میگه که: شکرت که تو خدای منی و وقتی بیچاره و رونده شده ایم فقط در خونه چون تویی رو می زنیم... ممنونتیم کریم💚 #شب‌قدر🌱 @leghae🌒

تو می آیی و از نزدیک می بینم تو را آخر همان وقتی که می میرم عجب می میرمِ خوبی :) #شهادت‌بابا‌علی🖤 @leghae🌒

اینک هزاران سال است که ماییم و وحشت دنیای بی علی..💔 #روز_بیست‌و‌یکم @leghae🌒

الهی ای نفس بی حبِّ زهرا اگر رفتی به سینه بر نگردی..💔

#پادکست راستی، تو کیستی؟! پرواز برای شوق دیدار تو کم است دیداری که تو را در سرزمینی ببینم که بهشت از نقاط آن سر ریز می‌شود... •°🕊, پ.ن: با اینکه چند سال پیش درست شده ولی هنوز حس خوبی به وجودم تزریق میشه 🎙گویندگان: زهرا رضائی هانیه ادیب زاده مریم ادیب زاده مـٰـآهـ🌙

شاید همه حرف دل بر سر این است که از خود مایوس شده، اینکه دائم الحال دنبال فرار از مقاصد و محافل و انسان هاییم نه به این خاطر است که پیچ و مهره دل ما را درست نبسته اند، آدمی در حرکت است و اگر مسیر حرکت او متوقف شود، به هم می ریزد. در جمع ها اگر به دل انسان اضافه نشود و مسیر حرکت را کج یا متوقف کند، حاصل جمعی هم وجود نخواهد داشت و طبعا حرکتی. البته این نبود حاصل جمع یا بر اثر رفتن دل است در جمعی که دچار به سکون است که اولین مقصر دل آدمی است، خاصیت آب این است که هم می رود و هم همه را با خود می برد. اگر در جمعی دل قصد رفتن کرد اما دیگران را با خود نبرد اولین مقصر خودش است، این حرکت شاید درست باشد اما ناقص است... و یا بر اثر متوقف شدن در یک فرایند جمعی در حال حرکت است، باید رفت و این تنها حرکت کردن است که آدمی را زنده نگه می دارد. رنج ها و حوادث و غم ها و شدائد آدمی را فرتوت و فرسوده می کنند و زخم های دلش را بیشتر. اما باید رفت حتی سینه خیز برای رسیدن به مقصود...هرچند کند و خسته..اما تنها راه وصال این حرکت رو به جلو است. دل را باید ببریم و حرکت دهیم و اِلا می میرد. #لحظه‌نوشت🌱 #جانان..✍🏻 @leghae🌒

به ادبیات و قلم و پراکندگی موضوعات نگاه نکنید که لا به لای دویدن های بسیار و فقط برآمده از دل نوشته شد...

چیزی سخت درون من وجود دارد چیزی که خم می شود اما نمی شکند...

#روز_بیست‌و‌ششم @leghae🌒

روضه نمیخواهد تنی که سر ندارد قربان آن آقا که انگشتر ندارد..💔

این حالم آرزوست... فراق ما چونان شده که از بلندی لبه پرتگاه سقوط کرده ام و لا به لای گودال خودم جان می دهم... مرا به من برگردان و از نگاه ها و سخنان آدمیان رهایم کن.. من زمین خورده ام، کاش تو به دادم برسی..💔 #جانان..✍🏻 @leghae🌒

می‌گفت: وقتی به من نگاه می کنی و با من سخن می گویی به عمق چشم هایم خیره شو شاید از سکوتم آنچه نمی گویم را بخوانی شاید راز روزهایم را بفهمی آن گاه میدانی انتخاب هر واژه و هر لحنت، چگونه می تواند مرا از پای در بیاورد. خدایا آدمیان چگونه طاقتی دارند؟! گاهی از شدت غربت بین این همه دل، میخواهم سر به بیابان بگذارم خدایا ناگفته هایمان را با چه زبانی طاقت بیان است که نیت فاش شود و راز اندر دل نماند؟ خدایا کشیدن بار این همه امانت سنگین است...تو چرا قرعه فال به نام مای دیوانه زدی... #حال_نوشت🌱 @leghae🌒