از دست دادن دوست‌ صمیمی ، پروسه عجیبیه. می‌شینی و زوال خاطره‌ها و لحظه‌های شادی که باهاش داشتی و می‌تونستی داشته باشی رو تماشا میکنی.

یه لحظه دلم واسه پرسشای کلاسی و دلقک بازیامون سر کلاس تنگ شد.

اونجایی فهمیدم دارم از دست میرم که متوجه شدم سه ساعته دارم قاشق بستنی رو فوت میکنم بعد میزارم تو دهنم🤡

واقعاً تمیز کردن میگویِ پلویی یکی از سخت ترین کارها تو آشپزیه. یه بند انگشت میگو رو‌ باید با ظرافت تمام از پشت برش نازک بدی و اون دل و روده ی کوچولوشو بکشی بیرون و کامل تمیزش کنی واقعا زمان بر و خسته کنندس💆🏻‍♀

فحش دادن به خار مادرِ بچه‌میگوها*

تعداد ادمایی که تو زندگیم برام مهمن و به حرفاشون توجه میکنم نهایتا ۴،۵ نفره، بقیه حرف زدنی نگاشون میکنما ولی تو دلم دارم «عاشق و اسیر و رامت، دیوونه ی هرکلامت…»میخونم.

شبِ چهارم؛

سیو کردن لباس تابستونیایی که نخریدم به پایان رسید، حالا نوبت لباس پاییزیاست که سیو کنم و نخرمشون‌.

اینجا دیگه زیاد حوصله فعالیت و حرف زدن ندارم تلگرامو بیشتر دوست دارم شماهم بیاید اونجا✨

_

من اندوهگین نیستم! خود، اندوهِ عالمم. و سرزمینی در سینه‌ام گریه می‌کند...

اعتراف می‌کنم نه می‌دونم تا الان داشتم چه غلطی می‌کردم. نه می‌دونم در حال حاضر دارم چیکار می‌کنم. نه می‌دونم از این به بعد قراره چه خاکی تو سرم بریزم.