از آشپزی خوشم میاد ولی غذاهایی که درست میکنم خوشمزه نمیشه. دوربینم کیفیت داره، ولی بیشتر عکسایی که میگیرم ته گالری خاک میخوره، از دید و بازدید ها فراریم ولی دوستامو دوست دارم.

افتضاحه، اما نمیدونم چی افتضاحه

غم آدمی رو میشه هرجایی پیدا کرد، گوشه‌ی پنجره، یا کنار بخاری. شاید کسی لباس آبی می‌پوشه و دیگه حرف نمیزنه یازنی که نقاشیشو کنار گذاشته و بچه‌ای که دیگه بازی نمیکنه.

بعضی وقت‌ها یه چیزی هست که میخوای بگی ولی نمیتونی چون کلمات ادا نمیشن یا میترسی یا احساس حماقت میکنی. و اگه یه آهنگ بنویسی و بخونیش میتونی هرچیزی که میخواستی رو بگی. قشنگ میشه و همه هم بهت گوش میدن و دیگه یه احمق تمام عیار هم نشدی. ولی خب هممون که نمیتونیم آهنگ بنویسیم. برای همین هیچ ‌وقت نمیتونیم بگیم چی تو سرمون میگذره یا به دیگران بگیم که به چی فکر ‌میکنیم. و دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونیم اوضاع رو درست کنیم.

من دیگه از بیخ ایرانو نمیتونم .

برای هم ساخته شدن یه حرف مسخرست، دنیا پره از آدمایی که واسه هم ساخته نشدن تا برای با هم بودن بجنگن و اینطوریه که عشق ارزش پیدا میکنه.

تلگرام را آزاد کنید

لطفا هرچه زودتر

عاشق ریشه‌ی آدما بشید نه گل و شکوفه ها.