورمردان این سرزمین و این ایدئولوژی اضافه می‌شود، برای من مانند ۴ پسر ام‌البنین هستند، عزیز و پاره‌ی جگر، اما من حسینم را از دست داده‌ام، من عظیم‌ترین غم دنیا را تجربه کرده‌ام و زنده ماندم. این غم مقدس در قلب من آتشی‌ست که سرد نمی‌شود و مرا به خروش می‌کشد. این غم با من کاری کرده که دیگر می‌فهمم «ما رأیت الا جمیلا» یعنی چه. دیگر این اسامی برای من «غم‌زا» نیست، «حماسه‌زا»ست. شمخانی، موسوی، لاریجانی، تنگسیری و ... و برگ‌های این کتاب هرروز سرخ‌تر از روز قبل می‌شود، ما آرش‌کمانگیر‌ها و رستم‌ها و پهلوان پوریا‌ها و رئیسعلی‌هارا شنیده بودیم و الان بهتر از آن‌هارا، نه آمیخته با آرایه‌ و تخیل نه، که در حقیقتِ محض می‌بینیم. ما قهرمانانی را می‌بینیم/دیدیم که آیندگان از آن‌ها با عنوان «قهرمانان افسانه‌ای» یاد می‌کنند. به یاد قهرمان، دلاورمرد، سردار شهید تنگسیری. «کمیل»

⭕️ لحظه تاریخی که با دستور فرمانده شجاع نیروی دریایی سپاه سردار شهید علیرضا تنگسیری با رمز «یافاطمة الزهرا» تنگه هرمز برای همیشه، به روی آمریکا بسته شد و دیگر باز نخواهد شد. ☑️یزدرسا 🆔 @Yazd_rasa

سردار:)))))

به جا مونده از دیشب؛ صرفاً جهت ثبت خاطره*