تو تعطیلات نوروزِ اون سال من ظاهریاتمو محض اینکه به خدا نشون بدم نشونه اش رو با کمال میل پذیرفتم و دارم تلاش میکنم، درست کردم🙏🏼. روز اول با مقنعۀ جلو کشیده شده رفتم مدرسه و طبق معمول کنار در وایستادم دوستای اکیپمو موقع ورود به کلاس اذیت نکنم ولی هیچکدومشون منو نشناختن یعنی نگاهم نکردن چون فکرشم نمیکردن.. وقتی آخر سال شد به دبیر جغرافیام گفتم تغییر کردم، گفت بخاطر همین مقنعتو جلو میکشی؟ فکر میکردم کچل کردی یا شپش داری. تو خیابون که راه میرفتم دختر و پسرای همسن خودم که خب منو میشناختن برگاشون میریخت و میگفتن چرا یهو اینجوری میکنی؟

ولی آیا به جاییم بود؟ اصلا اهمیت داره؟ یسری از دوستامو از دست دادم و یسریاشون خندیدن گفتن چیشده جوگیر شدی؟ ولی وقتی برای ادامه تحصیل رفتم قم تازه فهمیدن من شوخی نداشتم با پدرشون که. این آدما وقتی تو بمیری کجان؟ نهایتش ۲ روز واست ناراحت میشن. البته معمولا سر همون سفره وقتی میخوان بین نوشابه زرد و مشکی یدونه رو انتخاب کنن کلا فراموشت میکنن. سر همون سفره میگن میخندن و پشت یکی دیگه حرف میزنن. تو به تخم مرغ هیچکی نیستی نهایتش یه ماه مسخرت میکنن. خب؟ خب؟ به کجات.

خلاصه اینکه هرطور که الان هستی.. خودتو با تموم زخم ها و آلودگی هات به آغوش بگیر و تو هم مثل من به سمت این کاروان بدو... بدو که اصل ماجرا همینه بیب من. خودت وقتی بیای میفهمی.. باید خودت ببینی، باید خودت بفهمی.

just like that.

میدونی چیه من تو این مسیر چیزی جز زیبایی ندیدم به خودت میای و میبینی تک تک احساساتت معنا دارن. حتی خشمت، حتی غم تو هم تو این راه هدایت میشن به هدف درست و مقدس شمرده میشن! یهو به خودت میای و میبینی خلأ وجودت پُر شده.. دیگه پوچ نیستی. از زخم هات نور تابیده میشه. انگار خود خدا در آغوشت بگیره و تیکه هات رو به هم بچسبونه.

cough cough

میدونی بیب چون من خیلی خودم رو زیر ذره بین که چه عرض کنم، زیر میکروسکوپ گذاشتم و همیشه درحال تحلیل و کشف خودمم، ناخودآگاه خیلی به عمق آدمای دیگه هم فکر میکنم. صادقانه وقتی بهم میگن چه باحال یا خوشگلی و هر تعریف دیگه ای، نمیتونم جدی بگیرم. ۹۹ درصد آدما وقتی جلوشون خود واقعیت باشی، ازت فاصله میگیرن. احتمالا واسه همینه که همیشه یه دیواری دورم هست و نمیتونم بذارم کسی خیلی نزدیک شه. درواقع اصلا فایده ای هم نداره برای خودم و خودشون.. بیشتریا فقط کنجکاون. خیلیا تخریبت میکنن بخاطر تفاوت عقیدت چون از درون میترسن از اینکه شاید خودشون بر "حق" نباشن. تخریبت میکنن چون هیچ درکی ندارن، پس مشکل از تو نیست. مهم اینه خودت از مسیرت مطمئن باشی. البته تو این مسیر آدم های درست احتمالا به تورت میخورن⭐️

اینطور نیست که کم کم همه چیو اوکی کنی و مریم مقدس بشی🙏🏼.