هيچکس واقعا اهمیت نمی‌ده.

من تو را میخواهم و تو او را و او دیگری را عجب دنیاییست

عمیقأ سعی میکنم زنده بمونم؛

عمیقا دارم سعی میکنم همه چیز باشم؛

نگاهی به فرد شکست خورده رو به رویش انداخت در این مدت کم خودش شاهد تک به تک سختی هایش بود انقدر سختی کشیده بود که در برابر راه های گذشته اتفاقات جدید مانند باد ملایمی در برابر گرد باد بود. انسان ها بار ها زمینش زدند احساسات درونی اش را مانند خمیر نانوایی له کرده بودند. نگاهش کردم با لب های ترک کرده و خون های خشک شده دور انگشتان دستش که میلرزید گفت: -شارلوت میدونی من دیگه حتی به آبم اعتمادی ندارم گاهی ممکنه که اون آب من رو از تشنگی سیراب کنه اما میتونه یه روزی یه جایی غرقم کنه. بحث سختی نبود ضربه اعتماد بود که تمام این بلا هارا سرش اورده بود مگر نه ویرکا شخص برونگرایی بود انقدر شیطنت میکرد که همه از دست او عاصی بودند. اما یک روز در تمام مدت های گذشته حوالی انقلاب تابستانی البته دقیق نمیدانم اعتمادش را مانند دستمال یک بار مصرف مچاله کردند و درون جعبه بازیافتی انداختند. بازیافت؟ اما ان عین قبل نشد، مانند گذشته لبخند واقعیش را نداشت از اعتماد بیزار بود نمیتوانست باری دیگر شکست خود را با چشمانش ببیند. و سکوت کند پس ترجیح میداد با دیوار سخن بگوید اما اعتماد نکند به قول های دروغین، وعده های قابل بیان و حتی جمله ها یا چشم ها..! اعتماد نوعی حس بود که درون هر فردی روزی مکانی جایی وجود داشت اسم اعتماد اشنا بود اما انسان ها ان را به بازی گرفتند و در خلای تاریکی اعتماد را رها کردند. اعتماد قابل بازیافت نیست وسیله بازی هم نیست لطفا با او درست برخورد کنید. -اِسترانو دیوانه 13 دسامبر 2025 ‌‌˓ ‌𝗝𝗼𝗶𝗡 ‌˒@KODEGOMSHODE🌚💙

ترس از صدمه زدن به کسی؛ ‌‌˓ ‌𝗝𝗼𝗶𝗡 ‌˒@KODEGOMSHODE🌚💙

‌‌˓ ‌𝗝𝗼𝗶𝗡 ‌˒@KODEGOMSHODE🌚💙

هروقت سعی می‌کنم لبخند بزنم ، احساس می‌کنم به آن‌چه در درونم است خیانت می‌کنم . - داستایفسکی .

سکوت ‌‌˓ ‌𝗝𝗼𝗶𝗡 ‌˒@KODEGOMSHODE🌚💙