🧉.

یکی از دوستان گفتن راجب این نقاشی توضیحاتی رو قرار بدم.

‌ ‌ ‌‌ ‌ ‌تزاری که پسرش رو کشت🔪 ‌ ‌ - ایوان مخوف و پسرش ایوان اثر معروف ایلیا رپین نقاش شریف و دوست داشتنی و مشهور روسی که در سال ۱۸۸۵ کشیده شده .

سبک این اثر : رئالیسم روسی ‌ ‌این تابلو به‌خوبی قدرت رپین رو در نمایش حالات روانی و انسانی در اوج فاجعه نشون می‌ده.‌ ‌ ‌ 🪔 این تابلو یکی از تأثیرگذارترین و در عین حال جنجالی‌ترین آثار تاریخ هنر روسیه‌ست . صحنه، لحظات پس از یک خشم جنون‌آمیز ایوان مخوف (تزار روسیه) رو به تصویر می‌کشه که در اون پسرش را با ضربه‌ای تصادفی به قتل رسونده و حالا در حالی که او را در آغوش گرفته، پشیمانی و وحشت در چشمانش موج می‌زنه.

خیلی سنگین و ناراحت‌کننده است. چهره ی پدر رو ببینید ، انگار دنیا رو سرش خراب شده. چشم‌هاش گرد شده از وحشت و گناه. رنگش پریده. پسر هم که دیگه از درد ، آروم توی بغل پدر داره جون میده . انگار رپین تونسته اون لحظه ی دقیقِ "وای! چی کار کردم!" رو نقاشی کنه.

جناب ریپن اینو که کشیده، چون خیلی دردناک و تلخ بوده، اولش دولت روسیه ممنوعش کرده! گفته بودن که این نقاشی، شخصیت تزار رو بد نشون می‌ده و نباید کسی ببینه. بارها جمعش کردن و دوباره گذاشتن. حتی چند سال پیش یه نفر با میله ی آهنی حمله کرده بود بهش و پاره‌اش کرده بود! ولی اونو ترمیم کردن و الان هم توی یه موزه ی خیلی مهم در مسکو هست.

بریم همونطور که ۵ پارت براش ورک رو تکمیل کردیم الانم تحلیل کنیم . لایه‌گذاری دقیق بوده . برای خلق چهره ی پدر (ایوان مخوف) و پسر، رپین از لایه‌های بسیار نازک و شفاف رنگ میدونید کدوم ؟ از گلیزینگ استفاده کرده. این کار باعث شده تا پوست، حالت چشم‌ها، رگ‌های برجسته ی پیشانی پدر، و رنگ‌پریدگی پسر، کاملاً واقعی و زنده به نظر برسن. انگار که پوست را نقاشی کرده، نه صرفاً رنگی روی بوم. قلم‌موها با دقت و ظرافت حرکت کردن تا ریزترین خطوط چهره، خطوط عمیقِ پشیمانی روی صورت ایوان، یا حتی حالتِ درهم‌رفته ی چشمانش را به تصویر بکشند. این جزئیات ریز، باعث این می‌شن که احساسات شخصیت‌ها به شدت واقعی و قابل لمس باشن.

‌‌ ‌‌ ‌𝖿𝖺𝖼𝗍 ‌ ‌ ‌ ‌ ‌💭 ‌ ‌ ‌ ‌. در زمان شوروی، دوباره ارزش پیدا کرد و به نمایش گذاشته شد چرا ؟ چون شوروی به وجود اومد تا یه جور حکومت ضد تزاری باشه دیگه .. برمیگرده به سیاست و تاریخ که زیاد واردش نمیشم‌. #فکت.

متریال به کار رفته همونطور که مشخصه رنگ‌روغن روی بومه . ابعاد این اثر هم بنظرم تقریبا ۲۵۴ در ۱۹۹ و نیمه که دیگه همون ۲۰۰ .

و اینکه یچیزی. ریپن از عمد بزرگ کشیدتش تا این جدال روانی به چشم بیاد.

فکر کنم توضیحات کامل و خلاصه باشه ، نمیدونم راستش چطور به نظر می‌رسه اگه چیز دیگه ای بود - ناشناس بگید ^^ 🤍