نمیدانم ، شاید تقدیر و سرنوشت اینگونه رقم خورد که در برابر غم ها تسلیم شوم ؛ تسلیمی نه از سر ضعف ، بلکه از سنگینی بارهایی که سال ها بر دوش کشیده ‌ام . هر شب ، در سکوتی که میان دیوار های خسته خانه می پیچد ، صدای گریه های بی پایانم با سایه ها هم نوا می شود . انگار جهان ، نقشه ای از پیش نوشته دارد ، و من تنها نقطه ای کوچک در میان خطوط پر پیچ و خم آنم . گاهی به آسمان نگاه می کنم ؛ ستاره ها با بی اعتنایی می درخشند ، و ماه ، همچون شاهدی خاموش ، بر شکست های پنهانم نور می پاشد . در دل این شب های بی پایان ، خاطراتی که روزگاری شیرین بودند ، اکنون همچون تیغی بر قلبم فرود می آیند . تسلیم شدن در برابر غم ، شاید همان آرامشی باشد که پس از سال ها جنگیدن با طوفان ها ، روح خسته ام به آن نیاز دارد . اما در ژرفای این تسلیم ، جرقه ای کوچک از امید هنوز زنده است ؛ پس اگر چه امروز ، در برابر غم ها سر فرود آورده ام ، شاید فردا ، در میان همین خاکسترها ، شعله ای تازه زاده شود ؛ شعله ای که مرا دوباره به زندگی فراخواند ، و معنای بودن را در قلبم زنده کند .

ء غایبان در لحظه‌های سخت، باید تا ابد غایب بمانند .

۲۶ بهمن مبارک

ایشالا به زودی به کارتون میاد

بودن و سرودن !

یه‌تقدیمی‌بریم؟ شما این پیام رو فور کن جبهه رو هم عضو باش حتما ! منم یه جمله کوتاه راجب چنلت میگم ، دست به قلمم خوبه سید .. 🤙🏻🦦 تگدونی؛ @JEBHE_id

ما همه رفتنی هستیم ولی ای کاش که مثل مولایمان حسین (ع) در راه حق،آزادی و ایستادگی در برابر ظالم سینه هایمان با نعل اسب ها بشکند و ما را سر از تن جدا کنند ولی دست به سینه، سَر در برابر ظالم خم نکنیم... ما همه رفتنی هستیم ولی ای کاش قبل از آن که تن خویش ذره ذره خاک وطنمان شود ، مثل پدرمان کوروش بزرگ چُنان از بند آزاد کنیم و چُنان عدالت را جاری کنیم که نام هایمان جاودان بماند بر صفحه های تاریخ جهانیان...

چه غریبانه تو با یاد وطن می نالی من چه گویم که غریب است دلم در وطنم