و امان از درد غزه.

دلم ریش ریش شد:))) الهی واسش بمیرم

حالا که حوصله تعریف کردنم اومد میگم. امروز ساعت ده کلاس داشتم منم چون بابام نبود که منو ببره خواستم با خط واحد برم دانشگاه و از ساعت نه و نیم نشستم تو خط واحدی که بعد از ظهرا باهاش از دانشگاه برمیگردم خونه و نمیدونستم که خط رفت و برگشت ممکنه باهم فرق داشته باشه چون تازگیا با خط اینور اونور میرم و زیاد آشنا نیستم. آقا این خط واحد بعد از کلی معطلی راه افتاد و تمام ایستگاه های دانشگاه های یزد ایستاد و تو آخرین ایستگاه جلوی اون یکی شعبه از دانشگاه علم و هنر ایستاد منم چون دیگه کسی توی خط نبود و اخرین ایستگاه بود پیاده شدم و بعد تازه فهمیدم ای داد بیداد خطو کلاً اشتباهی سوار شدم و الان نیم ساعت از کلاسم گذشته و منم یه جایی دور از دانشگاه خودمم. تازه شارژ هم ندارم به کسی زنگ بزنم. خلاصه خداروشکر که اینترنت و پول نقد داشتم و سریع اسنپ گرفتم و با یه بدبختی ای خودمو رسوندم دانشگاه ولی خیلی بد بود واقعاً نزدیک بود همونجا از شدت استرس بزنم زیر گریه.

امروز یه گربه رو تو بازار دیدم که رفته بود تو ویترین یه مغازه عین مجسمه بی حرکت نشسته بود. خیلی گودو گودو بود وایبتتقسبدسبشب😭😭😭✨

روزِ هفتم؛

از اب و هوای اینجا همینقدر بگم که ظهرا تیشرت و کولر شبا بافت و پکیج🎀

وقتی تازه باهام آشنا میشن: وای چه خودشو میگیره و کم‌حرفه الان که بعد از دوهفته کم کم داره یخم باز میشه:

‏همرو میبخشم جز اونی که باعث شد اعتماد بنفسم بیاد پایین.

سرده

ما خیلی دلمون تنگه آقای امام رضا:))

زنگ هشدارم واسه نماز صبح تیتراژ اول باب اسفنجی‌یه. یهو میبینی ساعت پنج و نیم صبح از زیر بالشتم یکی با صدای بلند میگه حاضرین بچه هااااااا بله ناخدااااااا عوووووو اون میاد بیرون با خوشحالیییییی باب‌اس‌فن‌جی💅🏻 واکنش مامان بابام اون لحظه ای که تو تاریکی و سکوت این صدا پخش میشه: