. ساعت شش صبح برایم پیام گذاشته که امروز هم بیاییم؟ می‌نویسم: «آره چرا می‌خواین نیاین؟ کلی کار داریم. من امروز از چهار صبح رفتم بزرگ‌ترین قابلمه جهیزیه‌ام رو آوردم و گذاشتم رو گاز.» استیکر خنده و گریه را کنار هم می‌گذارد و می‌نویسد: «چه خبره امشب؟ تازه من می‌خواستم کنسل کنم نیام. حسش نیست.» گفتم: «امشب که خیلی کار داریم. خیابونا حتما شلوغ‌تره. پس خوراکی‌های متنوع‌تر و بیش‌تری لازمه. به بودن کنار هم بیش‌تر احتیاج داریم. شاید لازم باشه کلی حرف بزنیم.» . نشسته‌ایم به ریش ریش کردن مرغ‌ها. لیلا می‌گوید: «خانم چه دل خوشی داری! مگه الان ما شکست نخوردیم همه که ناراحتن مرغ می‌خوایم چیکار؟!» می‌گویم: «میخوای به نشانه اعتراض به آتش‌بس، مرغا رو از طبقه چهارم بریزیم پایین؟» می‌زند زیر خنده: «بابا منظورم یه چیز دیگه‌اس خانم.» می‌گویم: «می‌دونم منظورت چیه. حالت رو می‌فهمم از فضا که نیومدم. منم خسته‌ام. گیجم. غم و شادی‌م قاطیه. خوشحالم اون مردک رو یکی تو این دنیا نشوند سرجاش. غم دارم که نکنه اتفاق بدی با آتش‌بس بیفته.» بلند می‌شوم و می‌روم سراغ میزم. برگه‌ای که همان اول صبح آماده کرده‌ام را می‌آورم و نشانش می‌دهم: «بیین من نشسته فک کردم امشب ممکنه چه اتفاقاتی بیفته و ما باید به چه سناریوهایی براش فک کنیم. مثلا ممکنه بعضیا خیلی خوشحال باشن که جنگ دیگه تمومه و فازشون جشن پیروزی باشه. بعضیا زیادی ناراحت باشن و یه گوشه وار رفته باشن. بعضیا مثل ما گیج باشن. باید برا همه‌اش به جواب فک کنیم.» می‌گوید: «حتی پلاکارد هم باید فرق کنه نه؟» می‌گویم: «آره خیلی حرفا رو با اونا میشه زد. مطالبه‌تمون از حاکمیت. حالا دارم از صبح زنگ می‌زنم مشورت می‌گیرم.» پ_ن: این سه نفر که یکی دو هفته است می‌آیند کمکم، تره هم برای انقلاب خورد نمی‌کردند. روز اول که خبرشان کردم بیایند، یکی‌شان گفت خانم ما برای انقلاب کار نمی‌کنیم. ادای ادبیات خودم را درمی‌آورد. گفتم؛ فدای سرم. حالا کی گفته انقلاب کار شما را لازم دارد که بلد نیستید یک ظرف آب بجوشانید! بیایید زینب را نگه دارید. اسم دخترم را که می‌آوردم همیشه با سر می‌آمدند. روزهای اول فقط تماشا می‌کردند. چند شب آمدند توی تجمع دخترم را نگه می‌داشتند که من بروم سراغ گفت‌و‌گو و مصاحبه. یکی دو شب خوراکی پخش کردند. گاهی برای مسخره بازی پرچم هم تکان دادند. می‌دانستم هوای این جمعیت گیر می‌اندازدشان. کم‌کم خودشان را قاطی کارهایم کردند. حتی وقتی می‌گفتم راه‌تان نمی‌دهم هم می‌آمدند. می‌دانستم یک چیزی ته قلب‌شان تکان خورده. شاید همین بعثت که حرفش همه جا هست. نشان به آن نشان که امروز صبح برای ایران مضطرب شده بودند؛ مثل همه مردمی که اگر وطن تکه جان‌شان نشده بود این جور دلشان برایش شور نمی‌زد. راستش دلم خیلی سوخت برای آن‌ها که در همه این شب و روزها چشم‌شان برای وطن نه خندید نه گریه کرد. @koookhak

* 🔻#پیشنهاد | شعار و نوشته برای حمایت از حزب‌الله لبنان 1 * حزب الله یار روزهای سخت ماست. تنهایش نمی‌گذاریم. اگر لبنان شامل آتش‌بس نشود، رژیم صهیونیستی هم شامل آتش بس نمی‌شود. با غلط دوباره موشک ادامه داره بین ایران و لبنان فرقی وجود نداره حزب الله حزب الله چشم و چراغ ایران پایگاه آمریکایی یا تخلیه یا تخریب هم ضاحیه هم تهران باید باشند در امان - لبنان تنها نیست - لانترک لبنان لبنان همان ایرانه بیروت همین تهرانه حزب الله دلاور کنارتیم تا آخر برادران لبنان ما همه با شماییم ای ملت مسلمان همه کنار لبنان زیر پرچم الله سنگر ما حزب الله لبنان برادر ماست حزب الله یاور ماست آتش بس، بی لبنان خیانت است به اسلام سید مجید، قهرمان پشت حزب‌الله بمان 🇮🇷 قرارگاه مردمی شجره طیبه: 🌐 https://ble.ir/ShajareT 🌐 https://eitaa.com/shajareT

ادامه شعارها رو هم می‌تونید تو کانال قرارگاه ببینید.

. گفت: «حیوونا هم توی این مملکت آسایش ندارن. بیخود نبود اون آقاهه می‌خواست بره یه گاوی توی خارج بشه.» از حرفش خنده‌ام گرفت. گفتم: «چرا حاج خانم؟ چی شده؟» همان‌جور که پرچم را پُر زور می‌چرخاند گفت: «چند شب پیش که صدای پدافند و بمب بلند شد، گوسفندام از طویله ریختن بیرون. چند روزه زبون بسته‌ها هیچی نمی‌خورن.» گفتم: «حق دارید. این اسراییل و آمریکا آسایش برای هیچ جنبده‌ای روی زمین نذاشتن. خدا زودتر نابودشون کنه.» میله پرچم را گذاشت روی زمین و تکیه داد بهش: «سی و خورده‌ای شبه غروب که میشه بیلم رو می‌ذارم گوشه دیوار حیاط، چادر می‌بندم به کمرم و از روستا می‌کوبم میام این‌جا پرچم تاب بدم. قلبم گواهی میده این قوم ظالم از زیر همین پرچم تموم میشن.» پ_ن: بابت کیفیت بالای عکس پیشاپیش عذر خواهم:) @koookhak

. دیشب یک خانوم توی تجمع روی پلاکاردش نوشته بود، اینترنشنال رو خاموش کن، حرف خدا رو گوش کن! تا حالا چنین شعاری نشنیده بودم. الان که بند دوم این قسمت پیام آقا را خواندم یاد متن آن پلاکارد افتادم.

. شهید ما هم بالاخره خودش را به روزهای جنگ رمضان رساند. ‌ #شهید‌رضا‌دامرودی #اولین‌مدافع‌حرم‌سبزوار ‌ @koookhak

. یک 🌹 شب تاسوعای سال ۹۴ ایستاده بودم بالای پیکرش. چفیه و تکه‌پارچه‌ها را از دست‌هایی که به سمت پیکر می‌آمد می‌گرفتم، می‌کشیدم به پرچم ایران و برمی‌گرداندم. هنوز درست نمی‌فهمیدم کجا هستم. یاد سه ساعت قبل افتادم که زنگ زدند امشب دانشگاه مهمان دارد، زود همه را خبر کنید که وقت نداریم. بدو راه افتادیم طرف خوابگاه‌های دانشگاه. در اولین اتاق را زدم. گفتم امشب بیایید مهدیه شهید مدافع حرم داریم، پرسیدند؛ مدافع حرم یعنی چه؟ فامیلش است؟ سوالی که هرچه اتاق‌های بیشتری را در می‌زدم، بیشتر تکرار می‌شد. این دو تا کلمه غریب‌تر ازین حرف‌ها بود که فکرش را می‌کردم. حیران مانده بودم. با خودم می‌گفتم آخر یک جوان بسیجی بیست و چند ساله کجا و سوریه کجا؟ تو چه‌طور سر از جنگی درآوردی که نه تنها آدم‌های شَهرت که حتی مردم کشورت هم هنوز درست چیزی ازش نمی‌دانند؟ آخر تو از گوشه یک روستا چه‌جوری پایت به جنگ داعش باز شد؟ یک نگاه‌ام به جمعیت بود، یک نگاه‌ام به چشم‌های سرخ زن جوانش که با نوزاد شیرخوار تقلا می‌کرد دستش را به پیکر برساند و سوالاتی که دست از سرم برنمی‌داشت. دنیا چرخید و درست ده سال بعد، شهید دوباره آمده بود سراغم. این بار یک خروار کلمه گذاشته بودند جلویم تا از لا‌به‌‌لایش آن مرد جوان بیست‌و‌‌چند ساله مدافع حرم را روایت کنم. #گُل‌اول #شهید‌رضا‌دامرودی #اولین‌مدافع‌حرم‌سبزوار @koookhak

💢سها پناهگاهی در مدرسه خانم شایسته صادقی، از معلم‌های دبیرستان مهدیه تهران، در شب‌هایی که صدای انفجار، آرامش شهر را کم‌رنگ کرده بود، دانش‌آموزانش را دور هم جمع کرد تا با هم از صفحات «مجله سُها»، داستان ایستادگی و پیشرفت زنان توانمند ایران را بخوانند. ⭕️ او با استفاده از عکس‌ها، روایت‌ها و حتی تولید محتوای ساده با کمک هوش مصنوعی، دانش‌آموزان را از هیاهوی بیرون به دنیای روشن قصه‌ها برد؛ جایی که امید و استقامت، نه در افسانه‌ها، که در دل زندگی زنان این سرزمین جاری است. این یعنی «روایت پیشرفت»؛ این یعنی تبدیل امید به یک تجربه ملموس در کلاس درس. 🔻تماشای این فیلم برای ما بسیار جذاب و شیرین بود؛ وقتی دیدیم روایت فعالیت‌های الهام‌بخش زنان کشورمان در «مجله سُها» بیشتر دیده و خوانده شده. تصمیم گرفتیم این تجربه متفاوت از راه یافتن روایت پیشرفت به دل مدارس را با شما هم به اشتراک بگذاریم. 🔅این دقیقا تحقق همان آخرین پیام #رهبر_شهید پیش از شهادت است که فرمودند: «روایت پیشرفت‌های کشور را با کارهای خلاقانه به گوش و #دل جوانان و #دانش‌آموزان برسانید.» #روایت_پیشرفت #مدرسه #زنان_پیشرفت #معلم #دانش‌آموران #ساخت_آینده #پیشرفت #جریان‌سازی 📹 فیلم در کانال بله 🎁 خرید شماره چهارم با تخفیف 🌐https://ketabresan.net/w/7WH43 🇮🇷 خانه هنر و رسانه پیشرفت‌| راوی پیشرفت ایران @khaneh_pishraft

. امروز صبح توی صف آزمایشگاه نشسته بودم، متصدی آزمایشگاه با چند مرد دیگر مشغول صحبت بودند. حرفشان سر حج بود. یکی می‌گفت آقا سالی صدبار مردم بیایند بروند کربلا ما حرفی نداریم ولی پولشان را توی شکم آل سعود نریزند. مرد دیگر می‌گفت چه کاری‌ست ما اصلا پای‌مان را می‌گذاریم توی عربستان که هرسال یک بلایی سرحاجی‌هایمان بیاید. نفر بعد هم گذاشت به نفرین مسئولین سازمان حج که لابد ریگی به کفش دارند. در ادامه هم همزمان بحث را کشاندند به اعزام حاجیان امسال به اضافه مقادیری بد و بیراه. مشابه این حرف‌ها را نه امسال که قبلا هم زیاد جاهای مختلف شنیده بودم. گمان می‌کنم مسأله حج، ضرورت حج و اصلا معنای این اجتماع عبادی-سیاسی خصوصا از نوع ایرانی‌اش، درست جا نیفتاده و تبیین نشده که حاصلش می‌شود این جور تحلیل‌ها و خروجی‌ها و اجماع‌ها در اذهان عمومی. اصلا چه بسا سعودی‌ها از خدایشان باشد ایرانی جماعت حج را تحریم کند تا ذیل خانه خدا هر مدل شکری که دوست دارند بخورند، تو انگار کن بخشی از مرزهای ما آن‌جاست. من اهمیت قضیه را در بیانات آقای شهید و نَقل‌های به حج رفته‌‌ها در این سطح دیدم. اگر مرز باشد که پس پاسداری می‌خواهد نه تحریم! اگر مرز باشد که پس سرش کشته و زخمی می‌دهیم و قرار نیست برایمان حلوا پخش کنند و مثلاً خیلی شیک و بدون خط و خش برویم و برگردیم. فارغ از اعزام‌های امسال، باید فکر اساسی برای روشن کردن قضیه حج برداشت. تا جایگاه‌ش از یک امر اگر نرویم هم به جایی برنمی‌خورد، بیاید توی پازل اصلی خودش. @koookhak

🔰گرامیداشت قائد شهید امت و یاد و خاطره شهدا 📚همراه با رونمایی کتاب #گل_اول (خاطرات اولین شهید مدافع حرم سبزوار #شهید_رضا_دامرودی) 🗣 سخنران : حجت الاسلام والمسلمین دکتر خداشاهی 🔸 با حضور خانواده معظم شهید دامرودی 📆 چهارشنبه ۱۶ اردیبهشت ⏰ ساعت۲۱ 📌 میدان دکتر شریعتی، موکب دانشجویی خیمه انتقام 🆔 @bsj_azad_sbz