به چــــــــشم نهــــــان بیــــن نهـــــان جهــان را
کــــه چشـــــــم عیــــان بیــــن نبینـــد نهــــان را
نهــــــان در جهـــــان چیســــت؟ آزاده مــردم
ببینـــــی نهـــــان را، نبینــــــی عیــــان را
جهـــــــان را به آهــــــن نشــــــایدش بستــن
به زنــــــجیر حکمـــــت ببند ایـــــن جهــان را
دو چــــــیز اســـــت بنـــــد جهــان، علــم و طاعــت
اگــــر چه گـــشاد است مـــر هــــر دوان را
کــــــــردهام باز بــــه آن گـــــریهٔ سودا، ســـودا
که ز هر اشــــــــک زدم بر ســــر دریا، دریـــــــا
ســـــاقیامشـــــبچـهجنــــون
ریــــختبهپـــــیمانهٔ هــــــوش
کـــه شکســـــــــــــــتم بـــــه دل
از قــــــلقـــــــل مینا، مینــــــا