*
محکوم میشوم به،
«نبودن و عوضشدن».
اما باید بگویم فشار وارده به علتِ آدمیزاد بودن روانُ روح و جسم و هرچه که نگه دار آدمیست را فرسوده کرده و تابُ توانی در این کالبد نحیف برایم نگذاشتهاست.
«آدمیزادنوشت.میم»
ذهنوراجِمن⋆
- نوری که نهان گشته ز تیریِ زمانه.
من با این ویدئو خیلی تحت تاثیر قرار گرفتم.
نه بخاطر صدا و لحن و .. نه!
به دلیل نماد سازی که انجام شده،
خفقانی که داره نشون میده و سیگنال ظلم ، محدودیت ، رنج رو برای مخاطب میفرسته.
اینکه با برقع نشستن و آواز میخونن، از زنان میگن!
از آزادی محصوره شده و قفسی که نفس هاشون رو بریده..
اگه فیسشون مشخص بود الان باید دنبال جنازهشون میگشتن.
زنان و ظلم به اونها چه در ایران باشه چه افغانستان ، خاورمیانه و اروپا و آمریکا و .. فرقی نداره همیشه قلبم رو به درد میاره.
"نمیشود نیمی از احتماع را نادیده گرفت/زنان"