آیدای خودم؛ آیدای احمد...! اما با همه ی این ها با همه ی خاطره هایی که هر بار پس از رفتنت در ذهن من باقی می ماند؛ با همه این خاطره هایی که هر بار از هنگام رفتنت تا بار دیگر که بازآیی در ذهن من تکرار می شود، و با همه ی عطر جنون انگیزی که پس از رفتنت تا ساعات دراز، خاطره ی تو را در این کلبه ی درویشانه زنده نگه می دارد،_ باز، همین که پا از کنار من کنار گذاشتی، آن ناباوری عظیم همیشگی چون کوهی بر سرم فرود می آید و وادارم می کند که باها و بارها، با تعجب از خودم بپرسم: «_آیدا؟ آیدای من؟ این جا بود؟ کنار من بود؟  #لیلی_و_مجنونِ_معاصر

نام بعضی نفرات رزق  روحم شده است‌ وقت هر دلتنگی سویشان دارم دست‌ جرئتم می بخشد روشنم می دارد ..! _نیما یوشیج

روی خاک ایستاده‌ام با تنم که مثل ساقهٔ گیاه باد و آفتاب و آب را می‌مکد که زندگی کند. _فروغ فرخزاد

شانه‌های تو  قبله‌گاه دیدگان پرنیاز من  شانه‌های تو  مُهر سنگی ِ نماز من فروغ_فرخزاد

باب دلمی.. بس که تورو خوب کشیدن... #جناب_چاوشی

تو تو چشمات تو حرفات.. چی داری؟ #جناب_چاوشی :)

از تو حرف می‌زنم چنان نوبرانه می‌شوم؛ که بهار هم دهانش آب می‌افتد …! #لیلی_و_مجنونِ_معاصر

در دلش جایی اگر بود مرا ؛ پس چرا دیده ز دیدارم بست ؟ فروغ_فرخزاد

آری آغاز دوست داشتن است گرچه پایان راه ناپیداست من به پایان دگر نیاندیشم که همین دوست داشتن زیباست . فروغ_فرخزاد