هدایت شده از نرگاس
دو ماه از ازدواج شفق و شاهد گذشته بود که عارقانه با یک نقشهی مرغیِ شگفتانگیز برگشت.
اول از شماره ناشناس پیام داد، بعد شاهد را از بلاک درآورد، بعد هم با اعتمادبهنفس وارد جمع شد؛ انگار نه انگار که چند وقت پیش از لانه اخراج شده بود.
در یک مهمانی خانوادگی، آقای رائفیپور هم حضور داشت.
او با عینک جدی نشسته بود و مدام زیر لب میگفت:
> «این ماجرا از اول هم بوی ذرت سوخته میداد…»
همان موقع، شاهد و عارقانه به بهانهی «یک صحبت مهم» رفتند توی اتاق.
پنج دقیقه بعد برگشتند، ولی شفق همان لحظه از روی نگاههای مشکوک و پیام روی گوشی شاهد فهمید که اوضاع عادی نیست.
شفق فریاد زد:
> «یعنی من اینهمه مرغی بازی کردم، آخرش تو رفتی با همون کسی که بلاکش کرده بودی مشورت کردی؟!»
شاهد خواست توضیح بدهد، اما آقای رائفیپور فقط سرش را تکان داد و گفت:
> «وقتی لانه شیشهای باشد، حتی نوک زدن هم رسوا میکند.»
چند روز بعد، شفق و شاهد برای طلاق رفتند.
و بدترین اتفاق این بود که عاقد طلاقشان خودِ عارقانه بود!
عارقانه با قیافهای خیلی رسمی دفتر را باز کرد و گفت:
> «آیا هر دو طرف با این جدایی موافقاند؟»
شفق گفت:
> «بله، فقط زودتر تمامش کن قبل از اینکه دوباره شمارهی اشتباه بگیره!»
شاهد هم آهی کشید و گفت:
> «بله… ولی این یکی دیگه واقعاً آخرین تخممرغ بود.»
عارقانه مهر را زد و گفت:
> «طلاق انجام شد.
> اگر کسی اعتراضی دارد، لطفاً بعد از خروج از لانه ثبت کند.»
و اینطور، عشقِ قدستان با صدای قدقد، غرغر، و یک عالمه سوءتفاهم تمام شد.