‌ ‌ ‌رنگ پوست صورتی/مرجانی؛ نشون‌دهنده حیات، خون‌رسانی و زیبایی طبیعی هست. آبی دریا و آسمان؛ نماد آرامش و بی‌نهایت. ونوس از آب ( عنصر اصلی ) اومده. گل‌های قرمز و طلایی ( سمت راست ) ؛ اون زنی که داره پارچه رو می‌پوشونه، گل‌ها نماد عشق، باروری و زیبایی دنیای مادی هستن. یعنی ونوس داره از دنیای الهی وارد دنیای بشری می‌شه. صندوقچه/صدف ؛ نماد تولد دوباره‌ست. ‌ ‌🧉

یه نکته ی جالب انگیز؛ خیلی‌ها فکر می‌کنن ونوس فقط یه الهه عاشق‌پیشه‌ست. اما در فلسفه‌ی اون زمان ( نوافلاطونی )، ونوس نماد «عشق الهی» بود. یعنی چی ؟ یعنی زیبایی حقیقی، مثل ونوس، از یه منبع پاک ( دریا ) میاد و به سمت ما ( ساحل ) میاد تا روح ما رو هم زیبا و پاک کنه. پس این تابلو فقط یه زن لخت مادرزاد نیست؛ یه پیام معنوی درباره‌ی کمال و زیبایی‌ست. ‌ ‌ ‌🐚

این تابلو رو امروز چون برای من ممکنه که یکی از روز های ویژه باشه گذاشکم شاید من مثل ونوس نماد زیبایی و عشق نباشم ولی مربوط به تولد بود ! ‌ ‌ ‌یه فصل جدید .‌ اینطور نیست ؟

برای اینکه تو ترجمه ی نام اثر ها دچار مشکل و ایراد نشید از اونجایی که بنده بشدت انتقاد پذیر هستم زین پس نام کامل اثر رو هم قرار میدم تا خودتون بعدا ترجمه کنید !

‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌ ‌𝖳𝗁𝖾 𝖬𝗒𝗌𝗍𝗂𝖼 𝖭𝖺𝗍𝗂𝗏𝗂𝗍𝗒‌ ‌ ‌🌥‌ ‌ ‌ ‌.

‌ ‌ ‌تولد اسرارآمیز - تولد عرفانی ؛ نمیدونم چطور ترجمه کنم این رو . تولد ها انگار برای جناب ساندرو بوتیچلی مهم بودن که تولد ونوس و چه تولد مسیح .

این نقاشی سال ۱۵۰۰ کشیده شده، یعنی درست زمانی که اروپا می‌ترسید دنیا قراره تموم بشه ! ( پایان هزاره ). پس اول باید بدونیم که این تابلو اصلاً مثل تابلوهای کریسمس معمولی و بامزه نیست. این یه پیام سیاسی، مذهبی و حتی پیشگویی‌گونه‌ست.

حالا چرا این تابلو کشیده شد ؟ بوتیچلی یه طرفدار افراطی جیرولامو ساونارولا، راهب خشونت‌طلب و وعده‌دهنده‌ی آخرالزمانی بود. ساونارولا میگفت دنیا در آستانه‌ی قیامت است و باید توبه کنید! بوتیچلی عمیقاً به این حرف‌ها باور داشت . همین‌طور، این تابلو رو بوتیچلی برای یکی از ثروتمندترین خانواده‌های فلورانس، یعنی خانواده مِدِچی ( که رقبای سیاسی ساونارولا بودند ) کشید. ولی یک شرط داشت - نباید لوکس و مجلل باشه، چون ساونارولا ضد تجمل بود. پس بوتیچلی یه کار کرد که هم اون ها رو راضی کنه، هم مذهبش رو نشون بده.

مسیح ، مریم و یوسف - توی وسط تابلو، مریم مقدس نشسته و نوزاد عیسی رو توی گهواره گذاشته. یوسف هم کنارشه. ‌ ‌ ‌نکته جالب انگیز ! برعکس نقاشی‌های کلاسیک، مریم اینجا یه زن ساده و فقیر به نظر میاد، نه یک ملکه‌ای اشرافی. این نشون‌دهنده‌ی تأثیرپذیری بوتیچلی از آموزه‌های ساده‌زیستی ساونارولا هست. نور ؛ یه نور خاص و طلایی از سمت چپ پایین میاد که روی نوزاد و مریم متمرکزه. این نور نماد "نور الهی" یا "وحی" هست.‌ ‌ ‌🕊

دور تا دور مریم و عیسی، فرشته‌ها جمع شدن. اما این‌ها معمولی نیستن دارن میرقصن اینطور نیست ؟ فرشته‌ها توی هوا معلق نیستن که پرواز کنن؛ بلکه دست هم رو گرفتن و دارن می‌رقصن.‌ ‌ ‌👼🏻 این رقص نماد شادی از تولد مسیح و همچنین نماد "نظم کیهانی" هم هست. بالای سر هر فرشته، یه نوشته‌ی لاتین هست که یه بیت شعر یا دعاست. این کار باعث شده هنرمندان بعدی بهش بگن تابلوی شاعرانه .

بخش اسرارآمیز و ترسناک ( پایین تابلو ) اینجا جاییه که تابلو اسمش تولد اسرارآمیز رو به خودش میگیره. شیطان‌ها در جهنم ؟ پایین تابلو، دو تا موجود سیاه و زشت ( شیطان‌ها مثل زغالی منن ) دارن با عذاب وارد یه دره آتیشی میشن. فرشته‌ی آسمانی بالای سر اون‌ها ؛ یه فرشته‌ی درخشان با شمشیر نشسته و دروازه‌ی جهنم رو بسته. پیامش چیه ؟ این یعنی با تولد مسیح، قدرت شیطان شکسته شده و راه رستگاری باز شده. اما این فرشته‌ها دارن چی میگن؟ روی بال فرشته نوشته شده: "قبل از اینکه مسیح دوباره بیاد، خداوند خودش قضاوت می‌کنه." این دقیقاً حرف‌های ساونارولا بود.