اگر فرصت‌ها بین ما تمام شدند ، اگر روزی جایی دیگر نبودم تا خودم را برایت شکافته باشم ، یادت نرود که حقیقت ما همان چیزی بود که مُرده را به زندگی بر‌ می‌گرداند و این چیزی نیست که فراموش شود .

می‌خواستی همه چیز را فردا بسازی اما نمی‌دانستی در خاورمیانه کسی برای فرداهایش نمی‌تواند با قاطعیت تصمیمی بگیرد .

من خداحافظی کردم درست اما هیچ‌وقت نرفتم ، همون‌جا رو‌ پله‌‌های پشت خونه نشستم .

خانه فقط یک چهاردیواری نیست جاییست که در آن خودت هستی ، با تمام ضعف‌ها و رویاهایت .

خانه همیشه منتظر بازگشت ماست ؛ جایی که هر چقدر دور باشیم ، دل ما به آن گرم می‌شود و قلبمان را آرام می‌کند . دوری از خانه ، شاید دردناک باشد ، اما یادآور ارزش واقعی آن است .

تاسیانِ عزیزم ، لطفاً یکم مهربون باش .

زندگی تاسیان شده .

چگونه شیرین بنویسم تلخی این جهان را ؟

باشد كه زندگی با تو همان كند که تو با دیگران كردى