صحنه ۵ - سفیران گهوه خانه میرسند
درست وسط این آشوب، دو سفیر از سرزمین گهوه خانه (سرزمینی بیطرف و قهوهخیز) وارد میشوند:
· ممد (مردی با سبیلهای بلند و لباس راهراه، با کلاه قهوهای)
· سن (مردی لاغر با عینک تهاستکانی و دفتر یادداشت)
ممد (با صدای بلند): «آتشبس! ما برای وساطت آمدیم. جنگ را تمام کنید.»
سن (یادداشت میکند): «ساعت ۱۰:۱۵ صبح، ورود به منطقه بحران. احتمال موفقیت: کم.»
آنها وارد قصر میشوند. عارقانه روی تخت نشسته، املت میخورد.
ممد: «آقای پادشاه، ما از طرف اتحادیه سرزمینهای قهوهخیز آمدیم تا...»
عارقانه (بدون بلند شدن): «تا چه؟ تا به من بگویید چکار کنم؟ من پادشاه قدقدستانم. مرغها دور من جمع شدهاند. تو با آن سبیل مسخره ات میخواهی وساطت کنی؟»
سن (با ترس): «قوانین بینالمللی میگوید...»
عارقانه ناگهان دستش را بلند میکند. یک حرکت ساده، مثل دستتکاندادن. اما دهها مرغ وفادار از پشت سرش بیرون میپرند و در یک ثانیه، ممد و سن را در میان نوکهای تیز و چنگالهای فولادی خرد میکنند.
مرغ نگهبان: «قربان، سفیران... کشته شدند.»
عارقانه (لقمه املت را قورت میدهد): «کدام سفیران؟ آه، آن دو تا؟ فکر کردم جاسوس بودند. بریزیدشان تو گودال.»
صحنه ۶ - جنگ بیرونی شکل میگیرد
خبر کشته شدن سفیران گهوه خانه مثل آتش در سرزمینهای همسایه میپیچد. گهوه خانه اعلام جنگ میکند. ده سرزمین دیگر هم به آن میپیوندند. لشکری عظیم از قهوهچیها، شترداران و جادوگران قهوه به سمت قدقدستان میآید.
عارقانه اما همچنان در قصر نشسته و با مرغهایش خوش است. تازه یاد گرفته یک مرغ را وادار کند روی یک پا بچرخد.
وزیر (نفسزنان): «قربان! بیستهزار سرباز از گهوه خانه و متحدانش به سمت ما میآیند!»
عارقانه: «برایشان قهوه درست کن. شاید خسته آمدهاند.»
وزیر به دیوار میکوبد.
صحنه ۷ - اتحاد ناخواسته شاهد، شفق و مهلا
در حالی که ارتش خارجی به مرزها نزدیک میشود، شاهد، شفق و مهلا میفهمند اگر متحد نشوند، قدقدستان سقوط میکند و آنها نیز به خاک و خون کشیده میشوند.
مهلا (با شمشیر رائفیبور): «از تو متنفرم شاهد. از تو هم شفق. اما گهوه خانه قهوهشان تلخ است و من قهوه تلخ دوست ندارم.»
شاهد (پوتینهایش را محکم میبندد): «من فقط برای مرغهای بیگناه میجنگم. نه برای عارقانه دیوانه.»
شفق (نیزه گوجو را برمیدارد): «بعد از جنگ، دوباره با هم میجنگیم. ولی فعلاً... بیایید برویم این قهوهچیها را خیس کنیم.»
گلشید (با روح آریانیک در شلوارش): «آریانیک میگوید سمت چپ دشمن ضعیف است.»
سارا (که شلوارش را با چسب نواری وصله کرده): «من هم میآیم. شلوارم سوخته اما دندونهام تیزه.»
صحنه پایانی - صف آرایی سهگانه در برابر گهوه خانه
در مرز قنطره آه، سه زن و متحدانشان در برابر بیستهزار سرباز گهوه خانه و متحدانش صف میکشند:
· شاهد پوتینزاده در وسط، با پرچم روسیه (اشتباهی) و مرغهای وفادارش
· شفق بدره در جناح راست، با نیزه گوجو
· مهلا گرگتوله در جناح چپ، با گرگسواران و گلشید و روح آریانیک
· سارا ببعالملکه در عقب، با شلوار وصلهدار و ببعیهای بیشلوار (اما مسلح)
در قصر، عارقانه بالکن را باز میکند، نگاهی به افق میاندازد و میگوید:
«عجب روز شلوغی. پری! بیا یک املت دیگر. گلابی! موسیقی بگذار.»
مرغها دورش قوقولی میکنند. او کوچکترین توجهی به جنگی که خودش با یک حرکت ناخواسته و دو کشته تصادفی شروع کرده، ندارد.
پرده میافتد روی تصویر:
· سه زن و متحدانشان در حال دویدن به سمت دشمن
· سفیران مرده در گودال پشت قصر
· عارقانه در حال خوردن املت و خندیدن با مرغها