داری با ریشه هات چیکار میکنی؟

خیال آمدنت هر شب به سر می‌زند نمی آیی نمی آیی

کجای این شهری لیلی؟

2:21

سال های سال آشفته ی کویت گشتم

بین ما مرزهاست

موضوع بسیار ساده است و روشن هر کسی آن را می‌فهمد تو مرا دوست نداری و هرگز دوست نخواهی داشت من چرا چنین دل‌بسته‌ام به مردی کاملا بیگانه؟ چرا شام‌گاهان چنین از تهِ دل برای‌ات دعا می‌کنم؟ چرا دوست‌ام را، کودک موطلایی‌ام را شهر محبوب‌ام را، سرزمین‌ام را ترک کرده‌ام و در خیابان‌های این پایتختِ بیگانه چون کولیِ سیاه‌پوشی سرگردان‌ام؟ اما چه زیباست اندیشه‌ی دیداری دیگر با تو

مواد میخواهم.

پیشترها، روشنایی را خوب می‌شناختم بهتر از این دم، که می‌دیدمش این مرگ است که مرا در بر گرفته اما دانستنش بی‌تابم نمی‌کند.