موقعیت دیگری هم بود که آزارم میداد: این که هیچکس مثل من نبود و من مانند هیچکس نبودم.
عزیزم استرس من باید راجب تحصیلات، آینده و پول باشه، نه راجب پیام ندادن یه بیسر و پا.
یکی از عجیبترین حسها اونجاییه که پیش خودت فکر میکنی چقدر دلم واسه این لحظه تنگ میشه، درحالیکه هنوز تموم نشده.