🌀 بیانات عمیق #استاد_یزدان_پناه پیرامون: «حقیقت نوری حضرت فاطمه (سلام اللّه علیها)» به مناسبت ولادت آن حضرت؛ در درس "عرفان در وادی عمل" (شنبه: ۱۴۰۳/۱۰/۰۱) ┄┄┄┅•••==✧؛❁؛✧==•••┅┄┄┄ 🌹 استماع این جلسه، برای معرفت پیدا کردن به مقام و منزلت حضرت زهرا(سلام اللّه علیها) بسیار مؤثر می باشد. #حقیقت_نوری #حقیقت_کتاب_مبین #تجلی_اعظم

🌷 #بِسْمِ‌اللَّـهِ‌الرَّحْمَـٰنِ‌الرَّحِيمِ‌🌷 ✅مفاهیم پایه فلسفی استاد امینی نژاد 🗝@Klid_Vazheh🗝

🌀 بخشی از بیانات #استاد_یزدان_پناه پیرامون: «فهم درست از تجلی ذاتی» ✔️ جلسه ۴۲۰ درس عرفان در وادی عمل (شنبه ۲۹ دی ماه ۱۴۰۳) 🔹 توحید ذاتی یعنی چه؟ 🔸آیا منظور از تجلی ذاتی، رسیدن به کُنه ذات خداوند است؟ 🔹عارف در تجلی ذاتی به کجا می رسد؟ 🔸اوج تجلی ذاتی کجاست؟ 🔹اصل انسان برای توحید ذاتی خلق شده است 🔸مراحل نهایی و اوج تجلی ذاتی فقط برای پیامبر اکرم و اهل بیت (علیهم السلام) است و دیگران لمحه ای از آن را دارند نه همه آن را 🔹آیت الله قاضی به تجلی ذاتی رسید ولی نه به آن اوج و سعه ای که پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) داشتند #توحید_ذاتی #تجلی_ذاتی #فنای_ذاتی https://eitaa.com/nasimehekmat

وصول به تجلیات ذاتی(علامه طباطبایی رحمه‌الله) به صرف ظهور خوارق عادات و یا بیان دقایق و شنیدن اسرار و یا از آینده خبر دادن، نمی‌توان کسی را استاد دانست؛ زیرا این امور، در عوالم برزخیه سالک پیدا می‌شود و تا سرمنزل مقصود، راه بسیار است؛ بلکه از تجلیات صفاتیه و اسمائیه هم نمی‌توان به وصول صاحبش پی برد. بله، اگر کسی از تجلیات صفاتیه و اسمائیه به تجلیات ذاتیه برسد، به وصول نایل شده و آن وقتی حاصل می‌شود که سالک اسم و رسم خود را گم کند و اثری از خودی‌اش باقی نماند: «وَلَيسَ هُناكِ إِلاَّ اللهِ». فقط در این موقع است که ضلال و گمراهی برای سالک متصور نخواهد بود؛ زیرا تا ذره‌ای از خودی سالک باقی است، هرچند از تجلیات اسمایی و صفاتی گذشته باشد، امید شیطان قطع نگشته و اغوا و اضلال برایش ممکن است؛ اما چون بساط خودی برچیده شد، تجلیات ذاتیه تحقق خواهد یافت و دیگر شیطان را بر او راهی نیست. ثمرات حیات ج۱ ص ۵۴

مبانی و اصول عرفان نظری ص ۷۰ وقتی انسان بنده خالص خداوند گردد، دو چیز به او عنایت می‌شود: «کرامت» و «معرفت». معرفت همان حقیقتی است که از آن در عرفان نظری بحث می‌شود. و کرامت همان خوارق‌عاداتی است که از عنایت خداوند ظاهر می‌شود. البته در این میان، عارفان همواره تأکید کرده‌اند که «معرفت» مهم‌تر است و توجه تنها به کرامت‌ها را از دام‌های شیطان در مسیر سالکان الی الله دانسته‌اند. به همین دلیل، «عبد کامل» را کسی دانسته‌اند که معرفت کامل داشته باشد؛ نه آن‌کس که بیش از همه، از وی خوارق‌عادت سر زند. از همین روی، عارفانی که معرفت تام دارند و به نظام احسن الهی و اسباب آن علم دارند، از ظهور خوارق‌عادت‌ها جز به اذن الهی خودداری می‌کنند و معرفتشان سبب می‌شود از کرامتشان چشم پوشند.

🟢 چرا تندروی در مواجهه‌ با برادران دینی، خدمت به دشمنان اسلام است؟ 🔻 کانال رسمی «بنیاد شهید مطهری» در ایتا، تلگرام و سروش👇 eitaa.com/motahari_ir t.me/motahari_ir sapp.ir/motahari_ir

گاهی شیطان هادی می‌شود علامه طباطبائی: گاهی برای بعضی از اشخاص (صاحب کمال معنوی)، شیطان مضل، هادی می‌شود؛ مثلاً اگر عده ای بگویند انسان نیست، این‌ها به نفس «انسان»، اثبات «انسان» کرده‌اند؛ چون خود، انسان‌اند. همین طور شیطان، هرچند شیطان است، ولی باز مخلوق خداست و از خود هیچ ندارد. [شیطان] آمده است [که] دوستِ خدا را از خدا غافل کند؛ ولی آن دوست با دیدن وساوس او، به یاد خدا می‌افتد. آیت الله سعادت پرور: آیه شریفه« إِنَّ ٱلَّذِينَ ٱتَّقَوْاْ إِذَا مَسَّهُمْ طَـٰٓئِفࣱ مِّنَ ٱلشَّيْطَٰنِ تَذَكَّرُواْ فَإِذَا هُم مُّبْصِرُونَ (اعراف ٢٠١) » اگرچه در ظاهر به بیان گذشته دلالت دارد، ولی به نظر دیگر می‌توان گفت شاهد بر بیان استاد‌ رحمه الله نسبت به بعضی از دوستان خدا می‌باشد؛ بلکه باطن آیات دیگری که دالّ بر راه نداشتن شیطان به اغوای مخلصان و عباد متوکل است نیز می‌تواند شاهد بر همان بیان استاد باشد. ثمرات حیات ج۱ ص ۶۱

قال رسول الله صافی الله علیه و آله: «إِنَّ اَلاِخْتِلاَفَ وَ اَلتَّنَازُعَ وَ اَلتَّثَبُّطَ مِنْ أَمْرِ اَلْعَجْزِ وَ اَلضَّعْفِ وَ هُوَ مِمَّا لاَ يُحِبُّهُ اَللَّهُ وَ لاَ يُعْطِي عَلَيْهِ اَلنَّصْرَ وَ اَلظَّفَرَ» بحارالانوار جلد ۲۰ ص ۱۲۶

چرا عطف اسماعیل بر ابراهیم با فاصله است؟ و عطف إسماعيل على إبراهيم تنويه به إذ كان معاونه و مناوله. و للإشارة إلى التفاوت بين عمل إبراهيم و عمل إسماعيل أوقع العطف على الفاعل بعد ذكر المفعول و المتعلقات، و هذا من خصوصيات العربية في أسلوب العطف فيما ظهر لي و لا يحضرني الآن مثله في كلام العرب، و ذلك أنك إذا أردت أن تدل على التفاوت بين الفاعلين في صدور الفعل تجعل عطف أحدهما بعد انتهاء ما يتعلق بالفاعل الأول، و إذا أردت أن تجعل المعطوف و المعطوف عليه سواء في صدور الفعل تجعل المعطوف مواليا للمعطوف عليه. التحریر ج۱ ص ۶۹۸

تربیت فرزند در شرایط غیبت طولانی پدر از خانه وقتی انسان از منزل خارج میشود این دعا را بخواند: «خدایا تو را خلیفه خودم بر فرزندان قرار دادم». سال ۵۱ بود. شب سیزده فروردین، من با چهل نفر دستگیر شدیم. دهان بچه ام برفک زده بود. برای شکنجه روانی، ۱۵ روز چشم من را بسته بودند و به دستم هم دستبند زده بودند و به تخت بسته بودم. بازجوئی آمد که اسمش شادمان بود. نمیدانم اسم خودش بود یا اسم جعلی بود، چشم و دستم را باز کردند و با او صحبت کردم. گفت: من برای بازجویی نیامدم. شنیدم آمده ای، میخواستم بگویم دوباره که آمدی! حالا کاری نداریم؟ گفت: روزی که می آمدم دهان بچه ام برفک زده بود. میخواستم ببینم زنده است یا نه؟ می دانی چه جوابی به من داد؟ گفت: اگر بیرون بودی خودت حفظش میکردی؟ و خداحافظی کرد و رفت!! دوباره چشم مرا بستند و دستم را هم به تخت بستند. گفتم: اگر این حرف را آقای بهجت به من میزد یک چیزی! به خودم گفتم: نگاه کن! کارت به جایی رسیده که این ساواکی هم استاد اخلاق حضرت عالی شده. شما طلاب، برای خدا به تبلیغ میروند. اگر بالای سر بچه بمانید، مگر بچه را شما حفظ میکنید؟ چقدر پدرها بالای سر بچه شان بودند و بچه شان قمارباز و هروئینی شد! آیت الله حائری شیرازی (راه رشد ج۳ ص ۱۴۶)