چیزی سخت درون من وجود دارد چیزی که خم می شود اما نمی شکند...

#روز_بیست‌و‌ششم @leghae🌒

روضه نمیخواهد تنی که سر ندارد قربان آن آقا که انگشتر ندارد..💔

این حالم آرزوست... فراق ما چونان شده که از بلندی لبه پرتگاه سقوط کرده ام و لا به لای گودال خودم جان می دهم... مرا به من برگردان و از نگاه ها و سخنان آدمیان رهایم کن.. من زمین خورده ام، کاش تو به دادم برسی..💔 #جانان..✍🏻 @leghae🌒

می‌گفت: وقتی به من نگاه می کنی و با من سخن می گویی به عمق چشم هایم خیره شو شاید از سکوتم آنچه نمی گویم را بخوانی شاید راز روزهایم را بفهمی آن گاه میدانی انتخاب هر واژه و هر لحنت، چگونه می تواند مرا از پای در بیاورد. خدایا آدمیان چگونه طاقتی دارند؟! گاهی از شدت غربت بین این همه دل، میخواهم سر به بیابان بگذارم خدایا ناگفته هایمان را با چه زبانی طاقت بیان است که نیت فاش شود و راز اندر دل نماند؟ خدایا کشیدن بار این همه امانت سنگین است...تو چرا قرعه فال به نام مای دیوانه زدی... #حال_نوشت🌱 @leghae🌒

من را با خود ببر شبیه کوله بار سفر مرا تو ناگهان بی خبر مبر مرا ز یادت من را با خود ببر قسم به گریه بی اثر مرو تو از برم همسفر.. می‌گفت زخم عشق تنها زخمیست که اگر هیچ چیز در دنیا برایت باقی نماند با تو خواهد ماند. @leghae🌒

خدایا ممنونم ازت که با همه بدی هامون هنوزم هوای ما رو داری تو تنها کسی هستی که هیچوقت هیچ‌کودوم از نیازهای ما رو از یاد نمی بری تو تنها خدای روی زمینی کیو به جز تو میشه انقدر دوست داشت و پرستید و عاشقش بود؟ که از فراق و وصالش اشک ریخت که حتی وقتی بهش بی وفا میشیم قلبمون از شدت فراق تاب نمیاره و سرخورده میشه.. خدایا ما اگه بد‌میشیم هم جیگرمون به حال خودمون می سوزه.. ما اگه دور میشیم هم به حال خودمون دور از تو اشک‌ می ریزیم تو ما رو تنها نذار کسِ بی کسا💚 ممنون که عاشقمونی ممنون که مریدِ حبتیم :) #جانان..✍🏻 @leghae🌒

گفت: «مرا یادت هست؟» دویدم و در راه فکر کردم که من چه یادی دارم، چرا یادم به وسعت همه تاریخ است؟ و چرا آدم ها در یاد من زندگی میکنند و من در یاد هیچکس نیستم؟ عباس معروفی سال بلوا @ir_tavabin

دلم برای #منادی✨ تنگ‌ شده.. آخه حرفای ناگفته زیاد داره باهام این انیس و مونس همیشگی!! پس بازم یاعلی بگیم و آغاز کنیم عشق رو..

می‌خونمت.. آخه تو حرفای نگفته داری با من🌱 @leghae🌒

دنیا بنا نداشت به غم راه وا کند دیدم غریب مانده سپردم که: با من است..

اگه قشنگترین روزهامون رو همین رنج های سخت ساخته باشن، حقیقتا زندگی چه معنایی جز در آغوش کشیدن اشک ها و لبخندها میگیره؟