#نکته های دستوری #ضمیر ✍ضمیر: کلمه ای است که در جمله ،جانشین اسم می شودواز تکرار اسم جلوگیری می کند. 🖌به اسمی که ضمیر جانشین آن می شود ،"مرجع ضمیر "میگویند؛ پیر مرد کمک می خواست اما عابران بی توجه به او ،از کنارش می گذشتند. در مثال بالا "او" ضمیر است و جانشین اسم "پیر مرد" شده است .واز تکرار" پیر مرد "جلو گیری کرده است؛بنابراین به" پیر مرد"مرجع ضمیر می گویند. 🖌ضمیر شخصی به دو قسمت تقسیم می شود: ۱-ضمیر شخصی جدا(منفصل یا گسسته):این ضمیر ها مستقل هستندوبه واژه های دیگر نمی چسبند. 🖌مفرد اول شخص(گوینده)👈من دوم شخص(شنونده)👈تو سوم شخص(دیگری)👈او 🖌جمع اول شخص(گوینده)👈ما دوم شخص (شنونده)👈شما سوم شخص(دیگری)👈ایشان ✍در برخی عبارات ،گاهی به جای "او"،"وی"آمده است. ✍گاهی به جای "ایشان"،"آن ها" می آید. ✍ضمیر جدا به صورت های نهاد ،مضاف الیه ،متمم،و مفعول به کار می رود،مانند: ما به بازار رفتیم.ما:نهاد کتابِ او نزد من است.او:مضاف الیه آن ها رادر مدرسه دیدم.آن ها:مفعول مداد را به او دادم.او:متمم ۲-ضمیر شخصی پیوسته (متصل):همانطور که از اسمشان پیداست،مستقل نیستندوبه واژه های دیگر می چسبند. 🖌مفرد اول شخص:’م(کتابم) دوم شخص:’ت(کتابت) سوم شخص:’ش(کتابش) 🖌جمع اول شخص: ِمان(کتابمان) دوم شخص: ِتان(کتابتان) سوم شخص: ِشان (کتابشان) مثال :سر و کارش با عشق و ایمان است.(’ش)ضمیر متصل ،سوم شخص مفرد

اگه انتقاد یا مشکلی داشتید بیاید پیوی بگید

نکته مهم نقش "ضمایر شخصی" ضمایر شخصی دو دسته‌اند: ۱. ضمایر شخصی منفصل(جدا) ۲. ضمایر شخصی متصل(پیوسته) ضمایر شخصی منفصل عبارتند از : من، تو، او ، ما ، شما، ایشان ضمایر شخصی متصل عبارتند از: -َم، -َت، -َش، -ِمان، -ِتان، -ِشان که اینگونه به اسم اضافه می‌شوند: کتابم، کتابت، کتابش، کتابمان، کتابتان، کتابشان نقش ضمایر منفصل دقیقا مثل اسم هاست یعنی اگر بعد از حروف اضافه قرار بگیرد "متمم" و اگر قبل از "را" قرار بگیرد "مفعول" هستند و نیز می تواند به عنوان نهاد جمله به کار روند، مثال: از او رنجیدم . ....متمم او را دیدم.....مفعول او آمد....نهاد ولی پیدا کردن نقش ضمایر متصل نیاز به دقت بیشتری دارد زیرا معمولاً بدون نشانه به کار می‌روند و باید برای پیدا کردن نقش آن به مفهوم جمله دقت کنیم. ضمایر متصل شخصی در سه نقش دستوری ظاهر می شوند: ۱ . مفعول: مثل: دیدمش... یعنی او را دیدم ۲ . متمم: مثل: گفتمش یعنی به او گفتم ۳ . مضاف الیه: مثل: کتابش (یعنی کتاب او) ۴. نهاد: در محاوره امروز گاهی ضمیر متصل به عنوان نهاد می آید: آمدش: او آمد نکات مهم : هنگامی که ضمیر متصل شخصی به فعل می چسبد باید دقت کنیم که آنرا با شناسه اشتباه نگیریم، مثلاً در بیت: گو یارب از این گزاف کاری توفیق دهم به رستگاری ضمیر متصل شخصی به فعل "ده" چسبیده و دقیقا مثل شناسه فعل است در حالی‌که شناسه نیست بلکه نقش متممی دارد، چون اگر به معنای بیت دقت کنیم می‌بینیم که مفهوم مصرع دوم چنین است: توفیق رستگاری بده به من و چون در این صورت بعد از حرف اضافه می‌آید لذا می‌گوییم نقش آن متمم است. نکته دوم: اینکه گاهی ضمیر متصل شخصی در شعر و ادبیات جابجا می شود و به جای مضاف خود به اسمی دیگر می پیوندد، در چنین مواقع نیز مرتب کردن اجزای جمله به شکل امروزین نقش ضمیر را می‌نمایاند: چو چنگش، رگ و استخوان ماند و پوست شکل امروزی مصرع فوق می‌شود: مثل چنگ، رگ و استخوان و پوستش ماند می‌بینیم که ضمیر متصل َ-ش از کلمه چنگ جدا شده و به آخر پوست چسبیده، برای همین می‌گوییم که مضاف الیه این کلمه است نه کلمه چنگ. برای تمرین بیشتر نقش زمین متصل شخصی را در بیت های زیر بررسی می کنیم : هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت کندم قصد دل ریش به آزار دگر دیر آمدی ای نگار سرمست زودت ندهیم دامن از برای نمونه نقش زمین متصل شخصی را در بیت های زیر بررسی می کنیم : -هر دم از درد بنالم که فلک هر ساعت کندم قصد دل ریش به آزار دگر = کند قصد دل ریشم. پس ضمیر -َم که به فعل چسبیده در واقع مضاف الیه دل ریش است. - دیر آمدی ای نگار سرمست زودت ندهیم دامن از دست = زود ندهیم دامنت از دست. پس ضمیر -َت مضاف الیه دامن بوده - هر آن دیوار قدیمش که پیش آمدی به قوت بازو بیفکندی = هر دیوار قدیم که به پیشش می آمد. یعنی ضمیر -َش مضاف الیه پیش بوده - آن دوست که عهد دوستداری بشکست میرفت و منش گرفته دامن در دست = من دامنش در دست گرفته. ضمیر -َش مضاف الیه دامن بوده - ایام در کنار منش نگه دارد: یعنی در کنار من او را . ضمیر -َش نقش مفعولی دارد - تات نپرسند همی باش گنگ: یعنی تا از تو نپرسند. ضمیر نقش متممی دارد -خداوندا نگهدار از زوالش: او را از زوال نگه دار. ضمیر نقش مفعولی دارد - نه بیگانه تیمار خوردش نه دوست: نه بیگانه تیمار او را خورد نه دوست. ضمیر -َش مضاف الیه تیمار است - چو صبرش نماند از ضعیفی و هوش ز دیوار محرابش آمد به گوش : از دیوار محراب به گوشش آمد. ضمیر مضاف الیه گوش بوده - که سعی‌ات بُود در ترازوی خویش: ضمیر -َت مضاف الیه کلمه سعی است. یعنی جابجا نشده - گرت ز دست برآید چون نخل باش کریم اگر از دستت برآید. ضمیر مضاف الیه دست بوده - دریاب که مبتلای عشقم آزاد کن از بلای عشقم -َ م در آخر مصرع اول، مخفف فعل "هستم" است و در آخر مصرع دوم ضمیر و مفعول است. - گرچه ز شراب عشق مستم عاشق تر از این کنم که هستم ضمیر -َ در آخر فعل امر کن نقش مفعولی دارد. یعنی : مرا عاشق تر از این کن - ستمدیده را پیش او خواندند برِ نامدارانش بنشاندند او را بر نامداران نشاندند. ضمیر -َش مفعول بوده #فارسی

نکته کنکوری بزارم ایا ❤️🚶‍♂

پیدا کردن نقش های دستوری به زبان ساده: مراحل نقش یابی: * ۱- فعل را پیدا می کنیم (همانی که شناسه دارد و غالبا در پایان جمله می آید.) * ۲- نهاد را پیدا می کنیم. چه چیز و چه کس را از فعل می پرسیم. ( اگر فعل اسنادی داریم بهتر است از مسند و فعل اسنادی بپرسیم. مثال: هوا سرد است. - چه چیز سرد است؟ * ۳- به سراغ مفعول می رویم. اگر فعل به چه چیزی ((را)) یا چه کسی ((را)) جواب داد مفعول پذیر است. و اگر جواب نداد مفعول نداریم. * ۴- سپس به فعل نگاه می کنیم تا ببینیم اسنادی هست یا نیست. اگر فعل اسنادی باشد ، مسند داریم و اگر اسنادی نباشد، مسند نداریم. □ افعال اسنادی در حد دانش آموزان ۳ دسته است: الف- است، بود, شد, گشت و گردید ب- گردانیدن و سه مصدر یا فعل (( ساختن، نمودن، کردن)) به شرط آنکه بتوانیم (( گردانیدن )) را جایگزین هرکدام از این سه کنیم. ج- پنداشتن ، نامیدن ، به حساب آوردن و هر فعلی که بتوانیم یکی از این سه را جایگزین کنیم. حال اگر فعل ما اسنادی باشد کافیست از فعل بپرسیم (( چی)) یا (( چه جور)) یا... و جوابش مسند است. مثال: خواندن شعر در شب یلدا مرا کیفور ساخت= گردانید چون فعل ما اسنادی است ، مسند داریم. چی ساخت؟ - کیفور: مستد او تند تند آجیل می خورد؟ با آنکه به ((چه جور)) جواب می دهد ، مسند نداریم. چون فعل ما اسنادی نیست. در نتیجه دانش آموزان عزیز باید افعال اسنادی را حفظ شوند. *۵- متمم : پس از حرف اضافه (گاهی قبل از حرف اضافه) می آید. متاسفانه کتاب درسی و به تبع آن کنکور ، متمم را ناشیانه و ناخواسته تقسیم کردند! ○ اگر می خواهید (( متمم اجباری و قیدی)) را بدانید، چندان سخت نیست. بعضی از افعال به یکی از این حرف اضافه ها ( از، با، به، در ، بر) نیاز دارند و در این صورت متمم اجباری داریم. ○○○ غالب این افعال دو سویه هستند. یعنی دو نفر رو به روی هم هستند و فعل انجام می شود. مثال: ((خریدن)) متمم اجباری می خواهد و حرف اضافه اش (( از )) است. خریدن---> از می بینیم دو نفر رو به روی هم می ایستند تا عمل خریدن یا فروختن انجام شود. او از من ماشینم را خرید. من: متمم اجباری مثالی که فعل متمم اجباری ندارد: او از خانه رفت. خانه : متمم اختیاری یا قیدی زیرا (( رفتن )) حرف اضافه ی اجباری یا اختصاصی ندارد. و می دانیم که برای انجام عمل ((رفتن)) نیازی نیست دو نفر روبه روی هم باشند بلکه یک نفره هم می توان رفت. ( البته نکاتی ناگفته ماند.) * ۶ - قید : هر کلمه یا گروهی که ( فعل، نهاد، مفعول ، مسند ، متمم ، منادا) نباشد. خلاصه: اول فعل----> بعد نهاد ، مفعول، مسند، متمم -----> اگر اینها نبود قید است.

عزیزان همگی خوش اومدید مچکرم از همراهی همگی تون ببخشید یکی از آدمین ها ریپ شده متاسفانه و نتونست تو پیوی بهتون خوش امد بگه❤ ان‌شاءالله باهم سال تحصیلی بگذرونیم و تابستون کلی تست و دروس یازدهم بخونیم حقیقتش من از این به بعد کلیپ های اموزشی بدون اینکه شما در پیوی بگید من میفرستم یکم اذیت میشیم اما اراده هامون میزاره قوی بمونیم و اینکه ما باید اریبهشت ماه دروس دهم تموم کنیم و خرداد دروس یازدهم رو یاد بگیریم و تست بزنیم پس سعی کنید لف ندید و این سه سال رو با زحمت اما در نهایت با لبخند و خوشحالی و ثابت شدنمون جلوی همه خانواده و معلمین و دوست و اشنا نشون بدیم که ما بیشتر از اون چیزی که فکر میکردید هستیم تا خسته شدید یاد خوشحالی بعد جوابای کنکور بیوفتید و خواه ناخواه انرژی گیرتون میاد اگر نشد بیاید پیوی آدمین ها اونها با پیام هاشون انرژی بهتون میدن تا پر انرژی تر از قبل درس بخونید

لینک تست زیست دهم نیمسال اول : https://testmoz.com/q/7725418 رمز ورود : behzad

مچکرم ازت دوست عزیز❤🌷