نوازش"

درود به نورِ چشمی‌های عزیزم ☀️، این پیام + یه پیام دلخواه از خونهٔ من رو بفرستین خونه‌تون، تا من مثل این متن‌ها، برای شما، از داستان‌های الهی و ادیان _ پیامبران _ فرشتگان قلم بزنم و تقدیمتون کنم. ده یا پونزده چنلِ اول رو بر می‌دارم. اینجا آدرس خونه‌هاتون رو بنویسید. لطفا قبل فوروارد، چک کنین ظرفیت رو، تا شرمنده‌تون نشم.

من ز خاک ایران به دست خالق جان گرفته‌ام ، ورنه این‌همه غمِ مادام ز کجا برخاسته در جان، عزیزم؟ چو من فرزند ایرانم! به خوبی می‌دانم که به هنگامهٔ خلقم، خالق مشتی ز خاک ایران، لیوانی از اشک‌های خلیج‌فارس و بغضی از بغض فروخوردهٔ دماوند برداشت و در من کاشت. یقین دارم چنین بوده!

اینجا با این دوتا نوا منور شده.

اولین گندمکی که واقعا گندمیه خودمم.

* و در آخر کاش بخار آبِ چای‌خونه‌ بودم.

بخار آب میشدم توی هوا میچرخیدم بعد ابر میشدم از بالا حرمو نگاه میکردم بعد بارون میشدم می افتادم رو کاشی های حرم.

بزرگداشت بزرگ پاسدار فارسی گرامی باد.

یروز اینجا هم ی توضیحی میخواد شاید الان، مژدگانی مسافر باده و ساکن خوش خبری چهار بهمن زاد روز منه و محمود فرشچیان صباح گذشته ای بود که سر انجامش طلوع بود دخترک چند سالی بود که بزرگ میشد و فکر میکرد فقط خودش میفهمه ی روز مداد برداشت،کشید و علاقه مند شد به ارزوی بچگیش ی روز نوشت فکر کرد و علاقه مند شد به تفکر ی روز خوند و تصمیم گرفت تا هست بخونه یکبار تصمیم یک باره گرفت و پا گذاشت به خراسان امام رضا جان زندگیش ورق خورد و شد مژده ای که باید بود خبر خوش زندگیش رو اونجا گرفت، و شاید هر روز داره سعی میکنه به خودش تلنگری بزنه از اون خبر خوب.

نا تمامِ،من..

شروع روز باید اینجوری باشه.

دانشجوی جنونم استاد من علیست من از پای ممبر مولا علی جم نمیخورم.